ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ – ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ

ΠΡΟΒΟΛΗ BINTEO

για τις καταλήψεις

– Κατάληψη Rosa Nera : εγχείρημα, δράσεις και δομές

– Η ανοικοδόμηση της σκεπής – Rebuild Libertatia

– Villa Amalias : πώς το καταλάβαμε (ένα ιστορικό των καταλήψεων)

– 25 χρόνια κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

– ΛΚ37 : Μπροστά στην καταστολή, Καμία παράδοση – Καμία ανακωχή

Σάββατο 3 Οκτώβρη 2020, 8 μ.μ.

Στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

με την τήρηση των αναγκαίων μέτρων αυτοπροστασίας

Ανοιχτή συνέλευση αλληλεγγύης στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

Μπροστά στην κατασταλτική επίθεση του κράτους στις καταλήψεις

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας

i NO PASARAN !

Ανοιχτή Συνέλευση Αλληλεγγύης στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

Τρίτη 29 Σεπτέμβρη 2020, 7:30 μ.μ. στον κήπο της κατάληψης

(*με την τήρηση των αναγκαίων μέτρων αυτοπροστασίας)

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΣΟΣΗ ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

TERRA INCOGNITA, LIBERTATIA, ROSA NERA

NA ΥΨΩΣΟΥΜΕ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΤΙΣ ΔΟΜΕΣ ΑΓΩΝΑ & ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ – ΤΑΞΙΚΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

iNO PASARAN!

Aναρχικό – Αντιεξουσιαστικό Στέκι “Αντίπνοια”, Κατάληψη Στέγης ΠροσφύγωνΜεταναστών ΝΟΤΑΡΑ 26, Κατάληψη ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37, Αντιφασιστική- Αντιεξουσιαστική συνέλευση Ν. Ιωνίας – Ηρακλείου, Συντροφοι και Συντρόφισσες

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΠΑΠΕΙΛΟΥΜΕΝΕΣ ΝΕΕΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΕΣ

ΕΙΣΒΟΛΕΣ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

i NO PASARAN !

Η ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37

ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΙΝΕΤΑΙ – ΜΑΧΕΤΑΙ !

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ 

στις καταλήψεις, τους αυτοοργανωμένους χώρους αγώνα, τις κοινωνικές & ταξικές αντιστασεις 

Ανοιχτή συνέλευση αλληλεγγύης στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

Θεσσαλονίκη 20 – 21 – 22 Ιούνη 2ο03

Ενάντια στην σύνοδο κορυφής της ΕΕ

προβολή βίντεο ντοκουμέντων (75′)

Παρασκευή 25 Σεπτέμβρη, 7 μ.μ.

στον κήπο της κατάληψης 

Λέλας Καραγιάννη 37 

με την τήρηση των αναγκαίων μέτρων αυτοπροστασίας απο την πανδημία 

 

Φωτό από τη χθεσινοβραδυνή παρουσίαση της έκδοσης “Στο περιθώριο” (ποίηση και φωτογραφία)

στον κήπο της κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37

Μπροστά στην κατασταλτική επίθεση του κράτους στις καταλήψεις 

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας 

i NO PASARAN !

Ανοιχτή Συνέλευση Αλληλεγγύης στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

Τρίτη 22 Σεπτέμβρη 2020, 7 μ.μ. στον κήπο της κατάληψης 

(*με την τήρηση των αναγκαίων μέτρων αυτοπροστασίας)

Παρουσίαση της έκδοσης

“Στο περιθώριο”

Σάββατο 19 Σεπτέμβρη 2020, 7 μ.μ. 

στον κήπο της κατάληψης 

Λέλας Καραγιάννη 37 

BAR Οικονομικής Ενίσχυσης 

των αναρχικών Γ. Δημητράκη, Κ. Σακκά & Δ. Συριανού

Για την κάλυψη των εξόδων της δίκης τους στις 16 Σεπτέμβρη 2020 στη Θεσσαλονίκη

Παρασκευή 11 Σεπτέμβρη 2020, 9 μ.μ. 

στον κήπο της κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37

(Πλατεία Αμερικής)

Η Αλληλεγγύη είναι το όπλο μας !

ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΡΟΔΑ ΑΝΘΙΖΟΥΝ ΠΑΝΤΟΥ!

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗ ROSA NERA

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

Το τελευταίο διάστημα, η κατασταλτική εκστρατεία του κράτους απέναντι στους κατειλημμένους χώρους αγώνα συνεχίζεται με ιδιαίτερη σφοδρότητα. Μερικές μέρες μετά την εκκένωση της κατάληψης Terra Incognita, την εισβολή στην κατάληψη Libertatia και τη σύλληψη 12 συντρόφων και συντροφισσών στην Θεσσαλονίκη, τα ξημερώματα του Σαββάτου, 5/9, κατασταλτικές δυνάμεις εισβάλουν και εκκενώνουν την κατάληψη Rosa Nera στα Χανιά, προσάγοντας 16 άτομα στα οποία αποδίδονται δύο κατηγορίες (διατάραξη κοινής ειρήνης και φθορά ιστορικού κτιρίου). Η επιχείρηση συνοδεύτηκε από τη βίαιη απώθηση πλήθους αλληλέγγυων που συγκεντρώθηκαν στο σημείο και επιχείρησαν να αποτρέψουν τα συνεργεία να προχωρήσουν στο σφράγισμα του κτιρίου. Η κατασταλτική αυτή κίνηση που αποτελούσε δέσμευση της κυβέρνησης της ΝΔ, είναι επί της ουσίας η υλοποίηση του σχεδιασμού περί «αξιοποίησης» του κτιρίου, ιδιοκτησίας του Πολυτεχνείου Κρήτης, μέσω της παραχώρησής του στην κατασκευαστική εταιρεία Belvedere και την μετατροπή του σε ξενοδοχειακή μονάδα, με πρωτεργάτη τον πρώην πρύτανη του συγκεκριμένου πανεπιστημίου και νυν υφυπουργό Παιδείας, Διγαλάκη.

