ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ

Συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης

στην Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

Απέναντι στην πανδημία – Απέναντι στην κρατική

και καπιταλιστική βαρβαρότητα

H ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΕ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

Όλα για όλους!

Κανένας – ντόπιος, πρόσφυγας ή μετανάστης – απολυμένος, κανένας άστεγος, κανένας πεινασμένος, κανένας θυσιασμένος, κανένας εγκαταλελειμμένος μόνος στην πανδημία

Παρασκευή 8 Μάη 2020, 4-6 μ.μ.

στην είσοδο της κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37 τηρώντας όλα τα μέτρα ατομικής και συλλογικής αυτοπροστασίας, συλλέγουμε τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης για δομές αλληλεγγύης σε όσες και όσους έχουν ανάγκη:

-Αλεύρι, ζάχαρη, μέλι, αλάτι, ζυμαρικά, ρύζι, τοματοπολτό, λάδι, όσπρια, γάλα εβαπορέ, μπισκότα, καφέ, τσάι, φρούτα, λαχανικά

-Χλωρίνη, απορρυπαντικά πιάτων και δαπέδου, αντισηπτικά

-Μωρομάντιλα, σαμπουάν, σαπούνι, οδοντόκρεμα, πάνες (μεγέθη 3-5), χαρτί υγείας

-Γάντια, μάσκες, παυσίπονα και γάλα για μωρά έως 6 μηνών

15 avril 1988- 15 avril 2020

32 ans SQUAT LELAS KARAGIANNI 37

dans les rues de la résistance combative, de la solidarité de classe et de l’auto-organisation sociale

Contre la pandémie et la brutalité étatique-capitaliste meurtrières

La solidarité n’entre jamais en quarantaine

La société vaincra !

TOUT POUR TOUS !

Santé – Nourriture – Logement

Et jusqu’au prochain printemps… aucune nostalgie pour ce monde vieilli qui appartient déjà, depuis longtemps, au passé. Aucun compromis avec l’invivable présent qui ne promet que le pire. Aucune hésitation et aucune peur pour l’avenir qu’on veut : la révolution sociale, l’anarchie et le communisme.

April 15, 1988 – April 15, 2020

32 years Lelas Karagianni 37 Squat

in the streets of militant resistance, class solidarity and social self-organization

Against the pandemic and the lethal state-capitalist brutality

Solidarity is never put in quarantine

Society will win!

EVERYTHING FOR EVERYONE!

Health – Food – Housing

And until next spring…No nostalgia for the old world that already belongs to the past… No compromise with the unbearable present that promises only the worst… No hesitation or fear for the future we want: Social revolution, Anarchy and Communism.

1η Μάη ενάντια στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, για έναν κόσμο χωρίς αφεντικά

Απέναντι στην επίθεση κράτους και κεφαλαίου Κανένας μόνος του, καμία μόνη της μέσα στην πανδημία

Η κοινωνική και ταξική αλληλεγγύη θα νικήσει

Συγκέντρωση στα Χαυτεία, 10:30 π.μ.

Μαζί με τα ταξικά σωματεία

Τηρούμε όλα τα μέτρα προστασίας (κρατάμε αποστάσεις, φοράμε μάσκες και γάντια)

i No Pasaran !

Αναρχικό – Αντιεξουσιαστικό Στέκι «ΑΝΤΙΠΝΟΙΑ», Κατάληψη ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37, Squat for Refugees/Migrants SPIROU TRIKOUPI 17, ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών), Αναρχική Φοιτητική Συνέλευση ΑΡΟΔΑΜΟΣ, Αντιφασιστική – Αντιεξουσιαστική συνέλευση Ν. Ιωνίας – Ηρακλείου, Σύντροφοι και Συντρόφισσες

Ακολουθεί το κείμενο που έχει δημοσιοποιηθεί από το no pasaran για την συνθήκη που διαμορφώθηκε μέσα στην πανδημία.

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΥΝ

Για άλλη μια φορά το κράτος αποποιείται τις ευθύνες του. Με περίσσια υποκρισία πετά το μπαλάκι μιας ακόμα κρίσης στην κοινωνία, στον καθένα και την καθεμία από εμάς. Φροντίζει να μας υπενθυμίζει αδιάκοπα την «ατομική ευθύνη» που μας αναλογεί και μας καλεί να εργαστούμε εθελοντικά για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Την ίδια στιγμή το διαλυμένο από χρόνια σύστημα δημόσιας υγείας βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Ποιοι άλλοι θα μπορούσαν να ευθύνονται για την υποβάθμιση της δημόσιας υγείας πέρα από αυτούς που διαχρονικά και αμετανόητα νομοθετούν την υποχρηματοδότηση της, τις μαζικές απολύσεις υγειονομικού προσωπικού, τις συγχωνεύσεις και καταργήσεις νοσοκομειακών μονάδων; Με τα υποστελεχωμένα δημόσια νοσοκομεία να καταγράφουν ελλείψεις σε βασικό εξοπλισμό όπως χειρουργικές μάσκες και γενικότερα μέσα ατομικής προστασίας, διαγνωστικά test, αναπνευστήρες και κλίνες ΜΕΘ, το κράτος προσπαθεί να μαζέψει τα σπασμένα μιας υγειονομικής κρίσης που είτε αδυνατεί, είτε δεν θέλει να διαχειριστεί. Αγνοώντας επιδεικτικά τις επιστημονικές απόψεις που προειδοποιούν για εκ νέου έξαρση των κρουσμάτων όταν αρθούν οι περιορισμοί στις μετακινήσεις και τονίζουν την αναγκαιότητα των μαζικών test για τον εντοπισμό των νοσούντων, αλλά και τις εκκλήσεις γιατρών και νοσηλευτών για ενίσχυση σε προσωπικό και εξοπλισμό, το κράτος επιλέγει την στρατιωτικοποίηση της δημόσιας σφαίρας. Ενώ η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού τηρούσε ήδη τα απαραίτητα μέτρα, επέλεξε να επιβάλλει την απαγόρευση κυκλοφορίας και την αναγκαστική συμμόρφωση -υπό την απειλή χρηματικού προστίμου- σε περιορισμούς μετακίνησης που θυμίζουν εποχές και λογικές ολοκληρωτικών καθεστώτων. Επέλεξε να εντείνει την επιτήρηση και τον έλεγχο, εξαπολύοντας στους δρόμους και τις γειτονιές μας το απεχθές πλήθος της ΕΛ.ΑΣ. που πλέον έχει ως κύριο σκοπό του να εφαρμόζει απαγορεύσεις κυκλοφορίας και αριθμητικά όρια επιτρεπτών συναθροίσεων, να εμπεδώνει δηλαδή στην κοινωνική βάση τον φόβο και την υποταγή, να εδαφικοποιεί το «πολεμικό» κλίμα που χτίζουν τα διαγγέλματα της κυβέρνησης.

Αυτός ο εγκληματικός κρατικός σχεδιασμός αφήνει μέχρι και σήμερα εκτεθειμένους στην πανδημία όλους εκείνους για τους οποίους η οικειοθελής καραντίνα και η κοινωνική αποστασιοποίηση δεν αποτελούν επιλογή. Τους δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες και τους/τις μετανάστες/τριες που βρίσκονται εγκλωβισμένοι και συνωστισμένοι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης μέσα στις πιο ακατάλληλες συνθήκες διαβίωσης, χωρίς καμία δυνατότητα ατομικής ή συλλογικής προστασίας και πλέον με τις διαδικασίες αίτησης ασύλου να έχουν διακοπεί. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα των 1.200 κρατούμενων στο κέντρο κράτησης της Κορίνθουπου προχώρησαν σε απεργία πείνας διαμαρτυρόμενοι για τις άθλιες συνθήκες στις οποίες κρατούνται και τον κίνδυνο εξάπλωσης του κορονοϊού μέσα στο camp. Τους κρατούμενους και κρατούμενες στις ελληνικές φυλακές οι οποίες έχουν γεμίσει ασφυκτικά και έχουν εφαρμόσει ελάχιστα μέτρα υγιεινής και απολύμανσης των χώρων, ενώ παράλληλα τα απαραίτητα και προβλεπόμενα μέτρα αποσυμφόρησης αργούν επικίνδυνα και κρίνονται ανεπαρκή. Τους άστεγους και τις άστεγες για τους οποίους το #Μένουμε_Σπίτι αποτελεί άγνωστη έκφραση και όπως πάντα η κρατική “μέριμνα” για σίτιση, στέγαση και περίθαλψη είναι απούσα. Τους φοιτητές και τις φοιτήτριες που διαμένουν στις εστίες σε όλη την χώρα, για τις οποίες υπήρξε εντολή εκκένωσης παρά την ρητή διαφωνία της ιατρικής κοινότητας. Μάλιστα σε αρκετές περιπτώσεις η απάντηση των αρμόδιων στην συλλογική άρνηση μερίδας φοιτητών/τριών να εγκαταλείψουν τις εστίες ήταν το εκβιαστικό κόψιμο της σίτισης, του ρεύματος ή/και του νερού. Τις γυναίκες και τα άτομα της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας που δέχονται ενδοοικογενειακή βία και τώρα η μόνη τους επιλογή είναι να περιοριστούν στο σπίτι με τους κακοποιούς τους. Όλους εκείνους που είναι αναγκασμένοι να συνεχίσουν να εργάζονται εν μέσω της πανδημίας, πολλές φορές χωρίς τα κατάλληλα μέτρα προστασίας, μέσα σε κλίμα ακόμα μεγαλύτερης εντατικοποίησης με τα ήδη εξαντλητικά ωράρια να διευρύνονται και να ελαστικοποιούνται. Τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες στα σουπερ-μάρκετ, στις ταχυμεταφορές και τα delivery, στα Μ.Μ.Μ. και την καθαριότητα. Τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες σε τηλεφωνικά κέντρα, σε εργοτάξια (όπως αυτά του ΑΚΤΩΡ και της «Αττικό Μετρό») και αλλού, που κατήγγειλαν την αδιαφορία των αφεντικών για την υγεία τους και τον συνεχιζόμενο συνωστισμό σε πολλούς χώρους εργασίας. Το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό που δίνει μια άνιση και εξαντλητική μάχη, κινδυνεύοντας καθημερινά να νοσήσει και το ίδιο. Μια μάχη στην οποία μόνο η κοινωνική και ταξική βάση μπορεί να του σταθεί αλληλέγγυα, ενώ το κράτος μπορεί να λειτουργήσει μοναχά ως εμπόδιο.

