ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ

ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑ ΣΤΟΝ ΑΧΕΛΩΟ (ΜΕΣΟΧΩΡΑ ΤΡΙΚΑΛΩΝ, 12-16 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2020)

Ενάντια στην «πράσινη» καπιταλιστική ανάπτυξη, τα φράγματα και την εκτροπή… Ο Αχελώος θα νικήσει, η Μεσοχώρα θα ζήσει!

Ενάντια στην εγκατάσταση βιομηχανικών πάρκων ανεμογεννητριών στα βουνά του Ασπροποτάμου και των Αγράφων

Ελεύθερα νερά σε πόλεις και χωριά. Κάτω τα χέρια από τις Σταγιάτες

Οι διώξεις και οι μαφιόζικες επιθέσεις δεν τρομοκρατούν τους αγωνιστές

Εκδηλώσεις στην κεντρική πλατεία της Μεσοχώρας

Πέμπτη 13 Αυγούστου στις 9 μ.μ.

Προβολή του ντοκιμαντέρ «Ο Ασκός του Αιόλου» με θέμα τις βιομηχανικές αιολικές εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας

Παρασκευή 14 Αυγούστου, 8 μ.μ.

Εκδήλωση – Συζήτηση: «Από τα Άγραφα και τον Αχελώο μέχρι το Βόλο και το Πήλιο… ενάντια στης φύσης τη λεηλασία, αγώνας για τη Γη και την Ελευθερία».

Με τη συμμετοχή αγωνιστών από την ανοιχτή συνέλευση Καρδίτσας ενάντια στην «πράσινη» ανάπτυξη και τα αιολικά στα Άγραφα.

Διαδήλωση στο Φράγμα της Μεσοχώρας.

Κυριακή 16 Αυγούστου. Προσυγκέντρωση στην πλατεία στις 11 π.μ.

Πρωτοβουλία Αγώνα για τη Γη και την Ελευθερία / Αθήνα, Αναρχική Ομάδα Δυσήνιος Ίππος και σύντροφοι-ισσες / Πάτρα, Αναρχική Συλλογικότητα Κιάτρα / Άρτα

 

http://squathost.com/strefis/

http://axeloosasa.squat.gr/

 

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ!

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ-ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ!

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ

ΤΕΤΑΡΤΗ 29/7/2020 7 μ.μ. στην Κατάληψη ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37

ΠΕΜΠΤΗ 30/7/2020 7μ.μ. στην Κατάληψη Στέγης Προσφύγων/Μεταναστών ΝΟΤΑΡΑ 26

¡NO PASARAN!

Αναρχικό – Αντιεξουσιαστικό Στέκι «ΑΝΤΙΠΝΟΙΑ», Κατάληψη ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37, Κατάληψη Στέγης Προσφύγων /Μεταναστών ΝΟΤΑΡΑ 26, Squat for Refugees/Migrants SPIROU TRIKOUPI 17, ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών), Αναρχική Φοιτητική Συνέλευση ΑΡΟΔΑΜΟΣ, Αντιφασιστική – Αντιεξουσιαστική συνέλευση Ν. Ιωνίας – Ηρακλείου, Σύντροφοι και Συντρόφισσες

Για τον υποτιτλισμό και τη διάθεση του ντοκιμαντέρ Memoria Viva

Η ζωντανή μνήμη της κοινωνικής επανάστασης στην Ισπανία και της θρυλικής της οργάνωσης, της CNT.

Αποφασίσαμε να υποτιτλίσουμε το ντοκιμαντέρ Memoria Viva με αφορμή τη συμπλήρωση 84 χρόνων από το ξέσπασμα του κορυφαίου ιστορικού παραδείγματος της κοινωνικής επανάστασης στην Ισπανία. Το ντοκιμαντέρ δημιουργήθηκε το 2014 από την αναρχοσυνδικαλιστική οργάνωση CNT. Θεωρούμε το περιεχόμενο του ιδιαίτερα σημαντικό τόσο για την διάσωση της ιστορικής μνήμης σχετικά με το ισπανικό αναρχικό κίνημα και την Ισπανική Επανάσταση όσο και για τα θεωρητικά και πρακτικά ζητήματα που πραγματεύεται, τα οποία έχουν ιδιαίτερη αξία και μπορούν να μας φανούν πολύ χρήσιμα και στους αγώνες μας σήμερα.

Αφενός, το ίδιο το περιεχόμενο που πραγματεύεται, δηλαδή η ιστορία του ισπανικού αναρχικού κινήματος και η ισπανική επανάσταση συνιστούν σημαντικό λόγο για εμάς, ως αναρχικούς και αναρχικές, να καταπιαστούμε με τον υποτιτλισμό και τη διάδοση στον ελλαδικό χώρο του εν λόγω πολιτικού ντοκιμαντέρ.

Η κοινωνική επανάσταση του 1936 στην Ισπανία, δεν ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία, αλλά ήταν το αποτέλεσμα μιας μακράς προεπαναστατικής περιόδου, κατά την οποία τα ελευθεριακά προτάγματα και οι ελευθεριακές πρακτικές ζυμώθηκαν, διαχύθηκαν και αγκαλιάστηκαν από τα κατώτερα στρώματα της ισπανικής κοινωνίας, από το ισπανικό προλεταριάτο, τους εργάτες και τους αγρότες. Τα χρόνια πριν και κατά τη διάρκεια της επανάστασης, το ελευθεριακό κίνημα είχε αναπτύξει τέτοιες δομές που του επέτρεψαν να γιγαντωθεί και πάνω από όλα να παίξει κομβικό ρόλο στη δημιουργία μιας νέας επαναστατικής κουλτούρας στη βάση της ισπανικής κοινωνίας. Οι ισχυρές αναρχικές και εργατικές οργανώσεις, η FAI και η CNT, η Ελευθεριακή Νεολαία, οι Mujeres Libres, τα ελευθεριακά αθήναια και τα ελευθεριακά σχολεία, οι γενικές απεργίες και οι συχνές εξεγερτικές απόπειρες είναι μερικές μόνο από αυτές τις δομές και τις διεργασίες, μέσα στις οποίες ζυμώθηκε η ιδέα και η πρακτική της κοινωνικής επανάστασης.

Οι επαναστατικές κατακτήσεις της 19ης Ιούλη του 1936 αντανακλούν όλη αυτή την επαναστατική προεργασία και αποτελούν τις μεγαλύτερες και πιο βαθιές επαναστατικές κατακτήσεις που έχουν επιτευχθεί ποτέ. Οι κολλεκτιβοποιήσεις των εργοστασίων και η αυτοδιαχείρησή τους από τους ίδιους του εργαζομένους, η δημιουργία αγροτικών κολλετίβων, οι κομμούνες, οι επαναστατικές πολιτοφυλακές, η κοινωνικοποίηση των αγαθών και των υπηρεσιών, η κατάργηση του χρήματος και το βίωμα του ελευθεριακού κομμουνισμού σε πολλές περιοχές, καθιστούν την ισπανική επανάσταση την κορυφαία επαναστατική στιγμή στην ιστορία, την μεγαλύτερη απόπειρα για την χειραφέτηση του ανθρώπου και την δημιουργία ενός νέου κόσμου ισότητας και αλληλεγγύης. Σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η επανάσταση αυτή αποτελεί την μοναδική στιγμή κατά την οποία το ελευθεριακό κίνημα αποτελούσε την κυριότερη και μαζικότερη επαναστατική δύναμη, καθιστούν για εμάς την μελέτη της ισπανικής επανάστασης απόλυτα αναγκαία, καθώς μέσω αυτής μπορούμε να αντλήσουμε ιδέες και πρακτικές και, κυρίως, χρήσιμα συμπεράσματα για τον αγώνα που διεξάγουμε στο σήμερα, σε αυτή τη γωνιά του πλανήτη, ο οποίος είναι και το ζητούμενο για εμάς, καθώς δεν θεωρούμε τους εαυτούς μας γενικά και αόριστα ιστοριοδίφεις, αλλά δρώντα πολιτικά και επαναστατικά υποκείμενα.

Αφετέρου, ένας ακόμα λόγος που θεωρούμε το συγκεκριμέντο ντοκιμαντέρ εξαιρετικά χρήσιμο είναι ότι η χρονική περίοδος που καλύπτει το καθιστά μοναδικό για το κίνημα στον ελλαδικό χώρο. Ενώ υπάρχουν κάποια ντοκιμαντέρ για το συγκεκριμένο ζήτημα στα ελληνικά, τα περισσότερα αναφέρονται είτε μόνο στα προεπαναστατικά χρόνια και στην περίοδο της επανάστασης, είτε μόνο στα χρόνια που ακολούθησαν την επανάσταση. Αντίθετα, το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ αναφέρεται σε όλη αυτή την χρονική περίοδο, καθώς ξεκινάει με την ίδρυση της CNT το 1910, μιλάει για την προεπαναστατική και επαναστατική περίοδο, για τα χρόνια της εξορίας και της αντίστασης στο φρανκικό καθεστώς και κλείνει με την περίοδο της μετάβασης από την δικτατορία στη δημοκρατία και τη διάσπαση της CNT, στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Φυσικά, καθώς αποτελεί παραγωγή του 2014, στην πραγματικότητα το ντοκιμαντέρ φτάνει μέχρι και της μέρες μας, προσπαθεί να σκιαγραφήσει την σημερινή πραγματικότητα και να δώσει απαντήσεις για την συνέχιση και την ενδυνάμωση του αγώνα.