Η εκκένωση της κατάληψης Rosa Nera, ενός χώρου που επί 16 χρόνια έχει αποτελέσει σημείο αναφοράς του αντιεξουσιαστικού κινήματος και των κοινωνικών αγώνων στην πόλη των Χανίων, καθιστά σαφές πως η κατασταλτική εκστρατεία που κηρύχθηκε από το κράτος ένα χρόνο πριν και θέτει στο στόχαστρο τις καταλήψεις, κάθε σημείο που λειτουργεί ως εστία συσπείρωσης και οργάνωσης του κοινωνικού και ταξικού αγώνα δεν αναδιπλώνεται. Αντίθετα, οι κατασταλτικές μεθοδεύσεις του κράτους απέναντι στις καταλήψεις και στο σύνολο του κόσμου του αγώνα και κάθε έκφρασή του στον δρόμο μέσω της πρόσφατης ψήφισης του νόμου απαγόρευσης των διαδηλώσεων και συγκεντρώσεων, την συνεχιζόμενη αστυνομική κατοχή των Εξαρχείων, την ίδια στιγμή που οι μαφίες δρουν ανενόχλητες στην περιοχή με αποκορύφωμα την πρόσφατη επίθεση με πυροβολισμούς στην κατάληψη Κ* Βοξ, βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη. Μέσα σε συνθήκες υγειονομικής και συστημικής κρίσης το καθεστώς επιχειρεί μια συνολική επίθεση απέναντι σε εκείνες τις δυνάμεις που μπορούν να ορθώσουν αναχώματα στην ολοκληρωτική επιβολή της κρατικής και καπιταλιστικής δυστοπίας και την λεηλασία της κοινωνίας και της φύσης.

Η μαχητική και συλλογική απάντηση που δόθηκε από τους συντρόφους και τις συντρόφισσες, απέναντι στην εκκένωση της Rosa Nera από τις δυνάμεις καταστολής -με τις δράσεις αλληλεγγύης και τις ιδιαίτερα μαζικές πορείες χιλιάδων διαδηλωτών στους δρόμους των Χανίων-, με τη συνέχιση της ανοικοδόμησης της κατάληψης Libertatia απέναντι στην επιχείρηση αναστολής της αποτελούν ζωντανά παραδείγματα του πως μπορούν να υψωθούν φραγμοί στην κρατική επιθετικότητα. Καταδεικνύουν πως απαιτείται η άμεση κινητοποίηση όλων των κοινωνικών και ταξικών δυνάμεων και του αναρχικού κινήματος για την στήριξη των συντρόφων και των συντροφισσών και των εγχειρημάτων που έχουν δεχτεί την καταστολή, για την ανυποχώρητη υπεράσπιση όλων των καταλήψεων που θα βρεθούν την αμέσως επόμενη περίοδο στο στόχαστρο της καταστολής.

Από την κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37, στεκόμαστε αλληλέγγυοι στους συντρόφους και τις συντρόφισσες της κατάληψης Rosa Nera και σε όλες τις καταλήψεις, τους αυτοοργανωμένους χώρους αγώνα και τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις. Μπροστά στην κρατική επιθετικότητα, δεν παραδινόμαστε, μαχόμαστε. Με όπλο μας την αλληλεγγύη, θα συνεχίζουμε τον αγώνα για την οργάνωση της κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσης, για τη δημιουργία ενός κόσμου ισότητας και ελευθερίας.

ΑΜΕΣΗ ΑΡΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ

Η ROSA NERA ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ!

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ, ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ!

iNO PASARAN!

Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

 

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΗ LIBERTATIA

Το Σάββατο 5/9 πραγματοποιήθηκε μικροφωνική συγκέντρωση αλληλεγγύης έξω από την κατάληψη Libertatia μετά και τις νέες συλλήψεις συντρόφων και συντροφισσών στις 23/8 και την προσπάθεια του κράτους να πλήξει το εγχείρημα της ανοικοδόμησης. Η συγκέντρωση πλαισιώθηκε από περίπου 150 άτομα και κράτησε περισσότερες από τέσσερις ώρες, στέλνοντας ένα ισχυρό μήνυμα απέναντι στην κρατική καταστολή. Είχαν προηγηθεί καλέσματα τις προηγούμενες μέρες από το σύνολο των πολιτικών συλλογικοτήτων και των καταλήψεων της πόλης. Η περιφρούρηση των εργασιών και η πολιτική υπεράσπιση της διαδικασίας της ανοικοδόμησης σε μια περίοδο καταστολής των χώρων αγώνα και κυρίως σε μια μέρα που είχε προηγηθεί η εκκένωση της κατάληψης Rosa Nera στα Χανιά δείχνει την ανυποχώρητη στάση του κινήματος και παράλληλα εκφράζει ξεκάθαρα τη βούληση για συνέχεια ενός αγώνα με ιδιαίτερη σημασία το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Η αστυνομική παρουσία στη γειτονιά ήταν αυξημένη για ακόμα μια φορά, κάτι που όμως δεν πτόησε τον αλληλέγγυο κόσμο να παραμείνει στο σημείο για τόσες ώρες ούτε και τους συντρόφους που προχωρούσαν τη διαδικασία της ανοικοδόμησης εντός του κτιρίου και ολοκληρώθηκε το πρώτο στάδιο της ανοικοδόμηση της σκεπή. Επίσης, μοιράστηκαν κείμενα στον κόσμο της γειτονιάς ενώ υπήρχαν αναρτημένα πανό στην περίφραξη της κατάληψης, το ένα εκ των οποίων ήταν για να εκφράσει την αλληλεγγύη στην κατάληψη Rosa Nera, με υπογραφή μιας κατάληψης που πρόσφατα βρέθηκε στο στόχαστρο της καταστολής, της Terra Incognita. Για ακόμα μια φορά τονίζουμε προς πάσα κατεύθυνση ότι η κατάληψη Libertatia θα μείνει κι ότι ο δίκαιος αγώνας για την ανοικοδόμησή της θα συνεχιστεί.