Ενώ η Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδος ζητά την ανάπτυξη κλινών ΜΕΘ, μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και την επίταξη του ιδιωτικού τομέα και όλων των test που αυτός διαθέτει, η κυβέρνηση αποφασίζει τον διπλασιασμό της αποζημίωσης των ιδιωτικών κλινών ΜΕΘ από 800 σε 1.600 ευρώ την ημέρα, την υπερκοστολόγηση των test διάγνωσης που γίνονται σε ιδιωτικές κλινικές και αποζημιώνονται από τον ΕΟΠΥΥ και την δαπάνη τουλάχιστον 30 εκατ. ευρώ για τα μέτρα υπέρ των ιδιωτών παρόχων υγείας. Ενώ το επίδομα των 800 ευρώ που θα δοθεί στους εργαζόμενους των επιχειρήσεων που παραμένουν κλειστές δεν αντιστοιχεί ούτε στον κατώτατο μισθό, η κυβέρνηση δίνει 11 εκατομμύρια στα ΜΜΕ για την «καμπάνια ενημέρωσης» για την πανδημία, άλλα τόσα στην εταιρεία διοδίων «Μορέας» με δικαιολογία την «χαμηλή προσέλευση οχημάτων» και πανηγυρίζει που θα ρίξει στην «μάχη ενάντια στον κορονοϊό» 35 ολοκαίνουρια περιπολικά. Ταυτόχρονα, θεσμοθετεί την αναστολή σύμβασης εργασίας χωρίς τις νομικές υποχρεώσεις που βάρυναν μέχρι τώρα τον εργοδότη, την μεταφορά προσωπικού από επιχείρηση σε επιχείρηση χωρίς να είναι απαραίτητη η συναίνεση από τον εργαζόμενο και την εκ περιτροπής (κατά το ήμισυ) απασχόληση μόνο για τις δύο εβδομάδες του μήνα, ανοίγοντας τον δρόμο για την «άνθιση» της μαύρης εργασίας και την έμμεση μείωση των ήδη πετσοκομμένων μας μισθών στο 50%, και αφήνει ανοιχτά τα ενδεχόμενα για μειώσεις σε μισθούς δημοσίων υπαλλήλων και συντάξεις. Παρά τις συνεχείς εξαγγελίες για προστασία των θέσεων εργασίας, τα μέτρα που ανακοινώθηκαν για την προστασία των εργαζόμενων από την απόλυση θα ισχύσουν μόνο για ένα μήνα, ενώ οι απολύσεις που καταγράφηκαν μόνο στις δύο πρώτες εβδομάδες του Μαρτίου έφτασαν τις 30.000, χωρίς φυσικά να υπολογίζονται μέσα σε αυτές όλοι οι απολυμένοι που εργαζόντουσαν μαύρα. Είναι ξεκάθαρο πως ακόμα και μέσα στην πρωτοφανή συνθήκη που έχει διαμορφώσει η πανδημία το κράτος και το κεφάλαιο ενδιαφέρονται μόνο για την ομαλή συνέχεια της κερδοφορίας ακόμα και αν χρειάζεται να κερδοσκοπήσουν πάνω στον θάνατο. Αδιαφορώντας για τις ανθρώπινες ζωές, δεν έχουν τίποτα άλλο να προσφέρουν στην κοινωνική βάση πέρα από το βάθεμα της ταξικής ανισότητας και εκμετάλλευσης, της γενικευμένης φτώχειας και εξαθλίωσης.

Μπροστά στην προαναγγελμένη οικονομική κρίση, το κράτος βιάζεται να κλείσει τους ανοιχτούς λογαριασμούς του. Χρησιμοποιώντας την συνθήκη «έκτακτης ανάγκης», προχώρησε στην εκκένωση του κτηρίου Γκίνη στο Πολυτεχνείο και το ξεσπίτωμα των μεταναστών/προσφύγων που διέμεναν εκεί τους τελευταίους μήνες, την επιχείρηση της αντιτρομοκρατικής ενάντια στους αγωνιστές από την Τουρκία και το Κουρδιστάν, την επίθεση σε αντιφασίστες/στριες στο Ρέθυμνο και τον σοβαρό τραυματισμό διαδηλώτριας, το κόψιμο του ρεύματος της αυτοδιαχειριζόμενης ΒΙΟ.ΜΕ ξημερώματα και με τη συνοδεία ΜΑΤ. Θέλοντας να θωρακιστεί απέναντι στις πιθανώς οργισμένες αντιδράσεις των καταπιεσμένων την «επόμενη μέρα» της καραντίνας, μεταθέτει τις ευθύνες για την εξάπλωση της πανδημίας στην κοινωνική βάση και εφαρμόζει προληπτικά αντι-εξεγερτικά μέτρα, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να χρησιμοποιήσει μέχρι και τον στρατό για την επιτήρηση της απαγόρευσης κυκλοφορίας. Παραδείγματα όπως αυτό του Βίκτορ Όρμπαν που με πρόσχημα τον κορονοϊό ανακηρύχτηκε ουσιαστικά δικτάτορας στην Ουγγαρία, επιβεβαιώνουν πως οι από τα πάνω χρησιμοποιούν την ειδική κατασταλτική συνθήκη για να εδραιώσουν τις επιδιώξεις τους και να ενισχύσουν την εξουσία τους.

Για μια ακόμη φορά, το βάρος της πανδημίας και της καπιταλιστικής κρίσης θα το σηκώσουν αναμενόμενα οι άνθρωποι της τάξης μας. Έγκλειστοι μετανάστες/τριες και πρόσφυγες στα κέντρα κράτησης, κρατούμενοι/νες, άστεγοι και άπορες, εργαζόμενοι/ενες, φοιτητές/τριες που μένουν στις εστίες είναι μόνο τα πρώτα παραδείγματα. Γνωρίζοντας πολύ καλά τον διαχρονικό ρόλο του κράτους και των κυβερνώντων του σε τέτοιου είδους κρίσεις, δεν πρόκειται να αναγνωρίσουμε την «ατομική ευθύνη», με την οποία προσπαθούν να καλύψουν το έγκλημα που διαπράττουν. Η ευθύνη είναι πολιτική και είναι όλη δική τους. Όντας βαθιά πεπεισμένοι/ες πως οι πραγματικοί «υπεύθυνοι» δεν θα αλλάξουν την πολιτική αδιαφορίας και απαξίωσης που εκθέτει τους αδύναμους στον κίνδυνο της πανδημίας και ουσιαστικά καταδικάζει τους πιο ευπαθείς από αυτούς σε θάνατο, βάζουμε όπως πάντα μπροστά την κοινωνική και ταξική αλληλεγγύη, την αλληλοβοήθεια και τον αγώνα. Βρίσκουμε τρόπους να σταθούμε δίπλα σε όσους και όσες το χρειάζονται, στηρίζοντας πρωτοβουλίες και δομές αλληλεγγύης και συστήνοντας νέες. Μέσα στη ζοφερή πραγματικότητα που διαγράφεται για τους από τα κάτω αυτού του κόσμου, τα θέλουμε όλα για όλους. Στέγαση, τροφή, υγεία και περίθαλψη για εργαζόμενους και άνεργες, ασφαλισμένους και ανασφάλιστες, άπορους και φυλακισμένες, πρόσφυγες και μετανάστριες.

Να μην υποκύψουμε στον φόβο και τον κανιβαλισμό. Να συνεχίσουμε την μάχη απέναντι στο κρατικό και καπιταλιστικό σύστημα που επιβάλλει την φτώχεια, την εξαθλίωση και τον θάνατο. Να παλέψουμε για μια κοινωνία που θα προστατεύει τους ευάλωτους, για έναν κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας.

Υγ1: Κρατούμενες και κρατούμενοι σε φυλακές και έγκλειστες/οι σε στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων και μεταναστών σε όλη την επικράτεια προχώρησαν σε κινητοποιήσεις διεκδικώντας τα αυτονόητα: αποσυμφόρηση των κέντρων κράτησης και λήψη μέτρων προστασίας. Σε αυτά τα αιτήματα το κράτος απάντησε με την αποσιώπηση του αγώνα τους και σε περιπτώσεις με την άγρια καταστολή. Ενώ έγιναν γνωστές τουλάχιστον οι περιπτώσεις της Αζιζέλ Ντενιρόγλου και του Σελίμ Ζερολάρι, κρατούμενων στις φυλακές, και μιας 47χρονης πρόσφυγα, έγκλειστης στη ΒΙΑΛ της Χίου, που πέθαναν επειδή δεν τους επιτράπηκε η πρόσβαση σε γιατρό.

Υγ2.: Τις τελευταίες μέρες και ενώ δεν φαίνεται να έχει υπάρξει κάποια εξέλιξη στην αντιμετώπιση της πανδημίας, η κρατική διαχείριση κάνει ένα σκαιώδες άλμα υποκρισίας “ξεχνώντας” την προφύλαξη του πληθυσμού από τον αόρατο εχθρό, στοχεύοντας μονάχα στην επανεκκίνηση και διάσωση της καπιταλιστικής οικονομίας.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ, ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ

Συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης στην
Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

Απέναντι στην πανδημία – Απέναντι στην κρατική
και καπιταλιστική βαρβαρότητα

H ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΕ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ
Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

Όλα για όλους!

Κανένας – ντόπιος, πρόσφυγας ή μετανάστης – απολυμένος, κανένας άστεγος, κανένας πεινασμένος, κανένας θυσιασμένος, κανένας εγκαταλελειμμένος μόνος στην πανδημία

Παρασκευή 24 Απρίλη 2020, 4-6 μ.μ.
στην είσοδο της κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37

τηρώντας όλα τα μέτρα ατομικής και συλλογικής αυτοπροστασίας, συλλέγουμε τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης για δομές αλληλεγγύης σε όσες και όσους έχουν ανάγκη:

-Αλεύρι, ζάχαρη, μέλι, αλάτι, ζυμαρικά, ρύζι, τοματοπολτό, λάδι, όσπρια, γάλα εβαπορέ, μπισκότα, καφέ, τσάι, φρούτα, λαχανικά
-Χλωρίνη, απορρυπαντικά πιάτων και δαπέδου, αντισηπτικά
-Μωρομάντιλα, σαμπουάν, σαπούνι, οδοντόκρεμα, πάνες (μεγέθη 3-5), χαρτί υγείας
-Γάντια, μάσκες, παυσίπονα και γάλα για μωρά έως 6 μηνών

15  Απρίλη 1988 – 15 Απρίλη 2020

32 χρόνια ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37

στους δρόμους της μαχητικής αντίστασης, της ταξικής αλληλεγγύης και της κοινωνικής αυτοοργάνωσης 

Απέναντι στην φονική πανδημία και τη δολοφονική κρατική-καπιταλιστική βαρβαρότητα 

Η αλληλεγγύη δεν μπαίνει σε καραντίνα 

Η κοινωνία θα νικήσει !