Τέλος, ένας ακόμα λόγος για τον οποίο θεωρούμε σημαντικό το εν λόγω ντοκιμαντέρ είναι το γεγονός ότι μεταδίδει με ξεκάθαρο τρόπο το πνεύμα και την σημασία της στράτευσης στον αγώνα για την κοινωνική επανάσταση. Οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες που εξιστορούν τα γεγονότα και μεταφέρουν τις εμπειρίες τους είναι κατά βάση άνθρωποι που αγωνίστηκαν στην επανάσταση, βίωσαν την ήττα και την απογοήτευση, φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν και εξορίστηκαν, παρόλ’ αυτά δεν εγκατέλειψαν ποτέ την Ιδέα, δεν εγκατέλειψαν ποτέ τον αγώνα για την κοινωνική επανάσταση αλλά παρέμειναν (κάποιοι παραμένουν ακόμα όντας σχεδόν 100 χρονών) μέχρι τα βαθειά γεράματα στο πλευρό των καταπιεσμένων και αγωνίζονται για την δημιουργία ενός νέου κόσμου ισότητας και ελευθερίας.

Αυτό το τελευταίο σημείο είναι ιδιαίτερα σημαντικό για εμάς στο σήμερα, όπου μέσα σε πολύ αντίξοες συνθήκες καλούμαστε να πιάσουμε το νήμα από τους παλαιότερους συντρόφους και συντρόφισσες, να συνεχίσουμε και να οξύνουμε τον αγώνα για την κοινωνική επανάσταση. Προς αυτή την κατεύθυνση θεωρούμε ότι η οργάνωση, η συλλογικοποίηση, η πίστη στην υπόθεση και η στράτευσή μας στον αγώνα είναι αναγκαίες και απαραίτητες προϋποθέσεις προκειμένου να μπορέσουμε να βιώσουμε την μόνη ζωή που αξίζει αληθινά να βιωθεί, τη ζωή της ισότητας και της ελευθερίας στον κόσμο της αναρχίας και του ελευθεριακού κομμουνισμού. Αν κάτι είναι αλήθεια σχετικά με το καλοκαίρι του 1936, το σύντομο καλοκαίρι της αναρχίας όπως το αποκαλούν, αυτό είναι ότι φανέρωσε με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο ότι είναι δυνατό να ζήσουμε σε μια άλλη κοινωνία, σε μια κοινωνία που δεν θα έχει ανάγκη το κράτος, την αστυνομία και τους καπιταλιστές, σε μια κοινωνία που λειτουργεί χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και σε αρμονία με τη φύση. Μια κοινωνία που θα οργανώνεται με βάση τις ελεύθερες κομμούνες και τις ομοσπονδίες τους, την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και την κολλεκτιβοποίηση της Γής και των εργοστασίων. Μια κοινωνία στον πυρήνα της οποίας θα τοποθετείται το επαναστατικό πρόταγμα «από τον καθένα σύμφωνα με τις δυνατότητές του – στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του».

Η κοινωνική και ταξική χειραφέτηση, η κοινωνία των ομόσπονδων κοινοτήτων, ο κόσμος του ελευθεριακού κομμουνισμού, δεν είναι απλώς η ομορφότερη ιδέα, είναι μια πραγματικότητα που έζησε στην επαναστατημένη Ισπανία.

Αυτή την ιδέα κρατάμε στις καρδιές μας οι αναρχικοί σε όλο τον κόσμο, αυτή την πραγματικότητα κρατάμε στα χέρια μας κάθε φορά που ερχόμαστε σε σύγκρουση με τον κόσμο της εξουσίας. Τιμούμε και εμπνεόμαστε από εκείνους τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που έγραψαν μία από τις ομορφότερες σελίδες στην ιστορία της ανθρωπότητας, στην ιστορία του αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση.

Ο αγώνας συνεχίζεται…

A LAS BARRICADAS!

 

19 Ιούλη 2020

Αυτοδιαχειριζόμενος χώρος «Επί τα Πρόσω»

Πατρέως 87, Πάτρα

Υ.Γ. Όποια συλλογικότητα, κοινωνικός/πολιτικός χώρος ενδιαφέρεται να προβάλει το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας στο epitaprosw@gmail.com για να το στείλουμε. Μετά από κάποιο καιρό το ντοκιμαντέρ θα ανέβει μαζί με τους ελληνικούς υπότιτλους στο Youtube προκειμένου να υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση σε όποιον/α θέλει.

https://epitaprosw.espivblogs.net/2020/07/19/gia-ton-ypotitlismo-kai-ti-diathesi-toy-ntokimanter-memoria-viva-2/

ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΞΕΝΟΙ

Αλληλεγγύη στους πρόσφυγες/ισσες και στους μετανάστες/στριες

Ο απροκάλυπτος εκφασισμός του κόσμου του κράτους και των αφεντικών οδηγεί στην επιβολή ενός καθεστώτος εξαθλίωσης και διαρκούς κυνηγητού ενάντια στους μετανάστες και τους πρόσφυγες.Με εξώσεις από τους χώρους όπου διαμένουν, με τον εγκλεισμό τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, με τον αποκλεισμό τους από τα στοιχειώδη για μία αξιοπρεπή διαβίωση, με την καταστολή και την εκκένωση των καταλήψεων στέγης, με επιθέσεις από τις κατασταλτικές και τις φασιστικές συμμορίες, το κράτος και τα αφεντικά χτίζουν πάνω στο πιο ευάλωτο κοινωνικά κομμάτι, μία απάνθρωπη συνθήκη που επιδιώκουν να γενικευτεί για τα πληβειακά στρώματα συνολικά.

Την προσπάθεια διάχυσης του κατασταλτικού φόβου, θα την σπάσουμε στο δρόμο με όπλα μας την αλληλεγγύη, τη συντροφικότητα και τη συλλογικοποίηση τον αγώνα.

Να αγωνιστούμε συλλογικά για ζωή και αξιοπρέπεια Ενάντια στον πόλεμο, στην Ευρώπη – Φρούριο και στις διακρατικές αντιμεταναστευτικές συμφωνίες, στη φασιστική πολιτική του ελληνικού κράτους, στο ρατσισμό, στον εθνικισμό και στη μισαλλοδοξία

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 17 ΙΟΥΛΙΟΥ 18:30, ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ

Αναρχικό – Αντιεξουσιαστικό Στέκι «ΑΝΤΙΠΝΟΙΑ», Κατάληψη ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37, Κατάληψη Στέγης Προσφύγων /Μεταναστών ΝΟΤΑΡΑ 26, Squat for Refugees/Migrants SPIROU TRIKOUPI 17, ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών), Αναρχική Φοιτητική Συνέλευση ΑΡΟΔΑΜΟΣ, Αντιφασιστική – Αντιεξουσιαστική συνέλευση Ν. Ιωνίας – Ηρακλείου, Σύντροφοι και Συντρόφισσες

 

Κάλεσμα του ¡NO PASARAN! στη διαδήλωση της Πέμπτης 16/7

ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝΤΑΙ ΣΤΑ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΩΝ

Ο ΜΟΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Κλείνοντας έναν χρόνο διακυβέρνησης η ΝΔ εντείνει τον κατασταλτικό σχεδιασμό προς τον κόσμο του αγώνα και συνολικότερα απέναντι στην κοινωνία, με το νέο χουντικό νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις, το οποίο επί της ουσίας έχει σαν στόχο του την ποινικοποίηση και την απαγόρευση των πορειών και των συγκεντρώσεων.

Σύμφωνα με αυτό το νομοσχέδιο για τις «δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις» το οποίο έχει δανειστεί την φρασεολογία και το πνεύμα παλιότερων χουντικών νομοσχεδίων, η πραγματοποίηση διαδηλώσεων επαφίεται στη βούληση των ιθυνόντων της κρατικής καταστολής. Σύμφωνα με τις διατάξεις του, θα απαιτείται πριν την οποιαδήποτε κινητοποίηση το φακέλωμα των διοργανωτών της διαδήλωσης, μέσω του ορισμού του «υπεύθυνου διοργανωτή», ο οποίος θα πρέπει να δημοσιοποιεί στις αρχές τα στοιχεία ταυτότητας του, καθώς και την ημερομηνία, την ώρα, το δρομολόγιο και το περιεχόμενο της διαδήλωσης.