 

Την Κυριακή 23/8 στις 10.30 το πρωί οι μπάτσοι εισβάλλουν στην κατάληψη Libertatia. Πιο συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια της επισκευής της σκεπής στο πλαίσιο των εργασιών ανοικοδόμησης του κτιρίου που είχε καταστραφεί από εμπρηστική επίθεση φασιστών, οι μπάτσοι σπάσανε το λουκέτο της πόρτας, εισέβαλαν στην κατάληψη και συνέλαβαν δώδεκα άτομα που βρίσκονταν μέσα στον χώρο. Στη συνέχεια φέρανε φορτηγό για να αρπάξουν εκ νέου εργαλεία και υλικά απολύτως απαραίτητα για την ανακατασκευή της σκεπής, όπως είχαν κάνει και πριν από περίπου ένα μήνα όταν η αστυνομία είχε εισβάλει στον χώρο της κατάληψης μαζί με υπαλλήλους της εφορείας νεοτέρων μνημείων, αφαιρώντας μεγάλο κομμάτι του εξοπλισμού της ανοικοδόμησης. Αμέσως μετά σύντροφοι και συντρόφισσες που ήταν έξω κινήθηκαν με πορεία προς το κτίριο της κατάληψης και μπήκαν μέσα ανακαταλαμβάνοντάς το. Εκτός από τα άτομα που συνελήφθησαν στο εσωτερικό της κατάληψης, προσήχθησαν ακόμα δύο συντρόφισσες που βρίσκονταν έξω από τον χώρο, οι οποίες και αφέθηκαν μετά από δύο ώρες κράτησης. Οι δώδεκα συλληφθέντες και συλληφθείσες, αφού πέρασαν όλη την ημέρα στο Α.Τ. Τούμπας, μεταφέρθηκαν στη συνέχεια στη Γ.Α.Δ.Θ κι αφέθηκαν ελεύθεροι τμηματικά ανά δύο άτομα αργά το βράδυ. Οι πλημμεληματικού βαθμού κατηγορίες που τους αποδόθηκαν οι εξής: φθορές σε μνημείο, παράνομη δόμηση και απείθεια, ενώ δεν έχει οριστεί ακόμη δικάσιμος. Άξιο αναφοράς είναι η χυδαία απόπειρα της αστυνομίας και συγκεκριμένων δημοσιογραφικών μέσων να συνδέσουν την σύλληψη μιας γυναίκας με ποσότητα ναρκωτικών με τους συλληφθέντες της κατάληψης, η οποία φυσικά και δεν πέτυχε.

Το συγκεκριμένο χτύπημα στην ανοικοδόμηση είναι το τρίτο στη σειρά σε διάστημα λιγότερο του ενός χρόνου. Οι συνεχόμενες κρατικές επιθέσεις δείχνουν αφενός την ολοένα αυξανόμενη στοχοποίηση των δομών αγώνα κι αφετέρου τη διαχρονική συνεργασία μεταξύ κρατικών αρχών και παρακρατικών-φασιστικών ομάδων εναντίον των αγωνιστών και του ευρύτερου κινήματος. Την ίδια ώρα που ο κρατικός μηχανισμός κάνει πλάτες σε αυτούς που έκαψαν τη Libertatia, αμολά τα σκυλιά του για να συλλάβουν τα άτομα που επέλεξαν από την πρώτη στιγμή να υπερασπιστούν πολιτικά την κατάληψη και να ανοικοδομήσουν το κατεστραμμένο κτίριο. Οι δε κατηγορίες για «καταστροφή ιστορικού μνημείου» σε αυτούς που με αυταπάρνηση και προσωπικό κόπο και κόστος ανέλαβαν τη συντήρηση και ανοικοδόμηση του κτιρίου, πριν και μετά τον εμπρησμό, αποτελεί μια σουρρεαλιστικού τύπου μάταιη απόπειρα αντιστροφής της πραγματικότητας σχετικά με το ποιος είναι ο αληθινός καταστροφέας. Επιπροσθέτως, ο ρόλος της εφορίας αρχαιοτήτων ως νομικός φορέας των άνωθι καταγγελιών, η γενικότερη στάση της και η ξαφνική “ευαισθητοποίησή” της για το κτίριο, είναι το λιγότερο γελοία. Το ποιος ενδιαφέρεται και ποιος προσπαθεί να σώσει το διατηρητέο είναι κάτι παραπάνω από οφθαλμοφανές. Ας αναρωτηθούν λοιπόν όσοι δεν το καταλαβαίνουν, πού βρισκόταν η εφορία αρχαιοτήτων τόσα χρόνια όταν το κτίριο, το αποκαλούμενο “στολίδι της Λ. Στρατού”, ρήμαζε και ήταν εστία μικροβίων. Ποια ήταν η στάση της απέναντι στους φασίστες που πραγματικά καταστρέψανε το κτίριο. Η συγκεκριμένη κίνησή της δείχνει ξεκάθαρα ποιά συμφέροντα εξυπηρετεί, ποιους προστατεύει και σε ποιους βρίσκεται απέναντι. Στην προκειμένη, τα πράγματα είναι αρκετά απλά κι αυτό ακριβώς το γεγονός που βλέπει η γειτονιά μας εδώ και δυόμιση χρόνια, πλέον έγινε γνωστό σε πανελλαδικό επίπεδο. Για μια ακόμη φορά η γειτονιά έδειξε την αλληλεγγύη της με διάφορους τρόπους, αποδοκιμάζοντας τις αστυνομικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια της εισβολής, ενημερώνοντάς μας για την παρουσία της αστυνομίας και στηρίζοντας μας ηθικά.

