Uncategorized

“Θα γυρίσεις πίσω σ’όλες τις καρδιές,σ’όλα τα μάτια,σ’όλα τα δέντρα σύντροφε.Γι αυτό είσαι τόσο χαρούμενος,τόσο σίγουρος,ένα άστρο αναβοσβήνει μες στα μάτια σου,αυτό το άστρο που ποτέ δεν μας ξεχνάει. Κι εμείς είμαστε χαρούμενοι σύντροφε δεν κλαίμε. Όχι σύντροφε κλαίμε.Δεν το κρύβουμε. Γιατί σ’ αγαπάμε σύντροφε και θα λείψεις από τον αγώνα μας, θα μας λείψεις. Θα μας λείπουν τα μάτια σου που ήταν σαν δυο παράθυρα ανοιγμένα στο βάθος του διαδρόμου της πίκρας.Θα μας λείψει το χαμόγελό σου που ήταν σαν σημαία σε μπαλκόνι του φτωχομαχαλά. Κι εκείνα τα χέρια σου τα δυνατά,μαζί και ντροπαλά που χαν μια κίνηση βιαστική κ σιωπηλή,σαν να τοιχοκολούσαν μες στη νύχτα μια αφίσα της Επανάστασης. Γειά σου σύντροφε κοιμήσου ήσυχος.Εσύ το ξέρεις πως θα συνεχίσουμε την καρδιά σου και το έργο σου”

Γιάννης Ρίτσος

Θάνος 

πάντα παρών !

 

Από την πορεία χθες τ΄απόγευμα στους δρόμους των Εξαρχείων ενάντια στην κρατική καταστολή, την αστυνομική κτηνωδία και την κατοχή της γειτονιάς.

i NO PASARAN !

“Το αίμα χύθηκε και δεν μαζεύεται. Δεν ζω με φόβο, ούτε με μίσος. Το μίσος μου είναι ταξικό, πηγάζει από τον τρόπο που αντιλαμβάνομαι τον κόσμο. Ζω με τη φράση που είπε εκείνη η κοπέλα: «Μη φοβάσαι, θα πάμε μαζί». Είναι λυτρωτικό, δεν περιλαμβάνει καμιά υπόσχεση ότι όλα θα πάνε καλά, αλλά τη δέσμευση πως ό,τι κι αν γίνει θα πάμε μαζί.”

Γιάννης Καυκάς, 8 Δεκέμβρη 2019

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Η ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΚΑΙ Η ΜΑΧΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΘΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΡΚΩΣ ΕΝΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΚΤΗΝΩΔΙΑ

ΟΤΑΝ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΠΛΗΜΜΥΡΙΖΟΥΝ ΜΕ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ Ο ΦΟΒΟΣ ΑΛΛΑΖΕΙ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ

Οι μεγάλες κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στις καταλήψεις και μνήμης και αντίστασης 11 χρόνια μετά τη δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου και το ξέσπασμα της κοινωνικής εξέγερσης, που πραγματοποιήθηκαν στις 5 και 6 Δεκέμβρη 2019 στην Αθήνα και σε δεκάδες πόλεις της χώρας, αποτέλεσαν σημαντικές στιγμές του αγώνα που αναπτύσσεται την τελευταία περίοδο ενάντια στην κατασταλτική εκστρατεία του κράτους. Χιλιάδες αναρχικοί/ές και συνολικότερα αγωνιστές και αγωνίστριες της βάσης αψήφησαν την κρατική τρομοκρατία που επιχειρείται να επιβληθεί μέσα από τις συνεχείς επιθέσεις στον κόσμο του αγώνα και στις αυτοοργανωμένες δομές του, τις εκκενώσεις πολιτικών και στεγαστικών καταλήψεων, το βίαιο ξεσπίτωμα οικογενειών προσφύγων και μεταναστριών και τον εγκλωβισμό τους σε άθλια και απομονωμένα στρατόπεδα συγκέντρωσης, την καθημερινή καθεστωτική προπαγάνδα των ΜΜΕ, τις παρακολουθήσεις αγωνιστών και κινηματικών χώρων, την κατοχή των Εξαρχείων και την αστυνομοκρατία στην πόλη και έστειλαν ένα ηχηρό μήνυμα στα κρατικά επιτελεία: Οι καταλήψεις δεν παραδίνονται μάχονται – ενάντια στην κρατική καταστολή η εξέγερση μένει ζωντανή, στέλνοντας στα σκουπίδια τα τελεσίγραφα του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης και κλονίζοντας την αλαζονεία της εξουσίας να συντρίψει τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις.