ΟΛΑ ΓΙΑ  ΟΛΟΥΣ !

Υγεία – τροφή – στέγαση

Κι ως την επόμενη άνοιξη… καμιά νοσταλγία για αυτόν το γερασμένο κόσμο που, από καιρό πια, ανήκει στο παρελθόν. Κανένας συμβιβασμός με το αβίωτο παρόν που υπόσχεται μόνο το χειρότερο. Κανένας δισταγμός και φόβος για το μέλλον που θέλουμε : την κοινωνική επανάσταση, την αναρχία και τον κομμουνισμό.

 

Το Σάββατο 11/4/2020 από συντρόφους και συντρόφισσες της κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37, πραγαματοποιήθηκε 2η διανομή τροφίμων στην κοινωνική κουζίνα ” ο άλλος άνθρωπος”.

[huge_it_gallery id=”42″]

Συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης στην

Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

Απέναντι στην πανδημία – Απέναντι στην κρατική

και καπιταλιστική βαρβαρότητα

H ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΕ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

Όλα για όλους!

Κανένας – ντόπιος, πρόσφυγας ή μετανάστης – απολυμένος, κανένας άστεγος, κανένας πεινασμένος, κανένας θυσιασμένος, κανένας εγκαταλελειμμένος μόνος στην πανδημία

Παρασκευή17 & 24 Απρίλη 2020, 4-6 μ.μ.

στην είσοδο της κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37

τηρώντας όλα τα μέτρα ατομικής και συλλογικής αυτοπροστασίας, συλλέγουμε τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης για δομές αλληλεγγύης σε όσες και όσους έχουν ανάγκη:

  • Αλεύρι, ζάχαρη, μέλι, αλάτι, ζυμαρικά, ρύζι, τοματοπολτό, λάδι, όσπρια, γάλα εβαπορέ, μπισκότα, καφέ, τσάι, φρούτα, λαχανικά
  • Χλωρίνη, απορρυπαντικά πιάτων και δαπέδου, αντισηπτικά
  • Μωρομάντιλα, σαμπουάν, σαπούνι, οδοντόκρεμα, πάνες (μεγέθη 3-5), χαρτί υγείας
  • Γάντια, μάσκες, παυσίπονα και γάλα για μωρά έως 6 μηνών                 

Μέσα στη ζοφερή πραγματικότητα που διαγράφεται για τους από τα κάτω αυτού του κόσμου, τα θέλουμε όλα για όλους. Στέγαση, τροφή, υγεία και περίθαλψη για εργαζόμενους και άνεργες, ασφαλισμένους και ανασφάλιστες, άπορους και φυλακισμένες, πρόσφυγες και μετανάστριες. Να μην υποκύψουμε στον φόβο και τον κανιβαλισμό. Να συνεχίσουμε την μάχη απέναντι στο κρατικό και καπιταλιστικό σύστημα που επιβάλλει την φτώχεια, την εξαθλίωση και τον θάνατο. Να παλέψουμε για μια κοινωνία που θα προστατεύει τους ευάλωτους, για έναν κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας.

Παρεμβάσεις στην πόλη με αναγραφή συνθημάτων – ανάρτηση πανό

και συλλογή – διανομή ειδών πρώτης ανάγκης για δομές αλληλεγγύης.

Βρισκόμαστε εν μέσω μιας ανυπολόγιστης ανθρωπιστικής καταστροφής και πρωτόγνωρης κοινωνικής κρίσης, όπου με τραγικό τρόπο αναδεικνύονται οι γιγαντιαίες αντιφάσεις της πολιτικής και οικονομικής οργάνωσης της κοινωνίας και εντέλει η εγκληματική και δολοφονική φύση του κρατικού – καπιταλιστικού συστήματος εξουσίας για την μεγάλη πλειοψηφία της εκμεταλλευόμενης κοινωνίας και ειδικά των πιο φτωχών και ευάλωτων κοινωνικών κομματιών. Το κράτος υπερασπίζεται πρωτίστως την εξουσία του και τη συσσώρευση του πλούτου στα χέρια του κεφαλαίου έχοντας στερήσει από την κοινωνία απαραίτητους πόρους για να αντιμετωπίσει αυτήν την καταστροφή, με τις μεγάλες ελλείψεις στις απαραίτητες ιατρικές υποδομές (προσωπικό, υλικό, νοσοκομεία) να αποτελούν ένα κρατικό και καπιταλιστικό έγκλημα.

Τις προηγούμενες μέρες πραγματοποιήθηκαν παρεμβάσεις από τις συλλογικότητες και τους συντρόφους που συμμετέχουν στην συνέλευση ¡NO PASARAN!, σε πολλές γειτονιές της Αθήνας με αναγραφή συνθημάτων και ανάρτηση πανό για την προάσπιση των ταξικών και κοινωνικών συμφερόντων που σήμερα πλήττονται άμεσα από τις αντεργατικές και αντικοινωνικές πολιτικές του κράτους και του κεφάλαιου.

Να υποστηριχθεί με κάθε μέσον ο τομέας της δημόσιας υγείας με άμεσες προσλήψεις προσωπικού και την παροχή όλων των απαιτούμενων μέσων και πόρων.Να επιταχθεί άμεσα ο τομέας της ιδιωτικής υγείας, με όλες τις υποδομές, το προσωπικό, τα υλικά και τα μέσα του για να ενισχυθεί στο μέγιστο δυνατό η δημόσια υγεία και να καλυφθούν όλες οι κοινωνικές ανάγκες απέναντι στην πανδημία χωρίς επιλογή ασθενών, εξαιρέσεις κι εγκατάλειψη στην τύχη τους.Να υποστηριχθεί το άμεσο κλείσιμο και χωρίς απολύσεις όλων εκείνων των χώρων εργασίας που δεν σχετίζονται με την κάλυψη επιτακτικών αναγκών της κοινωνίας σε συνθήκες πανδημίας (όπως η υγεία, η διατροφή, η καθαριότητα, η τηλεπικοινωνία, η ύδρευση, η ηλεκτροδότηση κοκ).Να υπάρξει προστασία της υγείας όλων όσοι πρέπει να εργάζονται στους κρίσιμους τομείς καθώς και κάλυψη των άμεσων κι επιτακτικών αναγκών αξιοπρεπούς διαβίωσης των άνεργων, των άπορων, όσων απολύθηκαν και όσων αργούν αναγκαστικά λόγω της πανδημίας.Να υποστηριχθούν τα δίκαια αιτήματα των κρατουμένων για αποσυμφόρηση των φυλακών ώστε να προστατευθεί το αγαθό της ζωής τους

Να απεγκλωβιστούν άμεσα οι προσφύγες και μετανάστες από τα κλειστά στρατόπεδα συγκέντρωσης όπου συνωστίζονται σε άθλιες συνθήκες διαβίωσης, με την επίταξη των άδειων ξενοδοχειακών μονάδων που χρειάζονται τώρα για τη προστασία τους από την πανδημία.

Παράλληλα πραγματοποιείται συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης σε χώρους του κινήματος,στα γραφεία της Ταξικής Αντεπίθεσης, Αραχώβης 42 Εξάρχεια / Δευτέρα 12:00 – 14:00 ,στο αναρχικό/αντιεξουσιαστικό στέκι Αντίπνοια, Αριστοβούλου & Πυλάδου, Κ.Πετράλωνα / Σάββατο 12:00 – 14:00 ,στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37, πλατεία Αμερικής Κυψέλη / Παρασκευή 16:00 – 18:00, για την στήριξη δομών αλληλεγγύης, για όσους και όσες ντόπιους, πρόσφυγες και μετανάστες έχουν ανάγκη.

Το βάρος της πανδημίας και της καπιταλιστικής κρίσης θα το σηκώσουν οι άνθρωποι της τάξης μας. Έγκλειστοι μετανάστες/τριες και πρόσφυγες στα κέντρα κράτησης, κρατούμενοι/νες, άστεγοι και άπορες, εργαζόμενοι/ενες, φοιτητές/τριες που μένουν στις εστίες είναι μόνο τα πρώτα παραδείγματα. Γνωρίζοντας πολύ καλά τον διαχρονικό ρόλο του κράτους και των κυβερνώντων του σε τέτοιου είδους κρίσεις, δεν πρόκειται να αναγνωρίσουμε την «ατομική ευθύνη», με την οποία προσπαθούν να καλύψουν το έγκλημα που διαπράττουν. Η ευθύνη είναι πολιτική και είναι όλη δική τους. Όντας βαθιά πεπεισμένοι/ες πως οι πραγματικοί «υπεύθυνοι» δεν θα αλλάξουν την πολιτική αδιαφορίας και απαξίωσης που εκθέτει τους αδύναμους στον κίνδυνο της πανδημίας και ουσιαστικά καταδικάζει τους πιο ευπαθείς από αυτούς σε θάνατο, βάζουμε μπροστά την κοινωνική και ταξική αλληλεγγύη, την αλληλοβοήθεια και τον αγώνα. Βρίσκουμε τρόπους να σταθούμε δίπλα σε όσους και όσες το χρειάζονται, στηρίζοντας πρωτοβουλίες και δομές αλληλεγγύης και συστήνοντας νέες. Μέσα στη ζοφερή πραγματικότητα που διαγράφεται για τους από τα κάτω αυτού του κόσμου, τα θέλουμε όλα για όλους. Στέγαση, τροφή, υγεία και περίθαλψη για εργαζόμενους και άνεργες, ασφαλισμένους και ανασφάλιστες, άπορους και φυλακισμένες, πρόσφυγες και μετανάστριες.