Τόσο η ίδια η δυνατότητα διεξαγωγής των κινητοποιήσεων όσο και ο χαρακτήρας της θα πρέπει να παίρνουν την άδεια των αρχών ενάντια στις οποίες στρέφεται αυτή η κινητοποίηση, με πρόβλεψη για τη βίαιη διάλυση τους είτε σε περίπτωση που κριθεί επικίνδυνη για την «δημόσια ασφάλεια» είτε με αιτιολόγηση της «διατάραξης της κοινωνικοοικονομικής ζωής» και της άρνησης για το φακέλωμα των διοργανωτών της διαδήλωσης. Οι κινητοποιήσεις ταξικών σωματείων βάσης, πολιτικών συλλογικοτήτων, κοινωνικών πρωτοβουλιών που δεν συνεργάζονται με τους θεσμούς μπαίνουν στο στόχαστρο του σύγχρονου ολοκληρωτισμού. Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο απειλεί ευθέως την δυνατότητα μας ως εργαζόμενων, ανέργων, μαθητών και φοιτητών να κινητοποιούμαστε απέναντι στην επιβολή συνθηκών ακραίας εκμετάλλευσης και υποτίμησης της ζωής μας. Επιδιώκει να επιβάλει τη σιγή και το φόβο προκειμένου να συνεχίσει απρόσκοπτα την λεηλασία της κοινωνίας και της φύσης.

Από την συνεχιζόμενη επίθεση στις καταλήψεις, το πολύμηνο lock-out του Κάτω Πολυτεχνείου, το σφράγισμα του κτηρίου Γκίνη, τα βασανιστήρια και τις δολοφονικές επιθέσεις των κατασταλτικών σωμάτων και την αστυνομική κατοχή των Εξαρχείων, μέχρι το τσάκισμα των εργασιακών δικαιωμάτων, την απελευθέρωση των πλειστηριασμών, τα πογκρόμ ενάντια σε μετανάστες και πρόσφυγες ως την επίθεση στις τοπικές κοινωνίες που αντιστέκονται στη λεηλασία της φύσης, την υποβάθμιση της δημόσιας υγείας και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, το κράτος συνεχίζει να οξύνει την επίθεση του στην κοινωνική βάση. Το κοινωνικό και ταξικό κίνημα χτυπιέται προκειμένου να μην μπορέσει να αντεπιτεθεί η μεγάλη κοινωνική και ταξική πλειοψηφία που πλήττεται σφοδρά από τις συνθήκες που επιβάλλουν το κράτος και τα αφεντικά. Η ψήφιση του συγκεκριμένου νομοσχεδίου για τις διαδηλώσεις, είναι μία κίνηση προληπτικού εκφοβισμού από την πλευρά του κράτους που σπεύδει να θωρακιστεί απέναντι στην οργή των καταπιεσμένων. Ένα εργαλείο για την ποινικοποίηση και την αντιμετώπιση των μελλοντικών ταξικών αντιστάσεων, με στόχο, εν τέλει, το οριστικό ξερίζωμα της ίδιας της κουλτούρας της αντίστασης που πηγάζει από τα κάτω ορθώνοντας αναχώματα ενάντια στην πολύπλευρη επίθεση του συστήματος. Από την πλευρά μας, συνεχίζουμε να βρισκόμαστε στο δρόμο με τους δικούς μας όρους και να αντιστεκόμαστε στην εκστρατεία διάχυσης του φόβου. Ο δρόμος ανήκει στους ανθρώπους της τάξης μας, σε όλους και όλες εμάς που βρισκόμαστε αντιμέτωποι/ες με τη φτώχεια, την εκμετάλλευση, την καταστολή σε όλους εκείνες και εκείνες που ασφυκτιούν από ένα καθεστώς που το μόνο που προσφέρει είναι περισσότερη εξαθλίωση. Να συναντηθούμε μαζικά και μαχητικά στο δρόμο του αγώνα, των κοινωνικών και ταξικών κινημάτων, εκεί όπου χτίζονται συνειδήσεις και ανθίζουν εξεγέρσεις, μέχρι να οικοδομήσουμε έναν κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας.

Καλούμε στην διαδήλωση Πέμπτη 16 Ιουλίου 2020, Προπύλαια στις 19:00.

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

ΟΤΑΝ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΠΛΗΜΜΥΡΙΖΟΥΝ ΜΕ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ, Ο ΦΟΒΟΣ ΑΛΛΑΖΕΙ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ

ΚΑΝΕΝΑ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΔΕΝ ΜΑΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

¡No Pasaran!

Αναρχικό-Αντιεξουσιαστικό Στέκι «ΑΝΤΙΠΝΟΙΑ», Κατάληψη ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37, Κατάληψη Στέγης Προσφύγων/Μεταναστών ΝΟΤΑΡΑ 26, Squat for Refugees/Migrants SPIROU TRIKOUPI 17, TΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών), Αναρχική Φοιτητική Συνέλευση ΑΡΟΔΑΜΟΣ, Αντιφασιστική-Αντιεξουσιαστική συνέλευση Ν. Ιωνίας – Ηρακλείου, Σύντροφοι και Συντρόφισσες

 

Ανακοίνωση για την απαγόρευση της μηχανοκίνητης διαδήλωσης στον Κορυδαλλό

την Πέμπτη 11 Ιούνη και την εξελισσόμενη κατασταλτική εκστρατεία του κράτους

Την Πέμπτη 11 Ιούνη 2020, η δημόσια ανακοινωμένη μοτοπορεία αλληλεγγύης στους εργαζόμενους/ες που σηκώνουν το βάρος από τις συνέπειες της πανδημίας, με πρόταγμα την αυτοοργάνωση στη γειτονιά για την υπεράσπιση των εργασιακών συνθηκών, των μισθών και της καθημερινότητά μας συνολικά, που διοργάνωσαν και κάλεσαν ο αυτοδιαχειριζόμενος κοινωνικός χώρος «Pasamontaña» και η εργατική ομάδα «Εργατική Πτέρυγα» στον Κορυδαλλό, απαγορεύτηκε από την αστυνομία και το σύνολο των διαδηλωτών συνελήφθη, κρατήθηκε επί ώρες στην Υποδιεύθυνση Ασφαλείας Δυτικής Αττικής, και κατηγορήθηκε για “απείθεια”.

Συγκεκριμένα, η πορεία της μηχανοκίνητης διαδήλωσης ανακόπηκε λίγη ώρα μετά την έναρξή της από μεγάλες αστυνομικές δυνάμεις όλων των σωμάτων (Δίας, Δράση, ΟΠΚΕ, Ασφάλεια,Τροχαία), και το σύνολο των αγωνιστών που συμμετείχαν κυκλώθηκε και ακινητοποιήθηκε για περισσότερες από δυο ώρες στο δρόμο, λίγα μέτρα μετά την πραγματοποίηση στάσης – παρέμβασης σε μαγαζί όπου εργαζόμενος στο delivery είχε χάσει τη ζωή του σε εργατικό δυστύχημα. Οι μπάτσοι ανέκοψαν τη μοτοπορεία απαιτώντας προσχηματικά να πραγματοποιηθεί τροχονομικός έλεγχος σε όλους τους οδηγούς μηχανών που συμμετείχαν σε αυτή και “έλεγχος σακιδίων” καθώς και να τους επιδοθεί κάποια άδεια για την πραγματοποίησή της. Οι διαδηλωτές/ριες, αναρχικοί/ές, κομμουνιστές/ριες και άλλοι αγωνιστές της βάσης συλλογικά με συντροφικότητα και αλληλεγγύη αρνήθηκαν την καταγραφή τους από την αστυνομία και κατήγγειλαν επί τόπου την απαγόρευση της κινητοποίησης ως μια κατασταλτική κίνηση των κεντρικών επιτελείων του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης, απαιτώντας την απομάκρυνση των αστυνομικών δυνάμεων και τη απρόσκοπτη συνέχιση της πορείας στις γειτονιές του Κορυδαλλού.

Έπειτα από ώρες εγκλωβισμού στο σημείο, ατελείωτες επικοινωνίες των επικεφαλής της αστυνομικής επιχείρησης με τους προϊσταμένους στο Υπουργείο, παλινωδίες καθώς και χαζοτσαμπουκάδες των μηχανoκίνητων τραμπούκων της ομάδας Δράση που απειλούσαν ότι “θα μείνουν μόνο οι ζάντες από τα μηχανάκια”, οι σύντροφοι/ισσες προσήχθησαν στην Υποδιεύθυνση Ασφαλείας Δυτικής Αττικής στο Ζεφύρι όπου ενημερώθηκαν ότι με εντολή εισαγγελέα έχει ξεκινήσει προανάκριση για το αδίκημα της “απείθειας” για την άρνηση ελέγχου και καταγραφής τους στο δρόμο. Έτσι απαιτήθηκε από την αστυνομία κατάθεση και δαχτυλοσκόπηση όλων των προσαχθέντων, απαίτηση που βρήκε ξανά απέναντί της τη συλλογική αρνητική στάση των διαδηλωτών/ριών.