Απέναντι σε αυτή τη συνθήκη το κράτος επιχείρησε να επιβάλει τον τρόμο πραγματοποιώντας επιθέσεις με τη μορφή αντιποίνων στη γειτονιά των Εξαρχείων το βράδυ της 6ης Δεκέμβρη υιοθετώντας τακτική στρατού κατοχής, αντιμετωπίζοντας τους διαδηλωτές και τις διαδηλώτριες, τους κατοίκους και τους θαμώνες ως εσωτερικό εχθρό και συνολικά τη περιοχή ως εχθρικό έδαφος. Έτσι αμέσως μόλις η κεφαλή της πορείας κατέληξε στο μνημείο του Α. Γρηγορόπουλου στην οδό Μεσολογγίου για να τιμήσει την μνήμη του και αφού πρώτα οι αστυνομικές δυνάμεις έκοψαν το μεγαλύτερο μέρος της ώστε να μην προσεγγίσουν οι χιλιάδες των διαδηλωτών το σημείο, εξαπέλυσαν συντονισμένη επίθεση κατά όποιου βρίσκονταν στους δρόμους χτυπώντας, βασανίζοντας, συλλαμβάνοντας και επιπλέον συστηματοποιώντας μια πρακτική που επιχειρεί την ταπείνωση όσων πέφτουν στα χέρια τους, με το δημόσιο ξεγύμνωμα και την αποθράσυνση της σεξιστικής χυδαιότητας και διαστροφής των φασιστών μπάτσων. Αυτή η τακτική είχε επαναληφθεί στα Εξάρχεια στις 17 Νοέμβρη με τον άγριο ξυλοδαρμό και τραυματισμό δεκάδων ανθρώπων που απλά βρίσκονταν στην περιοχή, όπως και στις 7 Νοέμβρη όπου επιπλέον περικυκλώθηκε για ώρες το καφενείο στην πλατεία Εξαρχείων και βασανίστηκε μετά την αναίτια σύλληψή του ο σύντροφος Λ. Γ., ενώ καθημερινές είναι οι περιπτώσεις λεκτικών επιθέσεων και τραμπουκισμών από τους μπάτσους των ΜΑΤ που έχουν στρατοπεδεύσει στη γειτονιά κατά γυναικών, νεολαίων και γενικότερα οποιουδήποτε κινείται στους δρόμους.

Πρόκειται για μια κεντρική κρατική πολιτική εμπέδωσης του φόβου στον πληθυσμό μέσα από το χτύπημα του πιο ζωντανού και αγωνιστικού κομματιού της κοινωνίας και την εγκαθίδρυση ενός “καθεστώτος εξαίρεσης”, που αναπαράγεται ανοιχτά από τα πλήρως ελεγχόμενα καθεστωτικά ΜΜΕ ώστε να λειτουργήσει παραδειγματικά για όλους. Σε αυτήν την κατεύθυνση κινούνται επίσης οι δηλώσεις του φασιστικού συρφετού των κρατικών αξιωματούχων περί “αναγκαστικότητας της κρατικής βίας” για την επιβολή του δόγματος “νόμος και τάξη” και η επίσημη κάλυψη της αστυνομικής κτηνωδίας από τον υπουργό Δημόσιας Τάξης που έδωσε το πράσινο φως για τη συνέχιση της δολοφονικής δράσης των σωμάτων ασφαλείας κατά όσων αντιστέκονται στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα προλειαίνοντας το έδαφος για έναν νέο Γιάννη, για έναν νέο Αλέξανδρο, στοχεύοντας και ευελπιστώντας πως αυτή τη φορά οι κοινωνικές αντιδράσεις θα πνιγούν στο φόβο της κρατικής τρομοκρατίας.