Η συγκεκριμένη επίθεση στην κατάληψη Libertatia δεν μπορεί με κανέναν τρόπο να αποσυνδεθεί από τις τελευταίες κατασταλτικές κινήσεις εναντίον των καταλήψεων, με πιο πρόσφατη αυτή της κατάληψης Terra Incognita στην πόλη μας. Μέσα σε μια τεταμένη κοινωνική συνθήκη όπου οι ζωές των εργαζομένων συνεχώς υποβαθμίζονται και φτωχοποιούνται και η εγκληματική κρατική διαχείριση απέναντι στην πανδημία του Covid-19 θέτει σε κίνδυνο την υγεία χιλιάδων ανθρώπων, το κράτος επιλέγει να κάνει προληπτικές κατασταλτικές κινήσεις προκειμένου να πλήξει και να αποδυναμώσει το ευρύτερο κίνημα. Βλέποντας τον εντεινόμενο κοινωνικό αναβρασμό και την αγανάκτηση, προσπαθεί να διαλύσει κάθε αντίσταση, βάζοντας στο στόχαστρο για άλλη μια φορά το αναρχικό κίνημα και τις δομές αγώνα ως εστίες συσπείρωσης κι αντίστασης απέναντι σε κράτος και κεφάλαιο. Είναι μέσα σ’ αυτή τη συνθήκη που το κίνημα πρέπει να απαντήσει δυναμικά, υπερασπιζόμενο τους χώρους του, την πολιτική του παρουσία, τα κεκτημένα χρόνων προσπάθειας κι αγώνα. Ο αγώνας για την ανοικοδόμηση της Libertatia αποτελεί πρόταγμα στο πεδίο των καταλήψεων και είναι προωθητικό στο επίπεδο υπεράσπισης τους. Η νίκη αυτού του αγώνα θα είναι η απάντησή όλων μας απέναντι στις επιθέσεις του κράτους και των φασιστών στις δομές μας.

Η ανοικοδόμηση της κατάληψης Libertatia δεν είναι μόνο δική της υπόθεση. Είναι υπόθεση όλου του αντιφασιστικού, αναρχικού κι επαναστατικού κινήματος, όλου του κόσμου του αγώνα. Είναι υπόθεση της συνολικής υπεράσπισης των καταλήψεων, καθώς η συνέχιση κι ολοκλήρωση της διαδικασίας της ανοικοδόμησης περνάει πολύ ισχυρά μηνύματα απέναντι στην κρατική καταστολή και τη φασιστική βία και εδραιώνει έναν πολύ δυνατό συμβολισμό μέσα σε μια γενικευμένη κατασταλτική συνθήκη. Η πολιτική μας παρουσία στον χώρο έχει εξασφαλιστεί ήδη μερικές βδομάδες μετά τον εμπρησμό. Το έχουμε ξαναπεί, η κατάληψη Libertatia θα μείνει και θα συνεχίσει ως δομή αγώνα, όπως ήδη συμβαίνει διοργανώνοντας εκδηλώσεις, συζητήσεις, προβολές κ.α. Το διακύβευμα είναι η ολοκλήρωση της ανοικοδόμησης με κινηματικούς όρους, ώστε να καταδειχθεί η ίδια η πολιτική ευθύνη της καταστολής αλλά και η πολιτική υπεράσπιση των κατειλλημένων χώρων αγώνα. Το κράτος θα εκμεταλλεύεται κάθε βήμα οπισθοχώρησης που θα κάνουμε. Γι’ αυτό πρέπει να πατήσουμε γερά στα πόδια μας, να αντισταθούμε, να υπερασπιστούμε πολιτικά τις δομές μας και τους αγώνες μας, να οργανωθούμε καλύτερα και να διευρύνουμε τα πεδία αγώνα.

Κατάληψη Libertatia 26/08/20

Πανό που αναρτήθηκε στην Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37 σε αλληλεγγύη με την κατάληψη Libertatia, μετά την εισβολή αστυνομικών δυνάμεων και την απόπειρα εκκένωσής της.

Μπροστά στην κρατική καταστολή – Καμία παράδοση – Καμία ανακωχή

Κάτω τα χέρια από την κατάληψη Libertatia

Στις 23/8, στις 10:30 το πρωί, αστυνομικές δυνάμεις εισέβαλαν στον χώρο της κατάληψης Libertatia, σπάζοντας το λουκέτο της κεντρικής εισόδου, την ώρα που 12 σύντροφοι και συντρόφισσες πραγματοποιούσαν εργασίες αποκατάστασης του κτιρίου. Οι σύντροφοι παρέμειναν στη στέγη του κτιρίου φωνάζοντας συνθήματα παρά τις προσπάθειες των μπάτσων να τους προσεγγίσουν. Εν τέλει, συνελήφθησαν και μεταφέρθηκαν στο ΑΤ Τούμπας, όπου τελικά τους αποδόθηκαν τρεις πλημμεληματικές κατηγορίες (φθορά σε μνημείο, για παράνομη δόμηση και απείθεια), ενώ αφαιρέθηκε εξοπλισμός και εργαλεία που χρησιμοποιούνταν στις εργασίες ανοικοδόμησης. Άμεσα καλέστηκε συγκέντρωση αλληλεγγύης και έπειτα από την απομάκρυνση των μπάτσων, δεκάδες σύντροφοι ανακατέλαβαν το κτίριο.

Η συγκεκριμένη επιχείρηση έρχεται μόλις ένα μήνα μετά από προηγούμενη εισβολή δυνάμεων καταστολής στον συγκεκριμένο χώρο, όπου είχε και πάλι παρθεί εξοπλισμός, και λίγες μέρες μετά την εκκένωση της κατάληψης Terra Incognita. Δεν αποτελεί παρά συνέχεια της κατασταλτικής εκστρατείας που βρίσκεται σε εξέλιξη τον τελευταίο χρόνο ενάντια στις κατειλημμένες εστίες του αγώνα και τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις, με απώτερο σκοπό την άνευ όρων υποταγή του κοινωνικού σώματος στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα που οξύνεται περαιτέρω μέσα σε συνθήκες πανδημίας και συστημικής κρίσης.