Η απαγόρευση της μοτοπορείας στον Κορυδαλλό αποτελεί ένα ακόμα βήμα της κρατικής καταστολής ενάντια στους αυτοοργανωμένους αγώνες και τις δομές του, συνέχεια της συνολικής κατασταλτικής επιχείρησης που εξελίσσεται με εκκενώσεις κατειλημμένων χώρων στέγης και αγώνα, τη διάλυση διαδηλώσεων με χημικά και το χτύπημα αγωνιστών/τριών, την αστυνομική κατοχή των Εξαρχείων και τον αποκλεισμό του Πολυτεχνείου για τις κινηματικές διαδικασίες, τις βίαιες επιθέσεις της αστυνομίας με σοβαρότατους τραυματισμούς το προηγούμενο διάστημα σε όσους και όσες συναντιούνται στις πλατείες, στην Αγία Παρασκευή, στην Κυψέλη, στο Παγκράτι, στην Άνω Πόλη, για τον ασφυκτικότερο έλεγχο της πόλης.

Τις τελευταίες μέρες, με την απειλή της κατηγορίας της “κατάληψης δημόσιου χώρου” επιχειρήθηκε από την αστυνομία η απαγόρευση της αυτοοργανωμένης λαϊκής αγοράς Εξαρχείων, και αυτής στο Βόλο έξω από την κατάληψη Ματσάγγου, ο έλεγχος όσων συμμετείχαν σε πανκ εκδήλωση στην πλατεία Εξαρχείων, η απόπειρα απαγόρευσης συλλογής ειδών πρώτης ανάγκης και συλλογικής κουζίνας στη Φωκίωνος Νέγρη στην Κυψέλη, η απαγόρευση εκδήλωσης αλληλεγγύης στους δυο συλληφθέντες της Θεσ/νίκης στην πλατεία Πρωτομαγιάς. Το Σάββατο 13 Ιούνη στον Βόλο, η αστυνομία επιτέθηκε τουλάχιστον τρεις φορές σε διαδήλωση περισσότερων από 2000 αγωνιστών και αγωνιστριών, ενάντια στην καύση σκουπιδιών στην περιοχή της ΑΓΕΤ, επιχειρώντας να τη διαλύσει και προκαλώντας βαρείς τραυματισμούς σε αρκετούς διαδηλωτές. Προσήγαγε οκτώ αγωνιστές και συνέλαβε δύο ενώ κατέστειλε βίαια και τη συγκέντρωση αλληλεγγύης έξω από τα δικαστήρια Βόλου. Επιπλέον στις 16 Ιουνίου η αστυνομία προχώρησε σε προσαγωγές δυο συντρόφων την ώρα που κολλούσαν αφίσες για την προγραμματισμένη μοτοπορεία που καλεί η συνέλευση NO PASARAN! το Σάββατο 20/6, ενώ ακολούθησε μαζική εξακρίβωση στοιχείων σε αρκετούς αλληλέγγυους συντρόφους που συγκεντρώθηκαν στο Α.Τ. Ν.Ιωνίας. Την επόμενη μέρα 17 Ιουνίου μετά απο δράση (κρέμασμα πανό) του NO PASARAN!, που πραγματοποιηθηκε στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας και στο Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής από 15 άτομα, ομάδες ΔΙΑΣ σταματήσαν 9 συντρόφους οι οποίοι κρατήθηκαν στο σημείο περίπου μιάμιση ώρα και έπειτα προσήχθησαν στη Διεύθυνση Ασφαλείας Πειραιά.

Μέσα σε συνθήκες βαθειάς καπιταλιστικής κρίσης και πανδημίας, το κράτος σε κατάσταση τρόμου και πανικού επιτίθεται με κάθε τρόπο στον κόσμο του αγώνα. Η εξελισσόμενη κατασταλτική εκστρατεία ενάντια στο αναρχικό κίνημα, στους κατειλημμένους χώρους αγώνα, στις αυτοοργανωμένες δομές στέγασης προσφύγων και μεταναστών, στον κόσμο της αλληλεγγύης, στις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις συνιστά την αιχμή του δόρατος της επίθεσης κράτους και αφεντικών στα πληβειακά στρώματα της κοινωνίας, αποσκοπώντας στην τρομοκράτηση και την πειθάρχησή τους, για την απρόσκοπτη επέλαση της κρατικής και καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας πατάει πάνω στην επιχείρηση απονεύρωσης των κοινωνικών και ταξικών αγώνων και στα δεκάδες κατασταλτικά χτυπήματα κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης Σύριζα, υποσχόμενη το σαρωτικό χτύπημα των αγωνιζόμενων με την ενίσχυση και ενθάρρυνση των βασανιστών των σωμάτων ασφαλείας, με την ποινικοποίηση των κοινωνικών αγώνων και τις παρακολουθήσεις αγωνιστών, με το δόγμα «νόμος και τάξη» να καλύπτει τη νεοφασιστική νεοφιλελεύθερη πολιτική της.

Απέναντι στη διαρκώς εξελισσόμενη κατασταλτική εκστρατεία, να υπερασπιστούμε συλλογικά και μαχητικά τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις, τις καταλήψεις και τις δομές του αγώνα. Στους δρόμους, τα σχολεία, τις σχολές, τους χώρους εργασίας να δημιουργήσουμε αναχώματα στην κρατική καταστολή και να υψώσουμε οδόφραγμα αλληλεγγύης. Από το κατειλημμένο έδαφος της Λέλας Καραγιάννη 37, καλούμε στις κινητοποιήσεις των επόμενων ημερών και στεκόμαστε αλληλέγγυοι στο πλευρό όλων όσοι παλεύουν ενάντια στο καθεστώς του φόβου και της υποταγής. Κανένα κατασταλτικό χτύπημα, καμιά εκστρατεία δεν μπορεί να σταματήσει το δίκιο του αγώνα..

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ 46 ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΠΟΥ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗΣΑΝ ΣΤΗ ΜΟΤΟΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΕΝΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΥΣΗ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ ΣΤΟΝ ΒΟΛΟ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΙ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ενάντια στην απαγόρευση της κοινωνικής και ταξικής δράσης και ΜΟΤΟΠΟΡΕΙΑ εργαζομένων και ανέργων Παρασκευή 19 Ιούνη 2020, πλατεία Ελευθερίας στον Κορυδαλλο, στις 6 μ.μ.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΜΟΤΟΠΟΡΕΙΑ ενάντια στην κρατική καταστολή και αλληλεγγύης στους αγώνες των εργαζομένων, των ανέργων, των κρατουμένων, των προσφύγων και των μεταναστών Σάββατο 20 Ιούνη, πλ. Βικτωρίας, 12 μ.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ αντίστασης και διεκδίκησης, Τρίτη 23 Ιούνη, Χαυτεία, 7 μ.μ.

 

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37

 

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΗΜΕΡΩΝ

Στις 16/6 το βράδυ κατα διάρκεια αφισοκόλλησης, για την μοτοπορεία του NO PASARAN στις 20/6, έγινε προσαγωγή δύο συντρόφων από ομάδες ΔΙΑΣ. Οι σύντροφοι κρατήθηκαν επί δύο ώρες στο Α.Τ. Ν. Ιωνίας όπου οι μπάτσοι τους ρωτούσαν διαρκώς που θα καταλήξει η μοτοπορεία, χωρις βέβαια να παίρνουν απάντηση. Αλληλέγγυοι/ες συγκεντρώθηκαν εξω από το Α.Τ. και όταν ρωτούσαν για τους συντρόφους οι μπάτσοι απαντούσαν οτι δεν έχει γίνει καμία προσαγωγή για αφισοκόλληση. Λίγο μετά αφότου τους άφησαν έγινε μαζική εξακρίβωση στοιχείων και στους ίδιους και στους/ις αλληλέγγυους/ες και πάλι από ομάδες ΔΙΑΣ και απο περιπολικά. Στις 17/6 στις 12μ.μ. μετά απο δράση (κρέμασμα πανό) του NO PASARAN, που πραγματοποιηθηκε στο γενικό κρατικό Νίκαιας και στο υπουργείο μεταναστευτικής πολιτικής από 15 άτομα, ομάδες ΔΙΑΣ σταματήσαν 9 από εμάς όταν φτάναμε στα οχήματα μας. Μας κράτησαν στο σημείο περίπου μιάμιση ώρα και έπειτα μας προσήγαγαν στην διεύθυνση ασφαλείας Πειραιά όπου μας κράτησαν ακόμα μιάμιση ώρα. Στις 11/6 η μοτοπορεία εργαζομένων-ανέργων που είχε ξεκινησει από το γενίκο κρατικό Νίκαιας διακόπηκε από δυνάμεις της Ομάδας Δράσης και έγιναν 46 προσαγωγές οι οποίες μετατράπηκαν σε συλλήψεις για απείθεια. Οι σύντροφοι καλούν σε συγκέντρωση ενάντια στην απαγόρευση διαδήλωσης στις γειτονιές και στη συνέχεια τοπική μοτοπορεία αλληλεγγύης και ενημέρωσης των εργαζομένων και των ανέργων στις 19/6 στις 6μ.μ. στην πλατεια Ελευθερίας στον Κορυδαλλό. Οι προσπάθειες του κράτους να μας φοβίσουν δεν πιάνουν.

ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΜΟΤΟΠΟΡΕΙΑ ΣΤΙΣ 20/6 12μ.μ. ΠΛ. ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΙΣ 23/6, ΧΑΥΤΕΙΑ 7μ.μ.

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ!

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ!

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ!

i No Pasaran !

Αναρχικό-Αντιεξουσιαστικό Στέκι «ΑΝΤΙΠΝΟΙΑ», Κατάληψη ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37, Κατάληψη Στέγης Προσφύγων/Μεταναστών ΝΟΤΑΡΑ 26, Squat for Refugees/Migrants SPIROU TRIKOUPI 17, TΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών), Αναρχική Φοιτητική Συνέλευση ΑΡΟΔΑΜΟΣ, Αντιφασιστική-Αντιεξουσιαστική συνέλευση Ν. Ιωνίας – Ηρακλείου, Σύντροφοι και Συντρόφισσες

27 και 28 Ιούνη 2020: ΔΙΗΜΕΡΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΝΗΘΑ

Για 14η συνεχόμενη φορά μετά τη μεγάλη πυρκαγιά του 2007

Ανεβαίνουμε στο βουνό με την καρδιά και το νου μας σε όλους όσοι αγωνίζονται στις κορφές των Αγράφων, της Οίτης, της Τήνου, της Άνδρου… στις Σταγιάτες και τον Βόλο, στον Κάκαβο και τη Χαλκιδική, στη Μεσοχώρα και τον Αχελώο…

Το κρατικό και καπιταλιστικό σύστημα μέσα στη βαθιά κρίση του – οικονομική, κοινωνική, υγειονομική, περιβαλλοντική, και εντέλει αξιακή – επιτίθεται με ολοένα και μεγαλύτερη σφοδρότητα στη φύση, στις τοπικές κοινωνίες και στον κόσμο της εργασίας.

Ως νέοι κονκισταδόρες, επιχειρούν να κατακτήσουν νέα εδάφη: κάθε σπιθαμή γης, κάθε βουνό, κάθε ποτάμι, κάθε πηγή, κάθε θάλασσα, κάθε νησί αποτελούν μια ακόμα ευκαιρία για καπιταλιστική κερδοφορίαμε συνολικότερο στόχο τη διαιώνιση της παρασιτικής ύπαρξης του κράτους και του κεφάλαιου σε βάρος της φύσης και της κοινωνίας.

Να αγωνιστούμε για την προάσπιση της φύσης και των τοπικών κοινωνιών, αλληλέγγυοι με όλους όσοι αντιστέκονται «από τα κάτω», υπερβαίνοντας τα εμπόδια που θέτουν οι γεωγραφικές αποστάσεις, στη κατεύθυνση σύνδεσης του ζητήματος της περιβαλλοντικής καταστροφής με το ευρύτερο κοινωνικό ζήτημα: εκείνο της δημιουργίας μιας κοινωνίας ισότητας, δικαιοσύνης, ελευθερίας.

ΕΞΩ ΤΟ ΚΑΖΙΝΟ, ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ, ΟΙ ΚΕΡΑΙΕΣ, ΟΙ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΟΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΝΗΘΑ

Σάββατο 27 Ιούνη: 12 μ. ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ στο ύψος του παλιού «Ξενία»

6 μ.μ. ΣΥΖΗΤΗΣΗ: Η επικαιρότητα του αγώνα υπεράσπισης του φυσικού κόσμου Και προβολή ταινίας

Κυριακή 28 Ιούνη: 11 π.μ. Παιχνίδι για τα παιδιά και Πεζοπορική διαδρομή για μικρούς και μεγάλους

Πρωτοβουλία Αγώνα για τη Γη και την Ελευθερία

Συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης

στην Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

Απέναντι στην πανδημία – Απέναντι στην κρατική

και καπιταλιστική βαρβαρότητα

H ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΕ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

Όλα για όλους!

Κανένας – ντόπιος, πρόσφυγας ή μετανάστης – απολυμένος, κανένας άστεγος, κανένας πεινασμένος, κανένας θυσιασμένος, κανένας εγκαταλελειμμένος μόνος στην πανδημία

Παρασκευή 12 Ιουνίου 2020, 4-6 μ.μ.

στην είσοδο της κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37 τηρώντας όλα τα μέτρα ατομικής και συλλογικής αυτοπροστασίας, συλλέγουμε τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης για δομές αλληλεγγύης σε όσες και όσους έχουν ανάγκη:

-Αλεύρι, ζάχαρη, μέλι, αλάτι, ζυμαρικά, ρύζι, τοματοπολτό, λάδι, όσπρια, γάλα εβαπορέ, μπισκότα, καφέ, τσάι, φρούτα, λαχανικά

-Χλωρίνη, απορρυπαντικά πιάτων και δαπέδου, αντισηπτικά

-Μωρομάντιλα, σαμπουάν, σαπούνι, οδοντόκρεμα, πάνες (μεγέθη 3-5), χαρτί υγείας -Γάντια, μάσκες, παυσίπονα και γάλα για μωρά έως 6 μηνών

Συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης

στην Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

Απέναντι στην πανδημία – Απέναντι στην κρατική

και καπιταλιστική βαρβαρότητα

H ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΕ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

Όλα για όλους!

Κανένας – ντόπιος, πρόσφυγας ή μετανάστης – απολυμένος, κανένας άστεγος, κανένας πεινασμένος, κανένας θυσιασμένος, κανένας εγκαταλελειμμένος μόνος στην πανδημία

Παρασκευή 5 Ιουνίου 2020, 4-6 μ.μ.

στην είσοδο της κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37 τηρώντας όλα τα μέτρα ατομικής και συλλογικής αυτοπροστασίας, συλλέγουμε τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης για δομές αλληλεγγύης σε όσες και όσους έχουν ανάγκη:

-Αλεύρι, ζάχαρη, μέλι, αλάτι, ζυμαρικά, ρύζι, τοματοπολτό, λάδι, όσπρια, γάλα εβαπορέ, μπισκότα, καφέ, τσάι, φρούτα, λαχανικά

-Χλωρίνη, απορρυπαντικά πιάτων και δαπέδου, αντισηπτικά

-Μωρομάντιλα, σαμπουάν, σαπούνι, οδοντόκρεμα, πάνες (μεγέθη 3-5), χαρτί υγείας

-Γάντια, μάσκες, παυσίπονα και γάλα για μωρά έως 6 μηνών

Συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης

στην Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

Απέναντι στην πανδημία – Απέναντι στην κρατική

και καπιταλιστική βαρβαρότητα

H ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΕ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

Όλα για όλους!

Κανένας – ντόπιος, πρόσφυγας ή μετανάστης – απολυμένος, κανένας άστεγος, κανένας πεινασμένος, κανένας θυσιασμένος, κανένας εγκαταλελειμμένος μόνος στην πανδημία

Παρασκευή 29 Μάη 2020, 4-6 μ.μ.

στην είσοδο της κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37 τηρώντας όλα τα μέτρα ατομικής και συλλογικής αυτοπροστασίας, συλλέγουμε τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης για δομές αλληλεγγύης σε όσες και όσους έχουν ανάγκη:

-Αλεύρι, ζάχαρη, μέλι, αλάτι, ζυμαρικά, ρύζι, τοματοπολτό, λάδι, όσπρια, γάλα εβαπορέ, μπισκότα, καφέ, τσάι, φρούτα, λαχανικά

-Χλωρίνη, απορρυπαντικά πιάτων και δαπέδου, αντισηπτικά

-Μωρομάντιλα, σαμπουάν, σαπούνι, οδοντόκρεμα, πάνες (μεγέθη 3-5), χαρτί υγείας

-Γάντια, μάσκες, παυσίπονα και γάλα για μωρά έως 6 μηνών

Συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης

στην Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

Απέναντι στην πανδημία – Απέναντι στην κρατική

και καπιταλιστική βαρβαρότητα

H ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΕ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

Όλα για όλους!