Από τη μεριά μας, ως ανοιχτή κινηματική διαδικασία αλληλεγγύης στις δομές του αγώνα και τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις, έχοντας βρεθεί στο δρόμο το τελευταίο διάστημα με χιλιάδες άλλους αγωνιστές ενώνουμε τη φωνή μας με όλους τους ανθρώπους που εξοργίζονται μπροστά στην αστυνομική κτηνωδία και απευθύνουμε κάλεσμα σε όλους τους εκμεταλλευόμενους και καταπιεσμένους να σταθούν με αξιοπρέπεια απέναντι στην ιδεολογική και κατασταλτική επίθεση του κράτους και των αφεντικών, να υπερασπιστούμε συλλογικά το δίκιο των κοινωνικών και ταξικών αγώνων, να σπάσουμε μαζικά και μαχητικά την τρομοκρατία του κράτους στον δρόμο, στη δουλειά, στο σχολείο, στις σχολές, στις γειτονιές, να θέσουμε φραγμό στη δολοφονική του βία.

Ας μην επαίρονται τα δεξιά ρετάλια της εξουσίας για την κατίσχυση της κοινωνίας και μην ξερογλείφονται τα αριστερά της δεκανίκια για την υποταγή, το φόβο, την ενσωμάτωση και την ανάθεση που μπορεί να παράξει η αστυνομική μπότα. Σε αυτήν την κοινωνία που λίγα χρόνια πριν ξέσπασε η εξέγερση του ‘08 και οι μεγάλες κινητοποιήσεις του 2010 – 12, σοβούν νέοι Δεκέμβρηδες. Στους πόθους των από κάτω για το δίκιο, στις μικρές και μεγάλες αντιστάσεις που αναπτύσσονται καθημερινά και στις αγωνιστικές εμπειρίες που κατακτιούνται πέρα από τα θεσμικά όρια της διαμαρτυρίας και τον εγκλωβισμό στον συσχετισμό των συστημικών πολιτικών δυνάμεων, στη συγκρότηση, συμμετοχή και κινητοποίηση αδιαμεσολάβητων κοινωνικών – ταξικών μετώπων αντίστασης, στις καρδιές και τα μυαλά των νέων αγωνιστών, των συντρόφων και συντροφισσών που κατά χιλιάδες κατεβαίνουν στους δρόμους συγκροτώντας τα αναρχικά και ριζοσπαστικά μπλοκ των διαδηλώσεων.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ 6ης ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2019 ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΑΝ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΣΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

¡NO PASARAN!

Πολιτική εκδήλωση 

στη μνήμη του συντρόφου μας Θάνου 

Κυριακή 15 Δεκέμβρη στις 17:00

στο Αυτοδιαχειριζόμενο Κοινωνικό στέκι Γαλατσίου Στέγαστρο

 

Διαχειριστική Συνέλευση Στεγάστρου

Ναρκίσσου 3, Γαλάτσι

Τρόλευ 5 & 14 (στάση “Φούρνος”), λεωφορείο 054 (στάση “Φωκά”)

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΛΕΗΛΑΤΟΥΝ ΤΗ ΓΗ 

ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΒΟΥΝΑ ΧΩΡΙΣ ΑΙΟΛΙΚΑ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΓΡΑΦΑ

αλληλεγγύη στους 4 διωκόμενους αγωνιστές στην Καρδίτσα

ΠΟΡΕΙΑ ΤΕΤΑΡΤΗ  11 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2019,

ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ 6 μ.μ.