Ειδικότερα, οι συνεχείς κατασταλτικές επιθέσεις των κρατικών μηχανισμών στην κατάληψη Libertatia έχουν ως σκοπό να κάμψουν υλικά και ηθικά τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που επέλεξαν, παρά τις δυσκολίες, να σηκώσουν το βάρος της ανοικοδόμησής της, έπειτα από τον εμπρησμό της από παρακρατικούς φασίστες κατά τη διάρκεια των εθνικιστικών συλλαλητηρίων τις 21 Γενάρη του 2018, καταδεικνύοντας πόσα μπορούμε να επιτύχουμε με όπλα μας την αυτοοργάνωση και την αλληλεγγύη. Για αυτόν τον λόγο, η ολοκλήρωση της ανοικοδόμησης της Libertatia θα αποτελέσει μια σαφή νίκη, υλική και συμβολική, όλου του αναρχικού κινήματος και του συνόλου των αγωνιζόμενων, απέναντι στην παραίτηση, στην υποταγή στην κρατική και καπιταλιστική δυστοπία, μια παρακαταθήκη αντίστασης απέναντι στον κοινωνικό εκφασισμό και τον σύγχρονο ολοκληρωτισμό.

Από το κατειλημμένο έδαφος της Λέλας Καραγιάννη 37 στέλνουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στους συντρόφους & τις συντρόφισσές μας της Κατάληψης Libertatia και απαιτούμε την παύση όλων των κατηγοριών εναντίον τους. Δεν υποχωρούμε απέναντι στις κατασταλτικές επιθέσεις του κράτους, επαγρυπνούμε και υπερασπιζόμαστε σθεναρά τις δομές του αγώνα και συνεχίζουμε να στήνουμε αναχώματα, έως την τελική αναμέτρηση του σάπιου κόσμου της εξουσίας με τον κόσμο της ζωής και της δημιουργίας που φέρνουμε στα μυαλά και τις καρδιές μας. Για την Κοινωνική Επανάσταση, την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό.

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΚΑΛΑ – Ο,ΤΙ KAI NA ΓΙΝΕΙ – Η LIBERTATIA ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ!

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΕΣ ΜΑΣ!

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ TERRA INCOGNITA

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΑΓΩΝΑ, ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ

Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ TERRA INCOGNITA

Στα πλαίσια της κατασταλτικής εκστρατείας που έχει εξαπολύσει το κράτος απ’ το προηγούμενο καλοκαίρι βάζοντας στο στόχαστρο τις πολιτικές και στεγαστικές καταλήψεις, το αναρχικό κίνημα και ευρύτερα τους αγωνιζόμενους/ες, τα ξημερώματα της Δευτέρας 17/8 εκκενώνεται άλλη μία κατάληψη, η Terra Incognita στη Θεσσαλονίκη. Η συγκεκριμένη κατάληψη λειτουργεί απ’ το 2004 κι έχει αποτελέσει σημείο συνάντησης και οργάνωσης του α/α χώρου, έχει στεγάσει αγώνες και δομές αλληλεγγύης στο κέντρο της πόλης.

Η επίθεση στην τάξη μας και ο αφοπλισμός των αγωνιζόμενων κομματιών της αποτελεί βασικό κομμάτι των προληπτικών κινήσεων κράτους και κεφαλαίου, για τη διατήρηση της εξουσίας τους, μπροστά στην προαναγγελμένη οικονομική (και όχι μόνο) κρίση. Ενώ η κοινωνική βάση έρχεται αντιμέτωπη όλο και περισσότερο με την εξαθλίωση και την εκμετάλλευση, κουβαλώντας στις πλάτες της και την ειδική συνθήκη της πανδημίας, η ανάγκη για συσπείρωση και αντίσταση σε κάθε πεδίο μεγαλώνει. Απέναντι στην καταστολή, τη φτώχεια, τις ανισότητες που γεννά ο καπιταλισμός, η μόνη απάντηση βρίσκεται στους ταξικούς και κοινωνικούς αγώνες.

(Η συνέλευση ¡NO PASARAN! κρέμασε πανό στο πολυτεχνείο ως συμβολική κίνηση αλληλεγγύης)

ΟΙ ΙΔΕΕΣ ΔΕΝ ΕΚΚΕΝΩΝΟΝΤΑΙ –ΤΑ ΚΤΗΡΙΑ ΑΝΑΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

¡NO PASARAN!

Αναρχικό – Αντιεξουσιαστικό Στέκι «ΑΝΤΙΠΝΟΙΑ», Κατάληψη ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37, Κατάληψη Στέγης Προσφύγων /Μεταναστών ΝΟΤΑΡΑ 26, Squat for Refugees/Migrants SPIROU TRIKOUPI 17, ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών), Αναρχική Φοιτητική Συνέλευση ΑΡΟΔΑΜΟΣ, Αντιφασιστική – Αντιεξουσιαστική συνέλευση Ν. Ιωνίας – Ηρακλείου, Σύντροφοι και Συντρόφισσες

Αφίσα της συνέλευσης ¡No Pasaran! για το “λοκ άουτ” του Πολυτεχνείου και το σχέδιο ανάπλασης του κτηρίου Γκίνη σε Κόμβο Ερευνών και Μουσείο Τεχνολογίας. Την Τετάρτη 5/8 έγινε η πρώτη μαζική αφισοκόλληση στην περιοχή των Εξαρχείων και στον χώρο του Πολυτεχνείου.

ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΕΣΤΙΑ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ

Το “λοκ αουτ” του Πολυτεχνείου, το σχέδιο ανάπλασης του κτηρίου Γκίνη και η μετατροπή του σε Κόμβο Ερευνών και Μουσείο Τεχνολογίας, οι συνεχείς μεθοδεύσεις για τον έλεγχο και την επιτήρηση του Ασύλου, έρχονται ως μέρος του συνολικότερου κρατικού σχεδιασμού που προωθείται, ώστε να χτυπηθούν οι κοινωνικοί και ταξικοί αγώνες που αναπτύσσονται στην βάση, μπροστά στην επερχόμενη οικονομική και κοινωνική κρίση.

Από το νομοσχέδιο που ποινικοποιεί και απαγορεύει τις διαδηλώσεις, την αστυνομική κατοχή των Εξαρχείων και ενώ οι μαφίες συνεχίζουν απρόσκοπτα τις δουλειές τους, τις εκκενώσεις προσφυγικών, στεγαστικών και πολιτικών καταλήψεων μέχρι την περαιτέρω όξυνση της εγκληματικής βίας των κατασταλτικών δυνάμεων, γινέται ορατό πως μέσα σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης και πανδημίας, το κράτος αναπτύσσει μεθόδους προληπτικής αντιεξέγερσης μπροστά στο κίνδυνο των ανεξέλεγκτων κοινωνικών εκρήξεων.

Το Πολυτεχνείο, τα Προπύλαια, η γειτονιά των Εξαρχείων δεν αποτελούν ιστορικά απολιθώματα, αλλά ζωντανά σημεία αναφοράς του αγώνα για την κοινωνική χειραφέτηση που συνεχίζουν να συνδέονται και να εμπνέουν τους αγώνες συμβολίζοντας της άρνηση της ειρήνευσης, της αφομοίωσης και την συνθηκολόγησης.

Και ως τέτοια θα τα υπερασπιστούμε…

ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ-ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΑ-ΜΑΧΗΤΙΚΑ

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΣΙΦΛΙΚΙ ΤΩΝ ΠΡΥΤΑΝΕΩΝ, ΤΩΝ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ

ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΕΣ

 

Αναρχικό – Αντιεξουσιαστικό Στέκι «ΑΝΤΙΠΝΟΙΑ», Κατάληψη ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37, Κατάληψη Στέγης Προσφύγων /Μεταναστών ΝΟΤΑΡΑ 26, Squat for Refugees/Migrants SPIROU TRIKOUPI 17, ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών), Αναρχική Φοιτητική Συνέλευση ΑΡΟΔΑΜΟΣ, Αντιφασιστική – Αντιεξουσιαστική συνέλευση Ν. Ιωνίας – Ηρακλείου, Σύντροφοι και Συντρόφισσες

ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑ ΣΤΟΝ ΑΧΕΛΩΟ (ΜΕΣΟΧΩΡΑ ΤΡΙΚΑΛΩΝ, 12-16 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2020)

Ενάντια στην «πράσινη» καπιταλιστική ανάπτυξη, τα φράγματα και την εκτροπή… Ο Αχελώος θα νικήσει, η Μεσοχώρα θα ζήσει!

Ενάντια στην εγκατάσταση βιομηχανικών πάρκων ανεμογεννητριών στα βουνά του Ασπροποτάμου και των Αγράφων

Ελεύθερα νερά σε πόλεις και χωριά. Κάτω τα χέρια από τις Σταγιάτες

Οι διώξεις και οι μαφιόζικες επιθέσεις δεν τρομοκρατούν τους αγωνιστές

Εκδηλώσεις στην κεντρική πλατεία της Μεσοχώρας

Πέμπτη 13 Αυγούστου στις 9 μ.μ.

Προβολή του ντοκιμαντέρ «Ο Ασκός του Αιόλου» με θέμα τις βιομηχανικές αιολικές εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας

Παρασκευή 14 Αυγούστου, 8 μ.μ.

Εκδήλωση – Συζήτηση: «Από τα Άγραφα και τον Αχελώο μέχρι το Βόλο και το Πήλιο… ενάντια στης φύσης τη λεηλασία, αγώνας για τη Γη και την Ελευθερία».

Με τη συμμετοχή αγωνιστών από την ανοιχτή συνέλευση Καρδίτσας ενάντια στην «πράσινη» ανάπτυξη και τα αιολικά στα Άγραφα.

Διαδήλωση στο Φράγμα της Μεσοχώρας.

Κυριακή 16 Αυγούστου. Προσυγκέντρωση στην πλατεία στις 11 π.μ.

Πρωτοβουλία Αγώνα για τη Γη και την Ελευθερία / Αθήνα, Αναρχική Ομάδα Δυσήνιος Ίππος και σύντροφοι-ισσες / Πάτρα, Αναρχική Συλλογικότητα Κιάτρα / Άρτα

 

http://squathost.com/strefis/

http://axeloosasa.squat.gr/

 

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΗΝ ΛΕΗΛΑΣΙΑ

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Προβολή βίντεο από τα 13 χρόνια κινητοποιήσεων της Αυτόνομης Συνάντησης Αγώνα ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του Αχελώου

Κυριακή 2 Αυγούστου 2020, 8:30 μ.μ.

στον κήπο της κατάληψης 

Λέλας Καραγιάννη 37

Πρωτοβουλία Αγώνα για τη Γή και την Ελευθερία 

Φωτογραφίες από την συγκέντρωση- μικροφωνική στις 29/7

στην Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

Μπροστά στην κρατική καταστολή

Καμία παράδοση- Καμία ανακωχή

iNO PASARAN!

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ!

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ-ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ!

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ

ΤΕΤΑΡΤΗ 29/7/2020 7 μ.μ. στην Κατάληψη ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37

ΠΕΜΠΤΗ 30/7/2020 7μ.μ. στην Κατάληψη Στέγης Προσφύγων/Μεταναστών ΝΟΤΑΡΑ 26

¡NO PASARAN!