Κανένας – ντόπιος, πρόσφυγας ή μετανάστης – απολυμένος, κανένας άστεγος, κανένας πεινασμένος, κανένας θυσιασμένος, κανένας εγκαταλελειμμένος μόνος στην πανδημία

Παρασκευή 22 Μάη 2020, 4-6 μ.μ.

στην είσοδο της κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37 τηρώντας όλα τα μέτρα ατομικής και συλλογικής αυτοπροστασίας, συλλέγουμε τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης για δομές αλληλεγγύης σε όσες και όσους έχουν ανάγκη:

-Αλεύρι, ζάχαρη, μέλι, αλάτι, ζυμαρικά, ρύζι, τοματοπολτό, λάδι, όσπρια, γάλα εβαπορέ, μπισκότα, καφέ, τσάι, φρούτα, λαχανικά

-Χλωρίνη, απορρυπαντικά πιάτων και δαπέδου, αντισηπτικά

-Μωρομάντιλα, σαμπουάν, σαπούνι, οδοντόκρεμα, πάνες (μεγέθη 3-5), χαρτί υγείας

-Γάντια, μάσκες, παυσίπονα και γάλα για μωρά έως 6 μηνών

Συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης

στην Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

Απέναντι στην πανδημία – Απέναντι στην κρατική

και καπιταλιστική βαρβαρότητα

H ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΕ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

Όλα για όλους!

Κανένας – ντόπιος, πρόσφυγας ή μετανάστης – απολυμένος, κανένας άστεγος, κανένας πεινασμένος, κανένας θυσιασμένος, κανένας εγκαταλελειμμένος μόνος στην πανδημία

Παρασκευή 15 Μάη 2020, 4-6 μ.μ.

στην είσοδο της κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37 τηρώντας όλα τα μέτρα ατομικής και συλλογικής αυτοπροστασίας, συλλέγουμε τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης για δομές αλληλεγγύης σε όσες και όσους έχουν ανάγκη:

-Αλεύρι, ζάχαρη, μέλι, αλάτι, ζυμαρικά, ρύζι, τοματοπολτό, λάδι, όσπρια, γάλα εβαπορέ, μπισκότα, καφέ, τσάι, φρούτα, λαχανικά

-Χλωρίνη, απορρυπαντικά πιάτων και δαπέδου, αντισηπτικά

-Μωρομάντιλα, σαμπουάν, σαπούνι, οδοντόκρεμα, πάνες (μεγέθη 3-5), χαρτί υγείας

-Γάντια, μάσκες, παυσίπονα και γάλα για μωρά έως 6 μηνών

Συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης

στην Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

Απέναντι στην πανδημία – Απέναντι στην κρατική

και καπιταλιστική βαρβαρότητα

H ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΕ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

Όλα για όλους!

Κανένας – ντόπιος, πρόσφυγας ή μετανάστης – απολυμένος, κανένας άστεγος, κανένας πεινασμένος, κανένας θυσιασμένος, κανένας εγκαταλελειμμένος μόνος στην πανδημία

Παρασκευή 8 Μάη 2020, 4-6 μ.μ.

στην είσοδο της κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37 τηρώντας όλα τα μέτρα ατομικής και συλλογικής αυτοπροστασίας, συλλέγουμε τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης για δομές αλληλεγγύης σε όσες και όσους έχουν ανάγκη:

-Αλεύρι, ζάχαρη, μέλι, αλάτι, ζυμαρικά, ρύζι, τοματοπολτό, λάδι, όσπρια, γάλα εβαπορέ, μπισκότα, καφέ, τσάι, φρούτα, λαχανικά

-Χλωρίνη, απορρυπαντικά πιάτων και δαπέδου, αντισηπτικά

-Μωρομάντιλα, σαμπουάν, σαπούνι, οδοντόκρεμα, πάνες (μεγέθη 3-5), χαρτί υγείας

-Γάντια, μάσκες, παυσίπονα και γάλα για μωρά έως 6 μηνών

15 avril 1988- 15 avril 2020

32 ans SQUAT LELAS KARAGIANNI 37

dans les rues de la résistance combative, de la solidarité de classe et de l’auto-organisation sociale

Contre la pandémie et la brutalité étatique-capitaliste meurtrières

La solidarité n’entre jamais en quarantaine

La société vaincra !

TOUT POUR TOUS !

Santé – Nourriture – Logement

Et jusqu’au prochain printemps… aucune nostalgie pour ce monde vieilli qui appartient déjà, depuis longtemps, au passé. Aucun compromis avec l’invivable présent qui ne promet que le pire. Aucune hésitation et aucune peur pour l’avenir qu’on veut : la révolution sociale, l’anarchie et le communisme.

April 15, 1988 – April 15, 2020

32 years Lelas Karagianni 37 Squat

in the streets of militant resistance, class solidarity and social self-organization

Against the pandemic and the lethal state-capitalist brutality

Solidarity is never put in quarantine

Society will win!

EVERYTHING FOR EVERYONE!

Health – Food – Housing

And until next spring…No nostalgia for the old world that already belongs to the past… No compromise with the unbearable present that promises only the worst… No hesitation or fear for the future we want: Social revolution, Anarchy and Communism.

1η Μάη ενάντια στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, για έναν κόσμο χωρίς αφεντικά

Απέναντι στην επίθεση κράτους και κεφαλαίου Κανένας μόνος του, καμία μόνη της μέσα στην πανδημία

Η κοινωνική και ταξική αλληλεγγύη θα νικήσει

Συγκέντρωση στα Χαυτεία, 10:30 π.μ.

Μαζί με τα ταξικά σωματεία

Τηρούμε όλα τα μέτρα προστασίας (κρατάμε αποστάσεις, φοράμε μάσκες και γάντια)

i No Pasaran !

Αναρχικό – Αντιεξουσιαστικό Στέκι «ΑΝΤΙΠΝΟΙΑ», Κατάληψη ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37, Squat for Refugees/Migrants SPIROU TRIKOUPI 17, ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών), Αναρχική Φοιτητική Συνέλευση ΑΡΟΔΑΜΟΣ, Αντιφασιστική – Αντιεξουσιαστική συνέλευση Ν. Ιωνίας – Ηρακλείου, Σύντροφοι και Συντρόφισσες

Ακολουθεί το κείμενο που έχει δημοσιοποιηθεί από το no pasaran για την συνθήκη που διαμορφώθηκε μέσα στην πανδημία.

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΥΝ

Για άλλη μια φορά το κράτος αποποιείται τις ευθύνες του. Με περίσσια υποκρισία πετά το μπαλάκι μιας ακόμα κρίσης στην κοινωνία, στον καθένα και την καθεμία από εμάς. Φροντίζει να μας υπενθυμίζει αδιάκοπα την «ατομική ευθύνη» που μας αναλογεί και μας καλεί να εργαστούμε εθελοντικά για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Την ίδια στιγμή το διαλυμένο από χρόνια σύστημα δημόσιας υγείας βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Ποιοι άλλοι θα μπορούσαν να ευθύνονται για την υποβάθμιση της δημόσιας υγείας πέρα από αυτούς που διαχρονικά και αμετανόητα νομοθετούν την υποχρηματοδότηση της, τις μαζικές απολύσεις υγειονομικού προσωπικού, τις συγχωνεύσεις και καταργήσεις νοσοκομειακών μονάδων; Με τα υποστελεχωμένα δημόσια νοσοκομεία να καταγράφουν ελλείψεις σε βασικό εξοπλισμό όπως χειρουργικές μάσκες και γενικότερα μέσα ατομικής προστασίας, διαγνωστικά test, αναπνευστήρες και κλίνες ΜΕΘ, το κράτος προσπαθεί να μαζέψει τα σπασμένα μιας υγειονομικής κρίσης που είτε αδυνατεί, είτε δεν θέλει να διαχειριστεί. Αγνοώντας επιδεικτικά τις επιστημονικές απόψεις που προειδοποιούν για εκ νέου έξαρση των κρουσμάτων όταν αρθούν οι περιορισμοί στις μετακινήσεις και τονίζουν την αναγκαιότητα των μαζικών test για τον εντοπισμό των νοσούντων, αλλά και τις εκκλήσεις γιατρών και νοσηλευτών για ενίσχυση σε προσωπικό και εξοπλισμό, το κράτος επιλέγει την στρατιωτικοποίηση της δημόσιας σφαίρας. Ενώ η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού τηρούσε ήδη τα απαραίτητα μέτρα, επέλεξε να επιβάλλει την απαγόρευση κυκλοφορίας και την αναγκαστική συμμόρφωση -υπό την απειλή χρηματικού προστίμου- σε περιορισμούς μετακίνησης που θυμίζουν εποχές και λογικές ολοκληρωτικών καθεστώτων. Επέλεξε να εντείνει την επιτήρηση και τον έλεγχο, εξαπολύοντας στους δρόμους και τις γειτονιές μας το απεχθές πλήθος της ΕΛ.ΑΣ. που πλέον έχει ως κύριο σκοπό του να εφαρμόζει απαγορεύσεις κυκλοφορίας και αριθμητικά όρια επιτρεπτών συναθροίσεων, να εμπεδώνει δηλαδή στην κοινωνική βάση τον φόβο και την υποταγή, να εδαφικοποιεί το «πολεμικό» κλίμα που χτίζουν τα διαγγέλματα της κυβέρνησης.