 

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

(ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑ στις όχθες του Αχελώου)

http://squathost.com/strefis/

 

 

 

 

Φωτογραφίες απο την εκδήλωση 

Παραμύθια για τους ανθρώπους του καλαμποκιού

που πραγματοποιήθηκε στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37 

εχθές Κυριακή 8  Δεκέμβρη 2019

 

 

 

«Παραμύθια για τους Ανθρώπους του Καλαμποκιού»
Ιστορίες από τους Ζαπατίστας
για μικρούς και μεγάλους

Την Κυριακή 8 Δεκέμβρη στις 19.00, θα ταξιδέψουμε ως τη ζούγκλα Λακαντόνα, θα γνωρίσουμε τους θεούς που με τον καπνό τους και τα όνειρα έφτιαξαν τον Κόσμο και τους Ανθρώπους του Καλαμποκιού. Τότε, την Πρώτη Εποχή, που τα παιδιά έπαιζαν με σπόρους καλαμποκιού και με αστέρια. Τότε που ο Κόσμος ήταν όπως θα έπρεπε να είναι: από τα Κάτω.

Αφήγηση: Ελεάνα Χατζάκη

Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37 (πλ.Αμερικής)  

 

 

ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΚΑΙ ΜΑΧΗΤΙΚΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ ΚΑΤΟΧΗΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΕΞΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ

Στο πλαίσιο της ευρύτερης κατασταλτικής εκστρατείας, που θέτει στο στόχαστρο τις κατειλημμένες δομές ζωής και αγώνα, τους/τις πρόσφυγες και μετανάστριες, το αναρχικό κίνημα και τις κοινωνικές-ταξικές αντιστάσεις, το κράτος προσπαθεί να επιβάλει συνθήκες κατοχής στα Εξάρχεια, μια περιοχή που συμβολίζει τα κοινωνικά προτάγματα της αλληλεγγύης, της αυτοοργάνωσης, της εξέγερσης.

Όπως κάθε σχέδιο που αποσκοπεί στον εκφοβισμό και την τρομοκράτηση των αγωνιζόμενων και την καθυπόταξη ενός ολόκληρου πληθυσμού, αυτή η κρατική επιχείρηση κατάκτησης εκφράζεται και μέσα από την προσπάθεια ταπείνωσης και εξευτελισμού των αγωνιζόμενων γυναικών, κοριτσιών, μαθητριών, εργατριών, ανέργων, μανάδων που ζουν και παλεύουν στην περιοχή.

Ορδές διμοιριών ΜΑΤ καταλαμβάνουν τους δρόμους και ακροβολίζονται στις γωνίες του δημόσιου χώρου. Εισβάλλουν ξημερώματα σε καταλήψεις, καταστρέφουν την αυτοοργανωμένη ζωή ξεριζωμένων ανθρώπων και τις δομές που έχει χτίσει η αλληλεγγύη των από τα κάτω. Με όπλα και γάντια στα χέρια οδηγούν σε κλούβες παιδιά, γυναίκες και άντρες, για να μεταφερθούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης· εκεί που επικρατεί ο εγκλεισμός, η ανελευθερία, η εξαθλίωση κι ο θάνατος, όπως ενός παιδιού μέσα σε χαρτόκουτο ή στις φλόγες που έπνιξαν τη Φεριντέ Ταγίκ από το Αφγανιστάν στη Μόρια, περικυκλωμένη από συρματοπλέγματα.

Οι ίδιες διμοιρίες παρελαύνουν σαν εισβολείς έξω από τα σπίτια και τα σχολεία μας εκτοξεύοντας απειλές, προκαλούν έξω από χώρους αγώνα, μολύνουν τις μέρες και τις νύχτες μας με τον ήχο από τις μπότες και τους ασυρμάτους τους, επιβάλλοντας τη στρατιωτικοποίηση της καθημερινής ζωής. Αυτός ο αστυνομικός στρατός προβαίνει σε ομοφοβικές και σεξιστικές επιθέσεις. Συστηματικά απειλεί και παρενοχλεί τις γυναίκες που κινούνται στα Εξάρχεια. Στο δρόμο για το σπίτι, τη δουλειά ή το σχολείο, πηγαίνοντας στις συνελεύσεις ή απλά μια βόλτα, επιχειρείται να εμπεδωθεί μια συνθήκη όπου είμαστε υποχρεωμένες να περνάμε μπροστά από τα μπλόκα της αστυνομίας, με τους ένστολους τραμπούκους να εποπτεύουν τις κινήσεις μας, να σχολιάζουν την εμφάνισή μας, να βρίζουν σεξιστικά, να κινούνται προς το μέρος μας, να παρακολουθούν τις διαδρομές μας, να εκφοβίζουν.