Να μην υποκύψουμε στον φόβο και τον κανιβαλισμό. Να συνεχίσουμε την μάχη απέναντι στο κρατικό και καπιταλιστικό σύστημα που επιβάλλει την φτώχεια, την εξαθλίωση και τον θάνατο. Να παλέψουμε για μια κοινωνία που θα προστατεύει τους ευάλωτους, για έναν κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ, ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ

Αναρχικό – Αντιεξουσιαστικό Στέκι «ΑΝΤΙΠΝΟΙΑ», Κατάληψη ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37, Κατάληψη Στέγης Προσφύγων /Μεταναστών ΝΟΤΑΡΑ 26, Squat for Refugees/Migrants SPIROU TRIKOUPI 17, ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών), Αναρχική Φοιτητική Συνέλευση ΑΡΟΔΑΜΟΣ, Αντιφασιστική – Αντιεξουσιαστική συνέλευση Ν. Ιωνίας – Ηρακλείου, Σύντροφοι και Συντρόφισσες

[huge_it_gallery id=”41″]

Συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης στην

Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

Απέναντι στην πανδημία – Απέναντι στην κρατική

και καπιταλιστική βαρβαρότητα

H ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΕ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

Όλα για όλους!

Κανένας – ντόπιος, πρόσφυγας ή μετανάστης – απολυμένος, κανένας άστεγος, κανένας πεινασμένος, κανένας θυσιασμένος, κανένας εγκαταλελειμμένος μόνος στην πανδημία

Παρασκευή 10, 17 & 24 Απρίλη 2020, 4-6 μ.μ. στην είσοδο της κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37

τηρώντας όλα τα μέτρα ατομικής και συλλογικής αυτοπροστασίας, συλλέγουμε τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης για δομές αλληλεγγύης σε όσες και όσους έχουν ανάγκη:

  • Αλεύρι, ζάχαρη, μέλι, αλάτι, ζυμαρικά, ρύζι, τοματοπολτό, λάδι, όσπρια, γάλα εβαπορέ, μπισκότα, καφέ, τσάι, φρούτα, λαχανικά
  • Χλωρίνη, απορρυπαντικά πιάτων και δαπέδου, αντισηπτικά
  • Μωρομάντιλα, σαμπουάν, σαπούνι, οδοντόκρεμα, πάνες (μεγέθη 3-5), χαρτί υγείας
  • Γάντια, μάσκες, παυσίπονα και γάλα για μωρά έως 6 μηνών 

 

[huge_it_gallery id=”40″]

Μεγάλη και συγκινητική ήταν η ανταπόκριση πολλών Ανθρώπων στο κάλεσμα της κατάληψης Λέλας Καραγγιάννη 37 για τη συγκέντρωση συσκευασμένων τροφίμων, ειδών πρώτης ανάγκης, απολυμαντικών και άλλων ειδών. Όλα τα είδη που παραδόθηκαν καθαρίστηκαν σχολαστικά και θα δοθούν το συντομότερο σε αυτοοργανωμένες δομές αλληλεγγύης και σε συνεργασία μαζί τους σε όσους/ες συνανθρώπους έχουν ανάγκη.

Απέναντι στην πανδημία η αλληλεγγύη θα νικήσει!

Το Σάββατο 1/4/2020 Από σύντροφους και συντρόφισσες της κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37, πραγαματοποιήθηκε η 1η διανομή τροφίμων κ ειδών πρώτης ανάγκης στην κατάληψη προσφύγων κ μεταναστών Νοταρά 26.

 

Συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης στην

Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

Απέναντι στην πανδημία – Απέναντι στην κρατική

και καπιταλιστική βαρβαρότητα

H ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΕ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

Όλα για όλους!

Κανένας – ντόπιος, πρόσφυγας ή μετανάστης – απολυμένος, κανένας άστεγος, κανένας πεινασμένος, κανένας θυσιασμένος, κανένας εγκαταλελειμμένος μόνος στην πανδημία

Παρασκευή 3 Απρίλη 2020, 16:00-18:00 στην είσοδο της κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37

τηρώντας όλα τα μέτρα ατομικής και συλλογικής αυτοπροστασίας, συλλέγουμε τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης για δομές αλληλεγγύης σε όσες και όσους έχουν ανάγκη:

– Αλεύρι, ζάχαρη, μέλι, αλάτι, ζυμαρικά, ρύζι, τοματοπολτό, λάδι, όσπρια, γάλα εβαπορέ, μπισκότα, καφέ, τσάι, φρούτα, λαχανικά

– Χλωρίνη, απορρυπαντικά πιάτων και δαπέδου, αντισηπτικά

– Μωρομάντιλα, σαμπουάν, σαπούνι, οδοντόκρεμα, πάνες (μεγέθη 3-5), χαρτί υγείας

 

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

Ο αυτοπεριορισμός μας στα σπίτια γίνεται λόγω κοινωνικής συνείδησης, δεδομένης της επιτακτικής ανάγκης ατομικής και συλλογικής αυτοπροστασίας απέναντι στην πανδημία, και για κανέναν άλλο λόγο.
Μένουμε στο σπίτι απέναντι στην πανδημία.
Μένουμε αλληλέγγυοι απέναντι στην πανδημία, το κράτος και το κεφάλαιο.
Όταν και όπου το επιτάσσουν λόγοι συνείδησης να βγούμε στο δρόμο, στον αγώνα για τη ζωή ενάντια στο θάνατο κι απέναντι στα μέτωπα της κοινωνικής και ταξικής πάλης που είναι ανοιχτά εν μέσω της πανδημίας, η απαγόρευση κυκλοφορίας και οι περιορισμοί της αγνοούνται, λαμβάνοντας όμως όλα τα αναγκαία μέτρα ατομικής και συλλογικής προφύλαξης απέναντι στην πανδημία.
Ανάμεσα σε αυτά που είναι άμεσα και επιτακτικά να γίνουν θα σταχυολογήσουμε τα εξής: Αλληλεγγύη στους πλέον αδύναμους, αποκλεισμένους, ευάλωτους κι εκτεθειμένους στην πανδημία συνανθρώπους μας.
Προάσπιση όλων των ταξικών και κοινωνικών συμφερόντων που σήμερα πλήττονται άμεσα από τις αντεργατικές και αντικοινωνικές πολιτικές του κράτους και του κεφάλαιου.
Να υποστηριχθεί με κάθε μέσον ο τομέας της δημόσιας υγείας με άμεσες προσλήψεις προσωπικού και την παροχή όλων των απαιτούμενων μέσων και πόρων.
Να επιταχθεί άμεσα ο τομέας της ιδιωτικής υγείας, με όλες τις υποδομές, το προσωπικό, τα υλικά και τα μέσα του για να ενισχυθεί στο μέγιστο δυνατό η δημόσια υγεία και να καλυφθούν όλες οι κοινωνικές ανάγκες απέναντι στην πανδημία χωρίς επιλογή ασθενών, εξαιρέσεις κι εγκατάλειψη στην τύχη τους..
Να υποστηριχθεί το άμεσο κλείσιμο και χωρίς απολύσεις όλων εκείνων των χώρων εργασίας που δεν σχετίζονται με την κάλυψη επιτακτικών αναγκών της κοινωνίας σε συνθήκες πανδημίας (όπως η υγεία, η διατροφή, η καθαριότητα, η τηλεπικοινωνία, η ύδρευση, η ηλεκτροδότηση κοκ).
Να υπάρξει προστασία της υγείας όσοι πρέπει να εργάζονται στους κρίσιμους τομείς καθώς και κάλυψη των άμεσων κι επιτακτικών αναγκών αξιοπρεπούς διαβίωσης των άνεργων, των άπορων, όσων απολύθηκαν και όσων αργούν αναγκαστικά λόγω της πανδημίας.
Να υποστηριχθούν τα δίκαια αιτήματα των κρατουμένων για αποσυμφόρηση των φυλακών ώστε να προστατευθεί το αγαθό της ζωής τους καθώς και ο απεγκλωβισμός προσφύγων και μεταναστών από τα κλειστά στρατόπεδα συγκέντρωσης όπου συνωστίζονται σε άθλιες συνθήκες διαβίωσης, με την επίταξη των άδειων ξενοδοχειακών μονάδων που χρειάζονται τώρα για τη προστασία τους από την πανδημία.
Κανένας απολυμένος, κανένας άστεγος, κανένας πεινασμένος, κανένας θυσιασμένος, κανένας εγκαταλελειμμένος μόνος στην πανδημία.

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας!

υγ. Δεν έχουμε ανάγκη κανενός είδους επιβολής και δικτατορίας των “αρίστων”, κοινωνική συνείδηση και ανθρωπιά χρειαζόμαστε γα να νικήσουμε την αρρώστια.

 

Σήμερα, μετά την αναβολή της πορείας που διοργάνωνε η συνέλευση No Pasaran! προς το υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου, μικρή ομάδα συντρόφων και συντροφισσών ανάρτησε πανό απέναντι από το κτήριο του υπουργείου στην οδό Θηβών.

Ο αγώνας συνεχίζεται!

Η αλληλεγγύη δεν μπαίνει σε καραντίνα!

Να σταματήσει τώρα το απάνθρωπο καθεστώς εξαίρεσης και εξόντωσης προσφύγων και μεταναστών εν μέσω πανδημίας με τον εγκλεισμό τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης! Αξιοπρεπής στέγαση και περίθαλψη για όλες και όλους!

iΝο Pasaran!

[huge_it_gallery id=”39″]

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΑΜΕΣΑ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΞΑΙΡΕΣΗΣ ΚΑΙ ΕΞΟΝΤΩΣΗΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΣΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ

Η διαδήλωση αλληλεγγύης στους πρόσφυγες και τους μετανάστες/στριες, την οποία διοργάνωνε η συνέλευση NO PASARAN! προς το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής για το Σάββατο 21 Μάρτη 2020, ακυρώνεται με βάση τις αρχές της συλλογικής αυτοπροστασίας και την κοινωνικής αλληλεγγύης απέναντι στην εξάπλωση της παγκόσμιας πανδημίας.

Βρισκόμαστε εν μέσω μιας ανυπολόγιστης ανθρωπιστικής καταστροφής και πρωτόγνωρης κοινωνικής κρίσης, όπου με τραγικό τρόπο αναδεικνύονται οι γιγαντιαίες αντιφάσεις της πολιτικής και οικονομικής οργάνωσης της κοινωνίας και εντέλει η εγκληματική και δολοφονική φύση του κρατικού – καπιταλιστικού συστήματος εξουσία για την μεγάλη πλειοψηφία της εκμεταλλευόμενης κοινωνίας και ειδικά των πιο φτωχών και ευάλωτων κοινωνικών κομματιών. Το κράτος υπερασπίζεται πρωτίστως την εξουσία του και τη συσσώρευση του πλούτου στα χέρια του κεφαλαίου έχοντας στερήσει από την κοινωνία απαραίτητους πόρους για να αντιμετωπίσει αυτήν την καταστροφή, με τις μεγάλες ελλείψεις στις απαραίτητες ιατρικές υποδομές (προσωπικό, υλικό, νοσοκομεία) να αποτελούν ένα κρατικό και καπιταλιστικό έγκλημα.