Αναρχικό – Αντιεξουσιαστικό Στέκι «ΑΝΤΙΠΝΟΙΑ», Κατάληψη ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37, Κατάληψη Στέγης Προσφύγων /Μεταναστών ΝΟΤΑΡΑ 26, Squat for Refugees/Migrants SPIROU TRIKOUPI 17, ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών), Αναρχική Φοιτητική Συνέλευση ΑΡΟΔΑΜΟΣ, Αντιφασιστική – Αντιεξουσιαστική συνέλευση Ν. Ιωνίας – Ηρακλείου, Σύντροφοι και Συντρόφισσες

Για τον υποτιτλισμό και τη διάθεση του ντοκιμαντέρ Memoria Viva

Η ζωντανή μνήμη της κοινωνικής επανάστασης στην Ισπανία και της θρυλικής της οργάνωσης, της CNT.

Αποφασίσαμε να υποτιτλίσουμε το ντοκιμαντέρ Memoria Viva με αφορμή τη συμπλήρωση 84 χρόνων από το ξέσπασμα του κορυφαίου ιστορικού παραδείγματος της κοινωνικής επανάστασης στην Ισπανία. Το ντοκιμαντέρ δημιουργήθηκε το 2014 από την αναρχοσυνδικαλιστική οργάνωση CNT. Θεωρούμε το περιεχόμενο του ιδιαίτερα σημαντικό τόσο για την διάσωση της ιστορικής μνήμης σχετικά με το ισπανικό αναρχικό κίνημα και την Ισπανική Επανάσταση όσο και για τα θεωρητικά και πρακτικά ζητήματα που πραγματεύεται, τα οποία έχουν ιδιαίτερη αξία και μπορούν να μας φανούν πολύ χρήσιμα και στους αγώνες μας σήμερα.

Αφενός, το ίδιο το περιεχόμενο που πραγματεύεται, δηλαδή η ιστορία του ισπανικού αναρχικού κινήματος και η ισπανική επανάσταση συνιστούν σημαντικό λόγο για εμάς, ως αναρχικούς και αναρχικές, να καταπιαστούμε με τον υποτιτλισμό και τη διάδοση στον ελλαδικό χώρο του εν λόγω πολιτικού ντοκιμαντέρ.

Η κοινωνική επανάσταση του 1936 στην Ισπανία, δεν ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία, αλλά ήταν το αποτέλεσμα μιας μακράς προεπαναστατικής περιόδου, κατά την οποία τα ελευθεριακά προτάγματα και οι ελευθεριακές πρακτικές ζυμώθηκαν, διαχύθηκαν και αγκαλιάστηκαν από τα κατώτερα στρώματα της ισπανικής κοινωνίας, από το ισπανικό προλεταριάτο, τους εργάτες και τους αγρότες. Τα χρόνια πριν και κατά τη διάρκεια της επανάστασης, το ελευθεριακό κίνημα είχε αναπτύξει τέτοιες δομές που του επέτρεψαν να γιγαντωθεί και πάνω από όλα να παίξει κομβικό ρόλο στη δημιουργία μιας νέας επαναστατικής κουλτούρας στη βάση της ισπανικής κοινωνίας. Οι ισχυρές αναρχικές και εργατικές οργανώσεις, η FAI και η CNT, η Ελευθεριακή Νεολαία, οι Mujeres Libres, τα ελευθεριακά αθήναια και τα ελευθεριακά σχολεία, οι γενικές απεργίες και οι συχνές εξεγερτικές απόπειρες είναι μερικές μόνο από αυτές τις δομές και τις διεργασίες, μέσα στις οποίες ζυμώθηκε η ιδέα και η πρακτική της κοινωνικής επανάστασης.

Οι επαναστατικές κατακτήσεις της 19ης Ιούλη του 1936 αντανακλούν όλη αυτή την επαναστατική προεργασία και αποτελούν τις μεγαλύτερες και πιο βαθιές επαναστατικές κατακτήσεις που έχουν επιτευχθεί ποτέ. Οι κολλεκτιβοποιήσεις των εργοστασίων και η αυτοδιαχείρησή τους από τους ίδιους του εργαζομένους, η δημιουργία αγροτικών κολλετίβων, οι κομμούνες, οι επαναστατικές πολιτοφυλακές, η κοινωνικοποίηση των αγαθών και των υπηρεσιών, η κατάργηση του χρήματος και το βίωμα του ελευθεριακού κομμουνισμού σε πολλές περιοχές, καθιστούν την ισπανική επανάσταση την κορυφαία επαναστατική στιγμή στην ιστορία, την μεγαλύτερη απόπειρα για την χειραφέτηση του ανθρώπου και την δημιουργία ενός νέου κόσμου ισότητας και αλληλεγγύης. Σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η επανάσταση αυτή αποτελεί την μοναδική στιγμή κατά την οποία το ελευθεριακό κίνημα αποτελούσε την κυριότερη και μαζικότερη επαναστατική δύναμη, καθιστούν για εμάς την μελέτη της ισπανικής επανάστασης απόλυτα αναγκαία, καθώς μέσω αυτής μπορούμε να αντλήσουμε ιδέες και πρακτικές και, κυρίως, χρήσιμα συμπεράσματα για τον αγώνα που διεξάγουμε στο σήμερα, σε αυτή τη γωνιά του πλανήτη, ο οποίος είναι και το ζητούμενο για εμάς, καθώς δεν θεωρούμε τους εαυτούς μας γενικά και αόριστα ιστοριοδίφεις, αλλά δρώντα πολιτικά και επαναστατικά υποκείμενα.