Ταυτόχρονα, επιτίθεται με ιδιαίτερο και στοχευμένο μένος σε γυναίκες που αντιστέκονται στην κρατική καταστολή, όπως έγινε μετά τη διαδήλωση χιλιάδων αγωνιστών στις 14ης Σεπτέμβρη. Μετά τη λήξη της πορείας στα Εξάρχεια, τα ΜΑΤ, παράλληλα με τις προσαγωγές, τις συλλήψεις και το χημικό πόλεμο, εγκλώβισαν και χτύπησαν συντρόφισσες ασκώντας σεξιστική βία. Μια βία που επιδιώκει να τιμωρήσει και να συμμορφώσει γυναίκες που και ως τέτοιες επέλεξαν να εξεγερθούν, να αγωνιστούν ενάντια στο κράτος και τις ναρκομαφίες του. Οι σεξιστικές και ομοφοβικές επιθέσεις τους αποτελούν κομμάτι της απόπειρας πειθάρχησης και εξουδετέρωσης των αντιστάσεων, της απόπειρας κυριαρχίας της κρατικής, παρακρατικής, καπιταλιστικής και πατριαρχικής βαρβαρότητας, καθώς και του κοινωνικού κανιβαλισμού που προάγει.

Αυτοί όμως είναι οι δρόμοι που παλέψαμε και παλεύουμε ενάντια στο φόβο και την καταστολή, ενάντια στους μαφιόζους ναρκέμπορους και τους μπάτσους προστάτες τους, ενάντια στα σχέδια ερήμωσης, γκετοποίησης και επιβολής του νόμου του ισχυρού σε βάρος της κοινωνικής αυτοοργάνωσης· ενάντια στα σχέδια ξεριζώματος των αντιστάσεων και καταστροφής του ζωντανού κοινωνικού ιστού της γειτονιάς, προκειμένου να μετατραπεί σε μια αποστειρωμένη ζώνη καπιταλιστικής κερδοφορίας. Σε αυτούς τους δρόμους περπατήσαμε η μία πλάι στην άλλη, χτίζοντας κοινότητες αλληλεγγύης. Και αυτή η αλληλεγγύη θα νικήσει!

NO PASARAN!

ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, ΟΛΕΣ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ ΜΠΑΤΣΟΙ ΚΑΙ ΜΑΦΙΕΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ: ΣΑΒΒΑΤΟ 12 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 12 μ.μ.

Αναρχικές – Αντιεξουσιάστριες Συντρόφισσες

Lelas Karagianni 37 | SOLIDARITY WILL WIN!

[an update on the repressive campaign by the state and call for international mobilizations in solidarity with the squats and the anarchist movement in Greece]

At dawn on August 26th, strong repression forces evicted four squats in the neighborhood of Exarcheia, arrested three squatters and detained 143 refugees and immigrants. While men, women and children refugees were piled in police vans by the armed hooded men of the Special Repression Counter-Terrorist Unit, institutional fascism released its ideological propaganda through the media: a representantive of Greek Police compared the repression forces to a “vaccum” of new technology that will wipe out from Exarcheia “the disturbing dust”, the refugees and immigrants, and afterwards the real “trash”, the anarchists, announcing the continuation of the repressive operation and their declared target.

Photos from the eviction of Spirou Trikoupi 17 housing squat for refugees

The recent police invasions are a first manifestation of the repressive campaign, announced by state officials, against the anarchist movement, the squats, the self-organized structures of housing immigrants and refugees, the world of solidarity, social and class resistance in general. A repressive campaign that consists the spearhead of the state and capitalism’s attack on the plebeians of society, aiming to terrorize them and neutralize resistance, in order to proceed uninterruptedly to the onslaught of state and capitalist brutality. The elections of July 7th marked the continuation of the imposition of suffocating living conditions for the workers and the unemployed, the imprisonment of immigrants and refugees in concentration camps and the deaths in the borders, the intensification of the looting of social wealth and nature, the attempt to establish the state of emergency. The government of New

Democracy is building on the attempted neutralization of social and class struggles and the tens of repression attacks against squats during the administration of SYRIZA, promising to crush the people of the struggle – to all those that have stood and are still standing against the plans of the authority.