Αυτός ο εγκληματικός κρατικός σχεδιασμός αφήνει μέχρι και σήμερα εκτεθειμένους στην πανδημία όλους εκείνους για τους οποίους η οικειοθελής καραντίνα και η κοινωνική αποστασιοποίηση δεν αποτελούν επιλογή. Τους δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες και τους/τις μετανάστες/τριες που βρίσκονται εγκλωβισμένοι και συνωστισμένοι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης μέσα στις πιο ακατάλληλες συνθήκες διαβίωσης, χωρίς καμία δυνατότητα ατομικής ή συλλογικής προστασίας και πλέον με τις διαδικασίες αίτησης ασύλου να έχουν διακοπεί. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα των 1.200 κρατούμενων στο κέντρο κράτησης της Κορίνθουπου προχώρησαν σε απεργία πείνας διαμαρτυρόμενοι για τις άθλιες συνθήκες στις οποίες κρατούνται και τον κίνδυνο εξάπλωσης του κορονοϊού μέσα στο camp. Τους κρατούμενους και κρατούμενες στις ελληνικές φυλακές οι οποίες έχουν γεμίσει ασφυκτικά και έχουν εφαρμόσει ελάχιστα μέτρα υγιεινής και απολύμανσης των χώρων, ενώ παράλληλα τα απαραίτητα και προβλεπόμενα μέτρα αποσυμφόρησης αργούν επικίνδυνα και κρίνονται ανεπαρκή. Τους άστεγους και τις άστεγες για τους οποίους το #Μένουμε_Σπίτι αποτελεί άγνωστη έκφραση και όπως πάντα η κρατική “μέριμνα” για σίτιση, στέγαση και περίθαλψη είναι απούσα. Τους φοιτητές και τις φοιτήτριες που διαμένουν στις εστίες σε όλη την χώρα, για τις οποίες υπήρξε εντολή εκκένωσης παρά την ρητή διαφωνία της ιατρικής κοινότητας. Μάλιστα σε αρκετές περιπτώσεις η απάντηση των αρμόδιων στην συλλογική άρνηση μερίδας φοιτητών/τριών να εγκαταλείψουν τις εστίες ήταν το εκβιαστικό κόψιμο της σίτισης, του ρεύματος ή/και του νερού. Τις γυναίκες και τα άτομα της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας που δέχονται ενδοοικογενειακή βία και τώρα η μόνη τους επιλογή είναι να περιοριστούν στο σπίτι με τους κακοποιούς τους. Όλους εκείνους που είναι αναγκασμένοι να συνεχίσουν να εργάζονται εν μέσω της πανδημίας, πολλές φορές χωρίς τα κατάλληλα μέτρα προστασίας, μέσα σε κλίμα ακόμα μεγαλύτερης εντατικοποίησης με τα ήδη εξαντλητικά ωράρια να διευρύνονται και να ελαστικοποιούνται. Τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες στα σουπερ-μάρκετ, στις ταχυμεταφορές και τα delivery, στα Μ.Μ.Μ. και την καθαριότητα. Τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες σε τηλεφωνικά κέντρα, σε εργοτάξια (όπως αυτά του ΑΚΤΩΡ και της «Αττικό Μετρό») και αλλού, που κατήγγειλαν την αδιαφορία των αφεντικών για την υγεία τους και τον συνεχιζόμενο συνωστισμό σε πολλούς χώρους εργασίας. Το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό που δίνει μια άνιση και εξαντλητική μάχη, κινδυνεύοντας καθημερινά να νοσήσει και το ίδιο. Μια μάχη στην οποία μόνο η κοινωνική και ταξική βάση μπορεί να του σταθεί αλληλέγγυα, ενώ το κράτος μπορεί να λειτουργήσει μοναχά ως εμπόδιο.

Ενώ η Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδος ζητά την ανάπτυξη κλινών ΜΕΘ, μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και την επίταξη του ιδιωτικού τομέα και όλων των test που αυτός διαθέτει, η κυβέρνηση αποφασίζει τον διπλασιασμό της αποζημίωσης των ιδιωτικών κλινών ΜΕΘ από 800 σε 1.600 ευρώ την ημέρα, την υπερκοστολόγηση των test διάγνωσης που γίνονται σε ιδιωτικές κλινικές και αποζημιώνονται από τον ΕΟΠΥΥ και την δαπάνη τουλάχιστον 30 εκατ. ευρώ για τα μέτρα υπέρ των ιδιωτών παρόχων υγείας. Ενώ το επίδομα των 800 ευρώ που θα δοθεί στους εργαζόμενους των επιχειρήσεων που παραμένουν κλειστές δεν αντιστοιχεί ούτε στον κατώτατο μισθό, η κυβέρνηση δίνει 11 εκατομμύρια στα ΜΜΕ για την «καμπάνια ενημέρωσης» για την πανδημία, άλλα τόσα στην εταιρεία διοδίων «Μορέας» με δικαιολογία την «χαμηλή προσέλευση οχημάτων» και πανηγυρίζει που θα ρίξει στην «μάχη ενάντια στον κορονοϊό» 35 ολοκαίνουρια περιπολικά. Ταυτόχρονα, θεσμοθετεί την αναστολή σύμβασης εργασίας χωρίς τις νομικές υποχρεώσεις που βάρυναν μέχρι τώρα τον εργοδότη, την μεταφορά προσωπικού από επιχείρηση σε επιχείρηση χωρίς να είναι απαραίτητη η συναίνεση από τον εργαζόμενο και την εκ περιτροπής (κατά το ήμισυ) απασχόληση μόνο για τις δύο εβδομάδες του μήνα, ανοίγοντας τον δρόμο για την «άνθιση» της μαύρης εργασίας και την έμμεση μείωση των ήδη πετσοκομμένων μας μισθών στο 50%, και αφήνει ανοιχτά τα ενδεχόμενα για μειώσεις σε μισθούς δημοσίων υπαλλήλων και συντάξεις. Παρά τις συνεχείς εξαγγελίες για προστασία των θέσεων εργασίας, τα μέτρα που ανακοινώθηκαν για την προστασία των εργαζόμενων από την απόλυση θα ισχύσουν μόνο για ένα μήνα, ενώ οι απολύσεις που καταγράφηκαν μόνο στις δύο πρώτες εβδομάδες του Μαρτίου έφτασαν τις 30.000, χωρίς φυσικά να υπολογίζονται μέσα σε αυτές όλοι οι απολυμένοι που εργαζόντουσαν μαύρα. Είναι ξεκάθαρο πως ακόμα και μέσα στην πρωτοφανή συνθήκη που έχει διαμορφώσει η πανδημία το κράτος και το κεφάλαιο ενδιαφέρονται μόνο για την ομαλή συνέχεια της κερδοφορίας ακόμα και αν χρειάζεται να κερδοσκοπήσουν πάνω στον θάνατο. Αδιαφορώντας για τις ανθρώπινες ζωές, δεν έχουν τίποτα άλλο να προσφέρουν στην κοινωνική βάση πέρα από το βάθεμα της ταξικής ανισότητας και εκμετάλλευσης, της γενικευμένης φτώχειας και εξαθλίωσης.

Μπροστά στην προαναγγελμένη οικονομική κρίση, το κράτος βιάζεται να κλείσει τους ανοιχτούς λογαριασμούς του. Χρησιμοποιώντας την συνθήκη «έκτακτης ανάγκης», προχώρησε στην εκκένωση του κτηρίου Γκίνη στο Πολυτεχνείο και το ξεσπίτωμα των μεταναστών/προσφύγων που διέμεναν εκεί τους τελευταίους μήνες, την επιχείρηση της αντιτρομοκρατικής ενάντια στους αγωνιστές από την Τουρκία και το Κουρδιστάν, την επίθεση σε αντιφασίστες/στριες στο Ρέθυμνο και τον σοβαρό τραυματισμό διαδηλώτριας, το κόψιμο του ρεύματος της αυτοδιαχειριζόμενης ΒΙΟ.ΜΕ ξημερώματα και με τη συνοδεία ΜΑΤ. Θέλοντας να θωρακιστεί απέναντι στις πιθανώς οργισμένες αντιδράσεις των καταπιεσμένων την «επόμενη μέρα» της καραντίνας, μεταθέτει τις ευθύνες για την εξάπλωση της πανδημίας στην κοινωνική βάση και εφαρμόζει προληπτικά αντι-εξεγερτικά μέτρα, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να χρησιμοποιήσει μέχρι και τον στρατό για την επιτήρηση της απαγόρευσης κυκλοφορίας. Παραδείγματα όπως αυτό του Βίκτορ Όρμπαν που με πρόσχημα τον κορονοϊό ανακηρύχτηκε ουσιαστικά δικτάτορας στην Ουγγαρία, επιβεβαιώνουν πως οι από τα πάνω χρησιμοποιούν την ειδική κατασταλτική συνθήκη για να εδραιώσουν τις επιδιώξεις τους και να ενισχύσουν την εξουσία τους.