Μέσα σε αυτή τη συνθήκη οι πρόσφυγες και οι μετανάστες που κατά χιλιάδες βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε στρατόπεδα συγκέντρωσης υπό ασφυκτικές, άθλιες και απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης είναι αντιμέτωποι με ένα ναζιστικής έμπνευσης καθεστώς εξαίρεσης και εξόντωσης χωρίς καμία δυνατότητα αυτοπροστασίας από την εξάπλωση της πανδημίας. Σε αυτήν την οριακή στιγμή όπου απειλούνται άμεσα οι ζωές χιλιάδων παιδιών, γυναικών και αντρών που βρίσκονται έγκλειστοι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, το κράτος εντείνει την εγκληματική αντιμεταναστευτική πολιτική της φυλάκισης, του αποκλεισμού από την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, της απαγόρευσης μετακίνησης, της εκκένωσης στεγαστικών καταλήψεων, της διακοπής των διαδικασιών ασύλου, κάνοντας ασφυκτικότερες τις συνθήκες εγκλεισμού. Μετατρέπει όλα τα κέντρα κράτησης σε κλειστές φυλακές και καταδικάζει ολόκληρο τον προσφυγικό και μεταναστευτικό πληθυσμό στον κίνδυνο της ανεξέλεγκτης προσβολής από τον ιό με αναπόδραστες τραγικές συνέπειες.

ΝΑ ΕΜΠΟΔΙΣΟΥΜΕ ΜΕ ΚΑΘΕ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ ΜΕΣΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ

ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΤΩΡΑ ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΣΤΕΓΑΣΗΣ ΚΑΙ ΙΑΤΡΟΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

¡NO PASARAN!

Αναρχικό – Αντιεξουσιαστικό Στέκι «ΑΝΤΙΠΝΟΙΑ», Κατάληψη ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37, Κατάληψη Στέγης Προσφύγων /Μεταναστών ΝΟΤΑΡΑ 26, Squat for Refugees/Migrants SPIROU TRIKOUPI 17, ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών), Αναρχική Φοιτητική Συνέλευση ΑΡΟΔΑΜΟΣ, Αντιφασιστική – Αντιεξουσιαστική συνέλευση Ν. Ιωνίας – Ηρακλείου, Σύντροφοι και Συντρόφισσες

 

Για τα 10 χρόνια από τη δολοφονία του αναρχικού Λάμπρου Φούντα

Τη νύχτα της 10ης Μάρτη 2010, μετά από συμπλοκή με την αστυνομία στην περιοχή της Δάφνης κατά τη διάρκεια προπαρασκευαστικής ενέργειας για την οργάνωση “Επαναστατικός Αγώνας”, θα πέσει νεκρός ο αναρχικός σύντροφος Λάμπρος Φούντας.

Ο Λάμπρος ήταν παρών με συνέπεια και ανιδιοτέλεια σε όλες τις μικρές και μεγάλες μάχες που έδωσε ο κόσμος του αγώνα απέναντι στο κράτος και τους ένστολους δολοφόνους του ή τους παρακρατικούς λακέδες του, τόσο σε στιγμές δύσκολες και κρίσιμες για το αναρχικό κίνημα όσο και σε εκείνες τις στιγμές της αντεπίθεσης και της ανταπόδοσης ενός μέρους της βίας που ασκούν πάνω μας καθημερινά τα πολιτικά και οικονομικά αφεντικά. Σε όποιο μετερίζι του αγώνα κι αν βρέθηκε, όποια αγωνιστική επιλογή κι αν έκανε κάθε φορά, με τη συντροφικότητα που τον διέκρινε, συνεισέφερε ως άνθρωπος κι ως αγωνιστής στην υπόθεση της κοινωνικής απελευθέρωσης πάντα στις πρώτες γραμμές του αγώνα, πάντα στο πλευρό των εκμεταλλευόμενων, των καταπιεσμένων, των αγωνιζόμενων. Κι έτσι τον διατηρούμε ακόμα στη μνήμη μας και την καρδιά μας.

Σήμερα, δέκα χρονιά μετά, όλα αυτά για τα οποία αγωνιστήκαμε μαζί με τον σύντροφο Λάμπρο εξακολουθούν να παραμένουν ζητούμενα και διακυβεύματα για τους αγωνιζόμενους σε ολόκληρο τον κόσμο. Η κοινωνική και ταξική χειραφέτηση, οι πανανθρώπινες αξίες της ελευθερίας, της ισότητας, της αλληλεγγύης για τις οποίες αγωνίστηκε κι έδωσε τη ζωή του ο Λάμπρος παραμένουν ζωντανές κι επίκαιρες και ο σύντροφος Λάμπρος θα είναι πάντα παρών στους αγώνες μας, σε κάθε μάχη για έναν καλύτερο κόσμο, για την κοινωνική επανάσταση και την αναρχία!

ΤΙΜΗ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΛΑΜΠΡΟ ΦΟΥΝΤΑ!

ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ- ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ!

Αναρχική Συλλογικότητα “Κύκλος της Φωτιάς”- μέλος της Α.Π.Ο-Ο.Σ

Μάρτης 2020

Στις 29/01 19:00 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση στον δημοτικό ραδιοφωνικό σταθμό του Νέου Ηρακλείου. Διαβάστηκε κείμενο της συνέλευσης και πετάχτηκαν τρικάκια περιμετρικά του Δημαρχείου που στεγάζεται ο ραδιοφωνικός σταθμός.

Απέναντι στην κρατική καταστολή… ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ!

Από τον περασμένο Αύγουστο βρίσκεται σε εξέλιξη η κατασταλτική εκστρατεία του κράτους ενάντια στο Αναρχικό Κίνημα,

Τους κατειλημμένους χώρους αγώνα.

Τις αυτοοργανωμένες δομές στέγασης των προσφύγων και των μεταναστών.

Τις φοιτητικές ελευθεριακές εστίες ,σπάζοντας το πανεπιστημιακό ασυλο.

Με τοποθετήσεις κοριών παρακολούθησης σε οχήματα κ στέκια.

Με δημόσιους βίαιους εξευτελισμούς κ σεξιστικές επιθέσεις στην αστυνομοκρατούμενη πλατεία Εξαρχειων.

Είναι επίθεσεις που συνιστούν την αιχμή του δόρατος της επιθετικότητας του κράτους και των αφεντικών στην πλειοψηφία της κοινωνίας ,η οποία αποσκοπεί στην διάλυση των κοινωνικών αγώνων, στην τρομοκράτηση και την εξόντωση των αγωνιστών.

Είναι προσπάθεια της επιβολής – υποταγής και πειθάρχησης στην κοινωνία, δειχνοντας την φασιστική τακτική τους, ούτως ώστε στη συνέχεια να ξεδιπλωθεί απρόσκοπτα η επέλαση της κρατικής και καπιταλιστικής βαρβαρότητας που εμπεριέχει τη φτώχεια, την εξαθλίωση, τον κανιβαλισμό και το θάνατο.

Απο τις δηλώσεις του δημάρχου Κ. Μπακογιάννη “όταν βγω θα τους τελειώσω”, την εκδικητική άρνηση άδειας στο Δ. Κουφοντίνα, ικανοποιώντας τις επιθυμίες της οικογενείας, την απομάκρυνση του πολιτικού περιπτέρου από την πλατεία Εξαρχείων με την καταστροφή εκατοντάδων βιβλίων που αυτό περιείχε κ το τελεσίγραφο που εξέδωσε το υπουργείο Προ. Πο στις 20 Νοέμβρη, πήραμε μία πρώτη γεύση του τι θα επακολουθούσε.

Στοχοποίησαν λοιπόν τον Α/Α χώρο ως τον νούμερο ένα δημόσιο κίνδυνο που ως από μηχανής θεοί θα εξαλείψουν. Απώτερος και ανομολόγητος στόχος τους, το πνίξιμο από τη γέννα, οποιασδήποτε επαναστατικής ανατρεπτικής ιδέας και στάσης μέσα στην καθημερινότητα της αυτοοργάνωσης, της ισότητας και της αλληλεγγύης.

Οι κατειλημμένοι και αυτοοργανωμένοι χώροι ζωής και αγώνα, όσο θα απειλούνται από τη φασιστική κρατική βια τόσο θα συμβολίζουν ολοένα και περισσότερο τα απελευθερωμένα από τις δυνάμεις κατοχής εδάφη, την έμπρακτη δυνατότητα της κοινωνίας να αμφισβητεί, να εξεγείρεται και να αυτοοργανώνεται απέναντι στο σύστημα εκμετάλλευσης και καταπίεσης κράτους και καπιταλισμού.

Καλούμε όλους: τον κόσμο του αγώνα, τη νεολαία, τους εργάτες, τους φοιτητές και τους μαθητές να μπουν δυναμικά στον αγώνα, σε κάθε κοινωνικό πεδίο για την αναχαίτιση του κύματος της κρατικής καταστολής, για να βγούμε στην αντεπίθεση στη διεκδίκηση ενός κόσμου χωρίς καταπιεστές και καταπιεζόμενους, μιας κοινωνίας Ελευθερίας, Αλληλεγγυης και Ισότητας!

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΟΜΕΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ – ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ

Η Αναρχία δεν ειναι μόνο στα Εξάρχεια – ειναι ΠΑΝΤΟΥ !!

¡NO PASARAN!

¡NO PASARAN!:

Ανοιχτή Συνέλευση Τετάρτη 18/12 ενόψει της ΠΟΡΕΙΑΣ ενάντια στην αστυνομική κτηνωδία

ΠΕΜΠΤΗ 19 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2019, ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ, 6 Μ.Μ.

“Το αίμα χύθηκε και δεν μαζεύεται. Δεν ζω με φόβο, ούτε με μίσος. Το μίσος μου είναι ταξικό, πηγάζει από τον τρόπο που αντιλαμβάνομαι τον κόσμο. Ζω με τη φράση που είπε εκείνη η κοπέλα: «Μη φοβάσαι, θα πάμε μαζί». Είναι λυτρωτικό, δεν περιλαμβάνει καμιά υπόσχεση ότι όλα θα πάνε καλά, αλλά τη δέσμευση πως ό,τι κι αν γίνει θα πάμε μαζί.”