Part of this anti-revolt strategy is the declared aim to occupy Exarcheia – (a neighborhood which bears a deep culture of challenging authority and a great historical and political weight that has been attributed by the struggles of thousands of people. For the period of Nazi occupation, the events of December 1945, the Junta, till the revolt of December 2008 and the large mobilizations of resistance against the imposition of even worse living conditions during the following years, till this day. This is the reason why the neighborhood of Exarcheia is an important ground for the development of social and class resistance at the center of the city. It is a thorn in the state’s attempt of imposing itself on society and control the city, causing the long-lasting wrath of state officials and numerous repressive operations over the last decades.* A neighborhood inextricably connected to the anarchist-antiauthoritarian movement, which, over the last years, with the mass arrivals of people persecuted by the war conflicts, revived solidarity and mutual-help, through numerous housing squats. A neighborhood that the state attempted to control through the establishment of drug-mafias and the effort to impose social cannibalism all these years). Part of the same anti-revolt campaign is the eviction of squats – one of the state’s long-lasting intentions especially after the social revolt of 2008 – and the abolition of university asylum, revealing the dominants’ fear of enclaves which have functioned in the past and still function as a spark to the development of social dynamics, strong enough to wipe out their arrogance. And if the message that the government is sending through the release of the murderer cop Korkoneas, through the reinforcement of their legal arsenal against the people of the struggle and the ongoing repressive attacks is that their murderous violence will extinguish the flames of revolt, in order to go on destroying society unhindered, we know that: No threat could ever eradicate solidarity, erase the desire to live a life without masters and slaves, without states and borders, or crush the struggle.

The announced repressive attack started by cutting off electricity in the housing squat for refugees “Notara 26” and the attempt to do the same in the housing squat for refugees “Oneiro” in Exarcheia, continued with the demolition of squat Brooklyn in Ioannina and was advertised through numerous articles in the media. Against this repressive campaign, we participate along with other comrades from squats, self-organized structures and political collectives (Spirou Trikoupi 17, which was evicted on August 26th, is one of them), in the assembly NO PASARAN!, in order to defend collectively and dynamically the spaces of the struggle, and to declare against the state’s threats that there will be no surrender and no truce. In this context, we have co-organized public mobilizations-gatherings at Lelas Karagianni 37 squat (August 8th), at Notara 26 housing squat for refugees and immigrants (August 7th), the Spirou Trikoupi 17 housing squat for refugees and immigrants (August 13th) and lastly K* Vox squat (August 20th). In the same spirit, we are calling a demonstration in the neighborhood of Exarcheia this Saturday, August 31st, at noon and a central demonstration in the center of Athens on the 14th of September.

Posters of the NO PASARAN assembly

Solidarity gathering at Spirou Trikoupi 17 on August 13th

After the evictions of the four squats, a first response was given by a protest called by Spirou Trikoupi 17 outside of the neighboring squat of Notara 26 and the demonstration of hundreds of people to the police lines in front of the evicted squats of Spirou Trikoupi. While people were shouting slogans, comrades climbed the sealed building of S. Trikoupi 17 and hanged a banner behind the police lines, saying YOU CAN’T EVICT A MOVEMENT.

Photos from the mobilization outside Notara 26 squat, from the demonstration called by Spirou Trikoupi 17, on August 26th

We call the anarchist comrades and members of squats, all those who struggle against the global dictatorship of the state and capital in every corner of the world to support the NO PASARAN campaign, the struggle for the defense of squats, refugees and immigrants and the counter-attack against state repression.

Against our common enemies and in every point where repression takes place, we should counter-pose internationalist solidarity, our common struggle which will overturn the decayed world of authority and will open the way to Social Revolution, for the creation of a world of equality and freedom.