Για μια ακόμη φορά, το βάρος της πανδημίας και της καπιταλιστικής κρίσης θα το σηκώσουν αναμενόμενα οι άνθρωποι της τάξης μας. Έγκλειστοι μετανάστες/τριες και πρόσφυγες στα κέντρα κράτησης, κρατούμενοι/νες, άστεγοι και άπορες, εργαζόμενοι/ενες, φοιτητές/τριες που μένουν στις εστίες είναι μόνο τα πρώτα παραδείγματα. Γνωρίζοντας πολύ καλά τον διαχρονικό ρόλο του κράτους και των κυβερνώντων του σε τέτοιου είδους κρίσεις, δεν πρόκειται να αναγνωρίσουμε την «ατομική ευθύνη», με την οποία προσπαθούν να καλύψουν το έγκλημα που διαπράττουν. Η ευθύνη είναι πολιτική και είναι όλη δική τους. Όντας βαθιά πεπεισμένοι/ες πως οι πραγματικοί «υπεύθυνοι» δεν θα αλλάξουν την πολιτική αδιαφορίας και απαξίωσης που εκθέτει τους αδύναμους στον κίνδυνο της πανδημίας και ουσιαστικά καταδικάζει τους πιο ευπαθείς από αυτούς σε θάνατο, βάζουμε όπως πάντα μπροστά την κοινωνική και ταξική αλληλεγγύη, την αλληλοβοήθεια και τον αγώνα. Βρίσκουμε τρόπους να σταθούμε δίπλα σε όσους και όσες το χρειάζονται, στηρίζοντας πρωτοβουλίες και δομές αλληλεγγύης και συστήνοντας νέες. Μέσα στη ζοφερή πραγματικότητα που διαγράφεται για τους από τα κάτω αυτού του κόσμου, τα θέλουμε όλα για όλους. Στέγαση, τροφή, υγεία και περίθαλψη για εργαζόμενους και άνεργες, ασφαλισμένους και ανασφάλιστες, άπορους και φυλακισμένες, πρόσφυγες και μετανάστριες.

Να μην υποκύψουμε στον φόβο και τον κανιβαλισμό. Να συνεχίσουμε την μάχη απέναντι στο κρατικό και καπιταλιστικό σύστημα που επιβάλλει την φτώχεια, την εξαθλίωση και τον θάνατο. Να παλέψουμε για μια κοινωνία που θα προστατεύει τους ευάλωτους, για έναν κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας.

Υγ1: Κρατούμενες και κρατούμενοι σε φυλακές και έγκλειστες/οι σε στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων και μεταναστών σε όλη την επικράτεια προχώρησαν σε κινητοποιήσεις διεκδικώντας τα αυτονόητα: αποσυμφόρηση των κέντρων κράτησης και λήψη μέτρων προστασίας. Σε αυτά τα αιτήματα το κράτος απάντησε με την αποσιώπηση του αγώνα τους και σε περιπτώσεις με την άγρια καταστολή. Ενώ έγιναν γνωστές τουλάχιστον οι περιπτώσεις της Αζιζέλ Ντενιρόγλου και του Σελίμ Ζερολάρι, κρατούμενων στις φυλακές, και μιας 47χρονης πρόσφυγα, έγκλειστης στη ΒΙΑΛ της Χίου, που πέθαναν επειδή δεν τους επιτράπηκε η πρόσβαση σε γιατρό.

Υγ2.: Τις τελευταίες μέρες και ενώ δεν φαίνεται να έχει υπάρξει κάποια εξέλιξη στην αντιμετώπιση της πανδημίας, η κρατική διαχείριση κάνει ένα σκαιώδες άλμα υποκρισίας “ξεχνώντας” την προφύλαξη του πληθυσμού από τον αόρατο εχθρό, στοχεύοντας μονάχα στην επανεκκίνηση και διάσωση της καπιταλιστικής οικονομίας.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ, ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ

Συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης στην
Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

Απέναντι στην πανδημία – Απέναντι στην κρατική
και καπιταλιστική βαρβαρότητα

H ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΕ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ
Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

Όλα για όλους!

Κανένας – ντόπιος, πρόσφυγας ή μετανάστης – απολυμένος, κανένας άστεγος, κανένας πεινασμένος, κανένας θυσιασμένος, κανένας εγκαταλελειμμένος μόνος στην πανδημία

Παρασκευή 24 Απρίλη 2020, 4-6 μ.μ.
στην είσοδο της κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37

τηρώντας όλα τα μέτρα ατομικής και συλλογικής αυτοπροστασίας, συλλέγουμε τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης για δομές αλληλεγγύης σε όσες και όσους έχουν ανάγκη:

-Αλεύρι, ζάχαρη, μέλι, αλάτι, ζυμαρικά, ρύζι, τοματοπολτό, λάδι, όσπρια, γάλα εβαπορέ, μπισκότα, καφέ, τσάι, φρούτα, λαχανικά
-Χλωρίνη, απορρυπαντικά πιάτων και δαπέδου, αντισηπτικά
-Μωρομάντιλα, σαμπουάν, σαπούνι, οδοντόκρεμα, πάνες (μεγέθη 3-5), χαρτί υγείας
-Γάντια, μάσκες, παυσίπονα και γάλα για μωρά έως 6 μηνών

15  Απρίλη 1988 – 15 Απρίλη 2020

32 χρόνια ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37

στους δρόμους της μαχητικής αντίστασης, της ταξικής αλληλεγγύης και της κοινωνικής αυτοοργάνωσης 

Απέναντι στην φονική πανδημία και τη δολοφονική κρατική-καπιταλιστική βαρβαρότητα 

Η αλληλεγγύη δεν μπαίνει σε καραντίνα 

Η κοινωνία θα νικήσει !

ΟΛΑ ΓΙΑ  ΟΛΟΥΣ !

Υγεία – τροφή – στέγαση

Κι ως την επόμενη άνοιξη… καμιά νοσταλγία για αυτόν το γερασμένο κόσμο που, από καιρό πια, ανήκει στο παρελθόν. Κανένας συμβιβασμός με το αβίωτο παρόν που υπόσχεται μόνο το χειρότερο. Κανένας δισταγμός και φόβος για το μέλλον που θέλουμε : την κοινωνική επανάσταση, την αναρχία και τον κομμουνισμό.

 

Το Σάββατο 11/4/2020 από συντρόφους και συντρόφισσες της κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37, πραγαματοποιήθηκε 2η διανομή τροφίμων στην κοινωνική κουζίνα ” ο άλλος άνθρωπος”.

[huge_it_gallery id=”42″]

Συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης στην

Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

Απέναντι στην πανδημία – Απέναντι στην κρατική

και καπιταλιστική βαρβαρότητα

H ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΕ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

Όλα για όλους!

Κανένας – ντόπιος, πρόσφυγας ή μετανάστης – απολυμένος, κανένας άστεγος, κανένας πεινασμένος, κανένας θυσιασμένος, κανένας εγκαταλελειμμένος μόνος στην πανδημία

Παρασκευή17 & 24 Απρίλη 2020, 4-6 μ.μ.

στην είσοδο της κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37

τηρώντας όλα τα μέτρα ατομικής και συλλογικής αυτοπροστασίας, συλλέγουμε τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης για δομές αλληλεγγύης σε όσες και όσους έχουν ανάγκη:

  • Αλεύρι, ζάχαρη, μέλι, αλάτι, ζυμαρικά, ρύζι, τοματοπολτό, λάδι, όσπρια, γάλα εβαπορέ, μπισκότα, καφέ, τσάι, φρούτα, λαχανικά
  • Χλωρίνη, απορρυπαντικά πιάτων και δαπέδου, αντισηπτικά
  • Μωρομάντιλα, σαμπουάν, σαπούνι, οδοντόκρεμα, πάνες (μεγέθη 3-5), χαρτί υγείας
  • Γάντια, μάσκες, παυσίπονα και γάλα για μωρά έως 6 μηνών