Γιάννης Καυκάς, 8 Δεκέμβρη 2019

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Η ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΚΑΙ Η ΜΑΧΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΘΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΡΚΩΣ ΕΝΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΚΤΗΝΩΔΙΑ

ΟΤΑΝ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΠΛΗΜΜΥΡΙΖΟΥΝ ΜΕ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ Ο ΦΟΒΟΣ ΑΛΛΑΖΕΙ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ

Οι μεγάλες κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στις καταλήψεις και μνήμης και αντίστασης 11 χρόνια μετά τη δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου και το ξέσπασμα της κοινωνικής εξέγερσης, που πραγματοποιήθηκαν στις 5 και 6 Δεκέμβρη 2019 στην Αθήνα και σε δεκάδες πόλεις της χώρας, αποτέλεσαν σημαντικές στιγμές του αγώνα που αναπτύσσεται την τελευταία περίοδο ενάντια στην κατασταλτική εκστρατεία του κράτους. Χιλιάδες αναρχικοί/ές και συνολικότερα αγωνιστές και αγωνίστριες της βάσης αψήφησαν την κρατική τρομοκρατία που επιχειρείται να επιβληθεί μέσα από τις συνεχείς επιθέσεις στον κόσμο του αγώνα και στις αυτοοργανωμένες δομές του, τις εκκενώσεις πολιτικών και στεγαστικών καταλήψεων, το βίαιο ξεσπίτωμα οικογενειών προσφύγων και μεταναστριών και τον εγκλωβισμό τους σε άθλια και απομονωμένα στρατόπεδα συγκέντρωσης, την καθημερινή καθεστωτική προπαγάνδα των ΜΜΕ, τις παρακολουθήσεις αγωνιστών και κινηματικών χώρων, την κατοχή των Εξαρχείων και την αστυνομοκρατία στην πόλη και έστειλαν ένα ηχηρό μήνυμα στα κρατικά επιτελεία: Οι καταλήψεις δεν παραδίνονται μάχονται – ενάντια στην κρατική καταστολή η εξέγερση μένει ζωντανή, στέλνοντας στα σκουπίδια τα τελεσίγραφα του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης και κλονίζοντας την αλαζονεία της εξουσίας να συντρίψει τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις.

Απέναντι σε αυτή τη συνθήκη το κράτος επιχείρησε να επιβάλει τον τρόμο πραγματοποιώντας επιθέσεις με τη μορφή αντιποίνων στη γειτονιά των Εξαρχείων το βράδυ της 6ης Δεκέμβρη υιοθετώντας τακτική στρατού κατοχής, αντιμετωπίζοντας τους διαδηλωτές και τις διαδηλώτριες, τους κατοίκους και τους θαμώνες ως εσωτερικό εχθρό και συνολικά τη περιοχή ως εχθρικό έδαφος. Έτσι αμέσως μόλις η κεφαλή της πορείας κατέληξε στο μνημείο του Α. Γρηγορόπουλου στην οδό Μεσολογγίου για να τιμήσει την μνήμη του και αφού πρώτα οι αστυνομικές δυνάμεις έκοψαν το μεγαλύτερο μέρος της ώστε να μην προσεγγίσουν οι χιλιάδες των διαδηλωτών το σημείο, εξαπέλυσαν συντονισμένη επίθεση κατά όποιου βρίσκονταν στους δρόμους χτυπώντας, βασανίζοντας, συλλαμβάνοντας και επιπλέον συστηματοποιώντας μια πρακτική που επιχειρεί την ταπείνωση όσων πέφτουν στα χέρια τους, με το δημόσιο ξεγύμνωμα και την αποθράσυνση της σεξιστικής χυδαιότητας και διαστροφής των φασιστών μπάτσων. Αυτή η τακτική είχε επαναληφθεί στα Εξάρχεια στις 17 Νοέμβρη με τον άγριο ξυλοδαρμό και τραυματισμό δεκάδων ανθρώπων που απλά βρίσκονταν στην περιοχή, όπως και στις 7 Νοέμβρη όπου επιπλέον περικυκλώθηκε για ώρες το καφενείο στην πλατεία Εξαρχείων και βασανίστηκε μετά την αναίτια σύλληψή του ο σύντροφος Λ. Γ., ενώ καθημερινές είναι οι περιπτώσεις λεκτικών επιθέσεων και τραμπουκισμών από τους μπάτσους των ΜΑΤ που έχουν στρατοπεδεύσει στη γειτονιά κατά γυναικών, νεολαίων και γενικότερα οποιουδήποτε κινείται στους δρόμους.

Πρόκειται για μια κεντρική κρατική πολιτική εμπέδωσης του φόβου στον πληθυσμό μέσα από το χτύπημα του πιο ζωντανού και αγωνιστικού κομματιού της κοινωνίας και την εγκαθίδρυση ενός “καθεστώτος εξαίρεσης”, που αναπαράγεται ανοιχτά από τα πλήρως ελεγχόμενα καθεστωτικά ΜΜΕ ώστε να λειτουργήσει παραδειγματικά για όλους. Σε αυτήν την κατεύθυνση κινούνται επίσης οι δηλώσεις του φασιστικού συρφετού των κρατικών αξιωματούχων περί “αναγκαστικότητας της κρατικής βίας” για την επιβολή του δόγματος “νόμος και τάξη” και η επίσημη κάλυψη της αστυνομικής κτηνωδίας από τον υπουργό Δημόσιας Τάξης που έδωσε το πράσινο φως για τη συνέχιση της δολοφονικής δράσης των σωμάτων ασφαλείας κατά όσων αντιστέκονται στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα προλειαίνοντας το έδαφος για έναν νέο Γιάννη, για έναν νέο Αλέξανδρο, στοχεύοντας και ευελπιστώντας πως αυτή τη φορά οι κοινωνικές αντιδράσεις θα πνιγούν στο φόβο της κρατικής τρομοκρατίας.

Από τη μεριά μας, ως ανοιχτή κινηματική διαδικασία αλληλεγγύης στις δομές του αγώνα και τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις, έχοντας βρεθεί στο δρόμο το τελευταίο διάστημα με χιλιάδες άλλους αγωνιστές ενώνουμε τη φωνή μας με όλους τους ανθρώπους που εξοργίζονται μπροστά στην αστυνομική κτηνωδία και απευθύνουμε κάλεσμα σε όλους τους εκμεταλλευόμενους και καταπιεσμένους να σταθούν με αξιοπρέπεια απέναντι στην ιδεολογική και κατασταλτική επίθεση του κράτους και των αφεντικών, να υπερασπιστούμε συλλογικά το δίκιο των κοινωνικών και ταξικών αγώνων, να σπάσουμε μαζικά και μαχητικά την τρομοκρατία του κράτους στον δρόμο, στη δουλειά, στο σχολείο, στις σχολές, στις γειτονιές, να θέσουμε φραγμό στη δολοφονική του βία.

Ας μην επαίρονται τα δεξιά ρετάλια της εξουσίας για την κατίσχυση της κοινωνίας και μην ξερογλείφονται τα αριστερά της δεκανίκια για την υποταγή, το φόβο, την ενσωμάτωση και την ανάθεση που μπορεί να παράξει η αστυνομική μπότα. Σε αυτήν την κοινωνία που λίγα χρόνια πριν ξέσπασε η εξέγερση του ‘08 και οι μεγάλες κινητοποιήσεις του 2010 – 12, σοβούν νέοι Δεκέμβρηδες. Στους πόθους των από κάτω για το δίκιο, στις μικρές και μεγάλες αντιστάσεις που αναπτύσσονται καθημερινά και στις αγωνιστικές εμπειρίες που κατακτιούνται πέρα από τα θεσμικά όρια της διαμαρτυρίας και τον εγκλωβισμό στον συσχετισμό των συστημικών πολιτικών δυνάμεων, στη συγκρότηση, συμμετοχή και κινητοποίηση αδιαμεσολάβητων κοινωνικών – ταξικών μετώπων αντίστασης, στις καρδιές και τα μυαλά των νέων αγωνιστών, των συντρόφων και συντροφισσών που κατά χιλιάδες κατεβαίνουν στους δρόμους συγκροτώντας τα αναρχικά και ριζοσπαστικά μπλοκ των διαδηλώσεων.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΟΡΕΙΑ

ενάντια στην κρατική καταστολή, στην αστυνομική κτηνωδία και στην κατοχή των Εξαρχείων

ΠΕΜΠΤΗ 19 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2019, ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ, 6 Μ.Μ.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ 6ης ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2019 ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΑΝ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΣΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

¡NO PASARAN!

Αναρχικό-Αντιεξουσιαστικό Στέκι «ΑΝΤΙΠΝΟΙΑ», Κατάληψη ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37, Κατάληψη Στέγης Προσφύγων/Μεταναστών ΝΟΤΑΡΑ 26, Squat for Refugees/Migrants SPIROU TRIKOUPI 17, TΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών), Αναρχική Φοιτητική Συνέλευση ΑΡΟΔΑΜΟΣ, Κ*ΒΟΞ Κατειλημμένο Κοινωνικό Κέντρο, Αντιφασιστική-Αντιεξουσιαστική συνέλευση Ν. Ιωνίας – Ηρακλείου, Σύντροφοι και Συντρόφισσες

 

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΜΕΡΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

ΠΕΜΠΤΗ 5 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2019

Απέναντι στην κρατική κατασταλτική εκστρατεία και τα τελεσίγραφα της ακροδεξιάς πολιτικής διαχείρισης καλούμε όλους και όλες τους καταληψίες, τους αναρχικούς/ες, τους αντιεξουσιαστές/στριες, τους αγωνιστές της βάσης σε όλη την επικράτεια να κάνουν ένα βήμα μπροστά, να αναλάβουν αγωνιστικές πρωτοβουλίες συσπείρωσης και δράσης για τις 5 Δεκεμβρίου, ημέρα λήξης του τελεσίγραφου του υπουργείου δημόσιας τάξης. Απέναντι στη βαρβαρότητα της εξουσίας και τα κατασταλτικά επιτελεία της να ορθώσουμε οδοφράγματα αλληλεγγύης όλων των καταπιεσμένων, να αντιτάξουμε ένα πλήθος μαχητικών και μαζικών αντιστάσεων που θα κάνουν στην πράξη κουρέλια τα τελεσίγραφα. Γιατί έχουμε το δίκιο με το μέρος μας και θα νικήσουμε!

ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ – ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ

ΝΟ PASARAN!

ΑΘΗΝΑ 5 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ: ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ &

ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ,  6 μ.μ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

Συμμετοχή στη διαδήλωση της 6ης Δεκέμβρη, ημέρα αντίστασης και μνήμης έντεκα χρόνια μετά τη δολοφονία του Α.Γρηγορόπουλου και το ξέσπασμα της κοινωνικής εξέγερσης

NO PASARAN!

 

 

 

 

 

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ

ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΡΥΤΑΝΕΙΣ-ΟΥΡΑΓΟΥΣ ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ

Η ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37 ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΙΝΕΤΑΙ – ΜΑΧΕΤΑΙ!

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Η κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37 έχει συμπληρώσει 31 και πλέον χρόνια ζωής, αγώνα και δημιουργίας. Το εγκαταλειμμένο από το 1960 κτίριο καταλήφθηκε τον Απρίλη του 1988 από αναρχικούς και φοιτητές και έκτοτε στεγάζει τακτικά πολιτικές, κοινωνικές, πολιτιστικές δραστηριότητες λειτουργώντας τόσο ως αναπόσπαστο κομμάτι του αναρχικού αγώνα όσο και ως σημείο κινηματικής συσπείρωσης για την περιοχή της Κυψέλης και του ευρύτερου κέντρου της Αθήνας. Στους χώρους της κατάληψης πραγματοποιούνται βιβλιοπαρουσιάσεις και συναυλίες, μαθήματα και συλλογικές κουζίνες, πολιτικές εκδηλώσεις, προβολές και θεατρικές παραστάσεις.

Η κατάληψη είναι στεγαστική και πολιτική: Στο χώρο της ζουν και μεγαλώνουν άνθρωποι συλλογικά, κόντρα στη νόρμα της ιδιοκτησίας και τον εξοντωτικό για τους φτωχούς εκβιασμό των ενοικίων. Στο έδαφός της εδράζονται και αναπνέουν συλλογικότητες και συνελεύσεις του αναρχικού και αντιεξουσιαστικού κινήματος. Η κατάληψη, όπως και κάθε δομή του αγώνα, λειτουργεί προταγματικά και ανταγωνιστικά απέναντι στον κόσμο της κυριαρχίας, με την προσπάθεια της συλλογικής συνύπαρξης και δημιουργίας που αντιπαρατίθεται στον εξατομικευμένο τρόπο ζωής και την παραίτηση, και με το πολιτικό πρόταγμα της ελευθεριακής κοινωνίας και της πάλης για αυτή να αποτελεί την προμετωπίδα και την κινητήρια δύναμη της. Αυτή η διπλή της υπόσταση, είναι που την έφερε πάντα στο στόχαστρο των κατασταλτικών μηχανισμών. Ως κομμάτι του αναρχικού κινήματος και ως δομή που αψηφά τους νόμους της ιδιοκτησίας, η κατάληψη έχει δεχθεί πληθώρα επιθέσεων. Από τους «νόμιμους» ιδιοκτήτες του κτιρίου που το είχαν παραδώσει στην εγκατάλειψη μέχρι τα ΜΑΤ και τα ΕΚΑΜ που έχουν εισβάλλει σε αυτή, κι από τις συκοφαντίες ρουφιάνων των ΜΜΕ μέχρι τις δολοφονικές επιθέσεις των ταγμάτων εφόδου της Χρυσής Αυγής και άλλων παρακρατικών με μαχαίρια, μολότοφ και εμπρηστικούς μηχανισμούς.

Η κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37 άντεξε αυτές τις επιθέσεις γιατί αποτελεί ένα κόσμο ολόκληρο, που είναι μέρος ενός σύμπαντος αγώνα, έμπνευσης και αντίστασης. Άντεξε γιατί στις δύσκολες στιγμές δεν εγκατέλειψε ποτέ τη μάχη, γιατί σε αυτές τις στιγμές η αλληλεγγύη πολλών συντρόφων και αγωνιστών, μπήκε οδόφραγμα στα σχέδια της κρατικής καταστολής. Σήμερα όπως και ολόκληρο το αναρχικό-αντιεξουσιαστικό κίνημα αλλά και οι κοινωνικές αντιστάσεις, βρίσκεται μπροστά σε μία ιστορικά κρίσιμη καμπή, μπροστά σε μία επίθεση που απειλεί την ύπαρξη της κατάληψης αλλά και το κίνημα στο οποίο ανήκει και αναφέρεται. Βρισκόμαστε σε εκείνο το σημείο όπου σύσσωμο το καθεστώς, όπως προστάζει η συνθήκη του σύγχρονου ολοκληρωτισμού, επιτίθεται. Πανεπιστημιακοί που καταντούν ομάδα υποστήριξης των ΜΑΤ, κατασταλτικοί στρατοί σε εφόδους, διακομματική πολιτική συναίνεση στο χτύπημα των αναρχικών, ΜΜΕ σε γκαιμπελικό κρεσέντο, συναποτελούν την κατασταλτική εκστρατεία που θέλει να επιβάλλει τη σιγή του στρατοπέδου εργασίας στην κοινωνία και την φρίκη του στρατοπέδου συγκέντρωσης στους «σημαδεμένους» από την εξουσία, ανυπότακτους ή «περιττούς».

Από το καλοκαίρι βρίσκεται σε εξέλιξη αυτή η προαναγγελθείσα κατασταλτική εκστρατεία ενάντια στο αναρχικό κίνημα, στους κατειλημμένους χώρους αγώνα, στις αυτοοργανωμένες δομές στέγασης προσφύγων και μεταναστών, στον κόσμο της αλληλεγγύης, στις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις. Μια εκστρατεία που συνιστά την αιχμή του δόρατος της επίθεσης κράτους και αφεντικών στα πληβειακά στρώματα της κοινωνίας, αποσκοπώντας στην τρομοκράτηση και την πειθάρχησή τους, για την απρόσκοπτη επέλαση της κρατικής και καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Σκοπός της αποθρασυμμένης κρατικής βίας και της ιδεολογικής προπαγάνδας που τη συνοδεύει είναι αφενός να πάρει τη ρεβάνς για τους Νοέμβρηδες και τους Δεκέμβρηδες που κράτησαν ζωντανή την κοινωνία απέναντι στους νεκροθάφτες της. Είναι να χτυπήσει τα Εξάρχεια που αποτελούν ένα διαρκές οδόφραγμα απέναντι στους σχεδιασμούς εξουσίας, το πανεπιστημιακό άσυλο που λειτουργεί διαχρονικά ως σημείο συνάντησης των αγωνιζόμενων και τις καταλήψεις ως εστίες εξάπλωσης της κοινωνικής-ταξικής αυτοοργάνωσης, αντίστασης και αλληλεγγύης. Μέσα από αυτά τα χτυπήματα όμως, το κράτος θέλει κυρίως να ξεριζώσει τα σημεία αναφοράς, τους χώρους και τη σημερινή επικαιρότητα των προταγμάτων της εξέγερσης, για να ανακόψει τους αυριανούς ξεσηκωμούς· τους ξεσηκωμούς που κυοφορούνται μέσα σε μια πραγματικότητα όπου το χρεοκοπήμενο σύστημα δεν έχει να υποσχεθεί τίποτα άλλο παρά την εξαθλίωση και τον φόβο.

Οι εκλογές της 7ης Ιουλίου σηματοδοτούν τη συνέχεια της επιβολής ασφυκτικών συνθηκών διαβίωσης, φτώχειας και περιθωριοποίησης για εργαζόμενους και ανέργους, και έρχονται να ανανεώσουν τις πολιτικές καταστολής εργατικών και κοινωνικών αγώνων, εγκλεισμού προσφύγων και μεταναστών σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και των θανάτων στα σύνορα, την εμπέδωση του καθεστώτος εξαίρεσης και της παρανομοποίησής τους, με τον αποκλεισμό από την πρόσβαση στην υγεία, την παιδεία και την εργασία μέσω της μη δυνατότητα απόκτησης ΑΜΚΑ, και με την πριμαδότηση ρατσιστικών συγκεντρώσεων, με την επίταση της λεηλασίας του κοινωνικού πλούτου και του φυσικού κόσμου, με την επιχείρηση εδραίωσης του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης.

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, πατάει πάνω στην επιχείρηση απονεύρωσης των κοινωνικών και ταξικών αγώνων και στα δεκάδες κατασταλτικά χτυπήματα σε καταλήψεις κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης Σύριζα, υποσχόμενη το σαρωτικό χτύπημα στους αγωνιζόμενους, με την ενίσχυση και ενθάρρυνση των βασανιστών των σωμάτων ασφαλείας, με το στήσιμο «αντι»τρομοκρατικών σόου (με συλλήψεις, εφόδους σε σπίτια και κατασκευασμένα κατηγορητήρια) με την ποινικοποίηση των κοινωνικών αγώνων και τις παρακολουθήσεις αγωνιστών, με το δόγμα «νόμος και τάξη» να καλύπτει τη νεοφασιστική νεοφιλελεύθερη πολιτική της.

Ο νέος κύκλος των κατασταλτικών επιχειρήσεων ξεκίνησε στις 26 Αυγούστου με την εκκένωση τεσσάρων καταλήψεων στη γειτονιά των Εξαρχείων. Την ώρα που δεκάδες γυναίκες, άντρες και παιδιά πρόσφυγες στοιβάζονταν σε κλούβες από ένοπλους κουκουλοφόρους των ΕΚΑΜ για να οδηγηθούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, εκεί που παραμονεύει ο θάνατος, όπως του μικρού παιδιού μέσα σε χαρτόκουτο ή της Φεριντέ Ταγίκ που κάηκε ζωντανή πίσω από τα συρματοπλέγματα της Μόριας, ο θεσμικός φασισμός εξαπέλυε μιντιακά την ιδεολογική του προπαγάνδα: Εκπρόσωπος της ΕΛΑΣ παρομοίαζε τα σώματα ασφαλείας με «ηλεκτρική σκούπα» που θα εξαφανίσει «ενοχλητική σκόνη», τους φτωχούς, αποκαλώντας σκουπίδια τους αγωνιζόμενους.