AGAINST STATE REPRESSION, WE RAISE BARRICADES OF SOLIDARITY

NO SURRENDER – NO TRUCE !

NO PASARAN!

GATHERING-DEMONSTRATION

SATURDAY, AUGUST 31st, EXARCHEIA SQUARE

DEMONSTRATION

SATURDAY, SEPTEMBER 14th, PROPYLEA, ATHENS

no nostalgia for this decayed world that, for so long now, belongs to the past. No compromise with the unbearable present that promises only the worst. No hesitation and fear for the future we desire:

Social Revolution, Anarchy and Communism

Athens, August 2019
Lelas Karagianni 37 Squat
all_anar@hotmail.com

* Abstract from a statement of the Assembly for the Reappropriation of Exarcheia, 25/7/2019.

Κάλεσμα σε συγκέντρωση 26/8, 18:00 στην Κατάληψη Νοταρά.
Η αλληλεγγύη είναι το οπλο μας. No pasaran!

Το φασιστικό κράτος μας εκκένωσε σήμερα στις 6 π.μ και μας έχουν μεταφέρει στο Αλλοδαπών στην Πέτρου Ράλλη. Μας βγάλανε έξω από το σπίτι μας. Βγάζουν τα πράγματά μας από το κτήριο, σφραγίζουν την είσοδο και τα παράθυρα.
Και τι δεν κάνουν για να μας θάψουν. Αλλά δεν ξέρουν ότι είμαστε σπόροι.

We call for a gathering today at 6pm in Notara.
Solidarity is our weapon. No pasaran!

The fascist state evicted us today at 06:00 and they move us to Petrou Rali police station. They put us out of our house. They are taking our stuff out of the building and closing the door and blocking the entry and the windows.
They are trying to bury us. They don’t know we are seeds.

Κατάληψη στέγης προσφύγων & μεταναστών Σπύρου Τρικούπη 17


Οι Τσιριτσάντσουλες παρουσιάζουν :

Ο ήχος της απουσίας

Δύο μονόπρακτα του Σταύρου Τσιώλη “Η δημοπρασία” και ” Η γυναίκα του αστροναύτη”

Κυριακή 14 Απρίλη 2019,  9 μ.μ.

στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37 

πλατεία Αμερικής

Χθες, 1η Δεκέμβρη στις 10 περίπου το βράδυ, έγινε μια ακόμη επιθετική απόπειρα απο φασιστοειδή εναντίον της κατάληψης Λέλας Καραγγιάννη 37 που εκτόξευσαν καποιου είδους κροτίδα στο κτηριο από την οδό Ι. Δροσοπούλου. Ανάλογη επίθεση είχε γίνει και τη νυχτα της 1ης Αυγούστου 2018 με μηδενικά αποτέλεσματα πέραν της κινητοποίησης της περιφρούρησης. 

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΩΝ

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΛΚ37

 

29 χρόνια ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37

στους δρόμους της μαχητικής αντίστασης, της ταξικής αλληλεγγύης και της κοινωνικής αυτοοργάνωσης

29 χρόνια ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37
στους δρόμους της μαχητικής αντίστασης, της ταξικής αλληλεγγύης και της κοινωνικής αυτοοργάνωσης

 

ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ ΓΛΕΝΤΙ

για τα γενέθλια και την οικονομική ενίσχυση
για την κάλυψη δικαστικών εξόδων συντρόφων & συντροφισσών που διώκονται για την αντιφασιστική μοτοπορεία (Νοέμβρης ΄12), την ανακατάληψη της Βίλα Αμαλίας (Γενάρης ΄13), την κατάληψη της Πρυτανείας (Απρίλης ΄15), για την απεργιακή πορεία (Φλεβάρης ’11) και για τη δίκη αντιφασίστα συντρόφου

 

την ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 21 ΑΠΡΙΛΗ 2017, στις 9 μ.μ.
στην Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37, πλ. Αμερικής


Διαχειριστική συνέλευση της κατάληψης ΛΚ37