Αφετέρου, ένας ακόμα λόγος που θεωρούμε το συγκεκριμέντο ντοκιμαντέρ εξαιρετικά χρήσιμο είναι ότι η χρονική περίοδος που καλύπτει το καθιστά μοναδικό για το κίνημα στον ελλαδικό χώρο. Ενώ υπάρχουν κάποια ντοκιμαντέρ για το συγκεκριμένο ζήτημα στα ελληνικά, τα περισσότερα αναφέρονται είτε μόνο στα προεπαναστατικά χρόνια και στην περίοδο της επανάστασης, είτε μόνο στα χρόνια που ακολούθησαν την επανάσταση. Αντίθετα, το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ αναφέρεται σε όλη αυτή την χρονική περίοδο, καθώς ξεκινάει με την ίδρυση της CNT το 1910, μιλάει για την προεπαναστατική και επαναστατική περίοδο, για τα χρόνια της εξορίας και της αντίστασης στο φρανκικό καθεστώς και κλείνει με την περίοδο της μετάβασης από την δικτατορία στη δημοκρατία και τη διάσπαση της CNT, στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Φυσικά, καθώς αποτελεί παραγωγή του 2014, στην πραγματικότητα το ντοκιμαντέρ φτάνει μέχρι και της μέρες μας, προσπαθεί να σκιαγραφήσει την σημερινή πραγματικότητα και να δώσει απαντήσεις για την συνέχιση και την ενδυνάμωση του αγώνα.

Τέλος, ένας ακόμα λόγος για τον οποίο θεωρούμε σημαντικό το εν λόγω ντοκιμαντέρ είναι το γεγονός ότι μεταδίδει με ξεκάθαρο τρόπο το πνεύμα και την σημασία της στράτευσης στον αγώνα για την κοινωνική επανάσταση. Οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες που εξιστορούν τα γεγονότα και μεταφέρουν τις εμπειρίες τους είναι κατά βάση άνθρωποι που αγωνίστηκαν στην επανάσταση, βίωσαν την ήττα και την απογοήτευση, φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν και εξορίστηκαν, παρόλ’ αυτά δεν εγκατέλειψαν ποτέ την Ιδέα, δεν εγκατέλειψαν ποτέ τον αγώνα για την κοινωνική επανάσταση αλλά παρέμειναν (κάποιοι παραμένουν ακόμα όντας σχεδόν 100 χρονών) μέχρι τα βαθειά γεράματα στο πλευρό των καταπιεσμένων και αγωνίζονται για την δημιουργία ενός νέου κόσμου ισότητας και ελευθερίας.

Αυτό το τελευταίο σημείο είναι ιδιαίτερα σημαντικό για εμάς στο σήμερα, όπου μέσα σε πολύ αντίξοες συνθήκες καλούμαστε να πιάσουμε το νήμα από τους παλαιότερους συντρόφους και συντρόφισσες, να συνεχίσουμε και να οξύνουμε τον αγώνα για την κοινωνική επανάσταση. Προς αυτή την κατεύθυνση θεωρούμε ότι η οργάνωση, η συλλογικοποίηση, η πίστη στην υπόθεση και η στράτευσή μας στον αγώνα είναι αναγκαίες και απαραίτητες προϋποθέσεις προκειμένου να μπορέσουμε να βιώσουμε την μόνη ζωή που αξίζει αληθινά να βιωθεί, τη ζωή της ισότητας και της ελευθερίας στον κόσμο της αναρχίας και του ελευθεριακού κομμουνισμού. Αν κάτι είναι αλήθεια σχετικά με το καλοκαίρι του 1936, το σύντομο καλοκαίρι της αναρχίας όπως το αποκαλούν, αυτό είναι ότι φανέρωσε με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο ότι είναι δυνατό να ζήσουμε σε μια άλλη κοινωνία, σε μια κοινωνία που δεν θα έχει ανάγκη το κράτος, την αστυνομία και τους καπιταλιστές, σε μια κοινωνία που λειτουργεί χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και σε αρμονία με τη φύση. Μια κοινωνία που θα οργανώνεται με βάση τις ελεύθερες κομμούνες και τις ομοσπονδίες τους, την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και την κολλεκτιβοποίηση της Γής και των εργοστασίων. Μια κοινωνία στον πυρήνα της οποίας θα τοποθετείται το επαναστατικό πρόταγμα «από τον καθένα σύμφωνα με τις δυνατότητές του – στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του».

Η κοινωνική και ταξική χειραφέτηση, η κοινωνία των ομόσπονδων κοινοτήτων, ο κόσμος του ελευθεριακού κομμουνισμού, δεν είναι απλώς η ομορφότερη ιδέα, είναι μια πραγματικότητα που έζησε στην επαναστατημένη Ισπανία.

Αυτή την ιδέα κρατάμε στις καρδιές μας οι αναρχικοί σε όλο τον κόσμο, αυτή την πραγματικότητα κρατάμε στα χέρια μας κάθε φορά που ερχόμαστε σε σύγκρουση με τον κόσμο της εξουσίας. Τιμούμε και εμπνεόμαστε από εκείνους τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που έγραψαν μία από τις ομορφότερες σελίδες στην ιστορία της ανθρωπότητας, στην ιστορία του αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση.

Ο αγώνας συνεχίζεται…

A LAS BARRICADAS!

 

19 Ιούλη 2020

Αυτοδιαχειριζόμενος χώρος «Επί τα Πρόσω»

Πατρέως 87, Πάτρα

Υ.Γ. Όποια συλλογικότητα, κοινωνικός/πολιτικός χώρος ενδιαφέρεται να προβάλει το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας στο epitaprosw@gmail.com για να το στείλουμε. Μετά από κάποιο καιρό το ντοκιμαντέρ θα ανέβει μαζί με τους ελληνικούς υπότιτλους στο Youtube προκειμένου να υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση σε όποιον/α θέλει.

https://epitaprosw.espivblogs.net/2020/07/19/gia-ton-ypotitlismo-kai-ti-diathesi-toy-ntokimanter-memoria-viva-2/