Ακολούθησε η μόνιμη εγκατάσταση αστυνομικού στρατού κατοχής στα Εξάρχεια, με διμοιρίες ΜΑΤ να ακροβολίζονται στον δημόσιο χώρο, επιχειρώντας να σπείρουν την τρομοκρατία στη γειτονιά, παρενοχλώντας συστηματικά τους κατοίκους και εκτοξεύοντας σεξιστικές και ομοφοβικές απειλές. Ανάμεσα στις δεκάδες επιθέσεις τους είναι η ρίψη χημικών στο εσωτερικό της κατάληψης Βοξ και οι ξυλοδαρμοί στην είσοδό της, η σεξιστική βία σε διαδηλώτριες μετά την πορεία της 14ης Σεπτέμβρη, τα ναζιστικά συνθήματα που φωνάζουν περνώντας έξω από την κατάληψη Νοταρά και η απόπειρα εισβολής στο Καφενείο της πλατείας Εξαρχείων. Εκεί, ενώ τα ΜΑΤ αποχωρούσαν, επιτέθηκαν στους αλληλέγγυους που είχαν συγκεντρωθεί και συνέλαβαν τον σύντροφο Λάμπρο Γούλα, τον οποίο χτύπησαν και βασάνισαν.

Όλο αυτό το διάστημα συνεχίζονταν οι εισβολές σε καταλήψεις στέγασης προσφύγων (Αχαρνών, Πέμπτο, Μπουμπουλίνας), με την καταστροφή της αυτοοργανωμένης ζωής ξεριζωμένων ανθρώπων, τον διασκορπισμό τους σε άθλια καμπ και την απομάκρυνση των προσφυγόπουλων από τα σχολεία τους. Ακολουθώντας τον σχεδιασμό επιβολής του κοινωνικού κανιβαλισμού και συνεργασίας με τις ναρκομαφίες, έστησαν επίσης μια γιγαντίαια επιχείρηση απομάκρυνσης του πολιτικού περιπτέρου της Συνέλευσης για την Επανοικειοποίηση των Εξαρχείων, που λειτουργούσε ως σημείο αναφοράς της αντίστασης στους ναρκέμπορους και τους αστυνομικούς προστάτες τους. Ακολούθησε η εκκένωση της κατάληψης Βανκούβερ Απαρτμάν στην Αθήνα και η σύλληψη τεσσάρων καταληψιών, η εκκένωση της κατάληψης Palmares στη Λάρισα, με έξι συλλήψεις, και η αστυνομική εισβολή στην κατάληψη LIBERTATIA στη Θεσσαλονίκη, με την προσαγωγή οχτώ συντρόφων και τη σύλληψη τεσσάρων, την ώρα που πραγματοποιούσαν εργασίες ανακατασκευής του κτηρίου μετά την καταστροφή που υπέστη από τον εμπρησμό του από φασίστες τον Γενάρη του 2018. Τέλος, εφαρμόζοντας στην πράξη την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, αστυνομικές δυνάμεις εισβάλλουν στο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι της ΑΣΟΕΕ, προαναγγέλλοντας ταυτόχρονα παρόμοιες επεμβάσεις σε πανεπιστημιακούς χώρους. Οι πρυτανικές αρχές της σχολής κηρύσσουν λοκ άουτ και όταν εκατοντάδες φοιτητές και φοιτήτριες σπάνε στην πράξη τον αποκλεισμό, βρίσκονται αντιμέτωποι με πάνοπλες αστυνομικές δυνάμεις που εισέρχονται στο προαύλιο της ΑΣΟΕΕ, τραυματίζοντας κόσμο μέσα και έξω από τη σχολή και απειλώντας με τη σύλληψη όλων.

Ηλίθιοι δήμιοι! Η «τάξη» σας είναι χτισμένη πάνω στην άμμο…

Απέναντι σε αυτή τη διαρκώς εξελισσόμενη κατασταλτική εκστρατεία, να υπερασπιστούμε συλλογικά και μαχητικά τις καταλήψεις και τις δομές του αγώνα. Στους δρόμους, τα σχολεία, τις σχολές, τους χώρους εργασίας να δημιουργήσουμε αναχώματα στην κρατική καταστολή και να υψώσουμε οδόφραγμα αλληλεγγύης.

Η διαδήλωση που διοργάνωσε η συνέλευση No Pasaran στις 14 Σεπτέμβρη με τη μαζική παρουσία πάνω από 7 χιλιάδων ανθρώπων και τη συμμετοχή πληθώρας πολιτικών, κοινωνικών και ταξικών συλλογικοτήτων, σωματείων και συνελεύσεων, οι εκατοντάδες κινητοποιήσεις στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο, οι πράξεις αντίστασης ενάντια στους κατασταλτικούς στρατούς, η συντροφικότητα και η αλληλεγγύη κρατούν ανοιχτό έναν δρόμο αγώνα για μια κοινωνία ισότητας και ελευθερίας· έναν αγώνα που η καταστολή δεν θα καταφέρει να καταπνίξει ποτέ.

Από το κατειλημμένο έδαφος της Λέλας Καραγιάννη 37, καλούμε στις εκδηλώσεις, τις κινητοποιήσεις και τις περιφρουρήσεις της κατάληψης για την υπεράσπισή της, και στεκόμαστε αλληλέγγυοι στο πλευρό όλων όσοι παλεύουν ενάντια στο καθεστώς του φόβου και της υποταγής. Κανένα κατασταλτικό χτύπημα, καμιά εκστρατεία δεν μπορεί να «τελειώσει» το δίκιο του αγώνα..

ΑΚΟΥΣΑΤΕ;

Είναι ο ήχος του κόσμου σας που γκρεμίζεται

Είναι ο ήχος του δικού μας που ξαναγεννιέται

Αυτό που ήταν μέρα, ήταν νύχτα.

Και νύχτα θα γίνει η μέρα που θα είναι μέρα.

Είναι τα λόγια των ιθαγενών ζαπατίστας που σήμερα σπάνε την στρατιωτική πολιορκία χτίζοντας νέες κοινότητες. Είναι το διαπεραστικό τραγούδι μιας γυναίκας στην εξεγερμένη Χιλή που σκίζει το σκοτάδι και τη σιωπή του στρατιωτικού νόμου. Είναι το χαμόγελο των μαχητών στη Ροτζάβα. Είναι τα παιδιά της κατάληψης προσφύγων Νοταρά 26 που διαδηλώνουν στους δρόμους των Εξαρχείων χορεύοντας και φωνάζοντας NO PASARAN! Είναι οι φοιτητές που σπάνε το λοκ άουτ της ΑΣΟΕΕ. Είναι οι υψωμένες γροθιές και τα συνθήματα στις ταράτσες των καταλήψεων. Είναι οι μαυροκόκκινες σημαίες, από το κατειλημμένο έδαφος της Λέλας Καραγιάννη 37 ως την ανακατάληψη της Σπύρου Τρικούπη, από τους δρόμους της Αθήνας ως του Σαντιάγο…

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ – ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ!

NO PASARAN!

Μικροφωνική – Παρέμβαση στα Προπύλαια,

Παρασκευή 29 Νοέμβρη, 12 μ.μ.

Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

 

 

 

[Η συνέλευση του No Pasaran καλεί σε έκτακτη ανοιχτή συνέλευση στο κτήριο Γκίνη, το Σάββατο 23 Νοεμβρίου, στις 20:00. Παρακαλούμε να τηρηθεί αυστηρά η ώρα προσέλευσης. Ούτε ώρα χαμένη στη μάχη απέναντι στις απειλές τους.]

«Καλούνται όσοι παρανόμως έχουν καταλάβει κτήρια, δημόσια ή ιδιωτικά, να τα εκκενώσουν. Εάν σε αυτά στεγάζονται αιτούντες άσυλο ή υπήκοοι τρίτων χωρών, να ενημερωθούν ότι θα μεταφερθούν σε δομές παραμονής της ενδοχώρας. Για τον σκοπό της μετακίνησης, θα επικοινωνήσουν μαζί τους, οι αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη. Εάν τα κτήρια είναι ιδιωτικά, για να παραμείνουν οι σημερινοί καταληψίες χρειάζεται να έρθουν σε επαφή με τους ιδιοκτήτες και να συμφωνήσουν σε όρους μίσθωσης. Η προθεσμία για την εκκένωση είναι 15 ημέρες από τη δημοσίευση της παρούσης στον Τύπο». Αυτή ήταν η ανακοίνωση του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη που δημοσιεύτηκε χθες 20 Νοεμβρίου 2019.

Μια ανακοίνωση που έρχεται σαν συνέχεια στην κατασταλτική εκστρατεία που έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό, ένα deadline που μόνο σκοπό έχει να εκβιάσει τον κόσμο που αγωνίζεται μέσα στα πολιτικά εγχειρήματα και να ποινικοποιήσει την αλληλεγγύη, να εξαφανίσει και να αποτελειώσει μαζικά τις καταλήψεις στις οποίες στεγάζονται είτε σύντροφοι και συναγωνιστές μας, είτε πρόσφυγες και μετανάστες. Αυτή η προθεσμία δεν ήρθε τυχαία. Έχει πολλαπλούς στόχους και είναι εκτός των άλλων συμβολική για εκείνους αφού λήγει μια ημέρα πριν την επέτειο της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Είναι όμως συμβολική και για εμάς. Σ’ αυτό τον αδίστακτο πόλεμο που έχουν κηρύξει κανείς δεν μένει ανέγγιχτος, κανείς δεν θα μείνει ανέγγιχτος. Όλοι βάλλονται, και τα πρόσφατα περιστατικά ωμής αστυνομικής βίας το απέδειξαν με τον πιο σκληρό τρόπο. Σκοπός τους ήταν και είναι η διασπορά του φόβου, η μόνιμη σκέψη πως θα ζήσουμε με τις μπότες των ΜΑΤατζήδων στις πλάτες μας απ’ όποιο μετερίζι και αν αγωνιζόμαστε. Γι’ αυτό και καλούμε όλο τον κόσμο του αγώνα να συσπειρωθεί και να δημιουργήσει το ανάχωμα που θεωρούν πως δεν υπάρχει, να αντισταθούν στην κτηνωδία και τη βαρβαρότητα που θέλουν να επιβάλλουν. Φοιτητές, σωματεία βάσης, συλλογικότητες, προσφύγισσες/ες και μετανάστριες/ες, όλο αυτόν τον κόσμο που αψήφησε το φόβο και έδωσε τη δική του απάντηση πλημμυρίζοντας τους δρόμους στην τελευταία μαζική συγκέντρωση στην επέτειο του Πολυτεχνείου.