ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ 

ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ – ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ 

Συντροφικό γλέντι

Τρίτη 24 Δεκέμβρη 2019, 9 μ.μ. 

στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37 

 

Από το κατειλημμένο έδαφος της Λέλας Καραγιάννη 37 

Αλληλεγγύη και δύναμη

στην κατάληψη Έπαυλης Κουβέλου στο Μαρούσι

¡NO PASARAN!:

Ανοιχτή Συνέλευση Τετάρτη 18/12 ενόψει της ΠΟΡΕΙΑΣ ενάντια στην αστυνομική κτηνωδία

ΠΕΜΠΤΗ 19 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2019, ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ, 6 Μ.Μ.

“Το αίμα χύθηκε και δεν μαζεύεται. Δεν ζω με φόβο, ούτε με μίσος. Το μίσος μου είναι ταξικό, πηγάζει από τον τρόπο που αντιλαμβάνομαι τον κόσμο. Ζω με τη φράση που είπε εκείνη η κοπέλα: «Μη φοβάσαι, θα πάμε μαζί». Είναι λυτρωτικό, δεν περιλαμβάνει καμιά υπόσχεση ότι όλα θα πάνε καλά, αλλά τη δέσμευση πως ό,τι κι αν γίνει θα πάμε μαζί.”

Γιάννης Καυκάς, 8 Δεκέμβρη 2019

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Η ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΚΑΙ Η ΜΑΧΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΘΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΡΚΩΣ ΕΝΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΚΤΗΝΩΔΙΑ

ΟΤΑΝ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΠΛΗΜΜΥΡΙΖΟΥΝ ΜΕ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ Ο ΦΟΒΟΣ ΑΛΛΑΖΕΙ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ

Οι μεγάλες κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στις καταλήψεις και μνήμης και αντίστασης 11 χρόνια μετά τη δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου και το ξέσπασμα της κοινωνικής εξέγερσης, που πραγματοποιήθηκαν στις 5 και 6 Δεκέμβρη 2019 στην Αθήνα και σε δεκάδες πόλεις της χώρας, αποτέλεσαν σημαντικές στιγμές του αγώνα που αναπτύσσεται την τελευταία περίοδο ενάντια στην κατασταλτική εκστρατεία του κράτους. Χιλιάδες αναρχικοί/ές και συνολικότερα αγωνιστές και αγωνίστριες της βάσης αψήφησαν την κρατική τρομοκρατία που επιχειρείται να επιβληθεί μέσα από τις συνεχείς επιθέσεις στον κόσμο του αγώνα και στις αυτοοργανωμένες δομές του, τις εκκενώσεις πολιτικών και στεγαστικών καταλήψεων, το βίαιο ξεσπίτωμα οικογενειών προσφύγων και μεταναστριών και τον εγκλωβισμό τους σε άθλια και απομονωμένα στρατόπεδα συγκέντρωσης, την καθημερινή καθεστωτική προπαγάνδα των ΜΜΕ, τις παρακολουθήσεις αγωνιστών και κινηματικών χώρων, την κατοχή των Εξαρχείων και την αστυνομοκρατία στην πόλη και έστειλαν ένα ηχηρό μήνυμα στα κρατικά επιτελεία: Οι καταλήψεις δεν παραδίνονται μάχονται – ενάντια στην κρατική καταστολή η εξέγερση μένει ζωντανή, στέλνοντας στα σκουπίδια τα τελεσίγραφα του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης και κλονίζοντας την αλαζονεία της εξουσίας να συντρίψει τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις.

Απέναντι σε αυτή τη συνθήκη το κράτος επιχείρησε να επιβάλει τον τρόμο πραγματοποιώντας επιθέσεις με τη μορφή αντιποίνων στη γειτονιά των Εξαρχείων το βράδυ της 6ης Δεκέμβρη υιοθετώντας τακτική στρατού κατοχής, αντιμετωπίζοντας τους διαδηλωτές και τις διαδηλώτριες, τους κατοίκους και τους θαμώνες ως εσωτερικό εχθρό και συνολικά τη περιοχή ως εχθρικό έδαφος. Έτσι αμέσως μόλις η κεφαλή της πορείας κατέληξε στο μνημείο του Α. Γρηγορόπουλου στην οδό Μεσολογγίου για να τιμήσει την μνήμη του και αφού πρώτα οι αστυνομικές δυνάμεις έκοψαν το μεγαλύτερο μέρος της ώστε να μην προσεγγίσουν οι χιλιάδες των διαδηλωτών το σημείο, εξαπέλυσαν συντονισμένη επίθεση κατά όποιου βρίσκονταν στους δρόμους χτυπώντας, βασανίζοντας, συλλαμβάνοντας και επιπλέον συστηματοποιώντας μια πρακτική που επιχειρεί την ταπείνωση όσων πέφτουν στα χέρια τους, με το δημόσιο ξεγύμνωμα και την αποθράσυνση της σεξιστικής χυδαιότητας και διαστροφής των φασιστών μπάτσων. Αυτή η τακτική είχε επαναληφθεί στα Εξάρχεια στις 17 Νοέμβρη με τον άγριο ξυλοδαρμό και τραυματισμό δεκάδων ανθρώπων που απλά βρίσκονταν στην περιοχή, όπως και στις 7 Νοέμβρη όπου επιπλέον περικυκλώθηκε για ώρες το καφενείο στην πλατεία Εξαρχείων και βασανίστηκε μετά την αναίτια σύλληψή του ο σύντροφος Λ. Γ., ενώ καθημερινές είναι οι περιπτώσεις λεκτικών επιθέσεων και τραμπουκισμών από τους μπάτσους των ΜΑΤ που έχουν στρατοπεδεύσει στη γειτονιά κατά γυναικών, νεολαίων και γενικότερα οποιουδήποτε κινείται στους δρόμους.

Πρόκειται για μια κεντρική κρατική πολιτική εμπέδωσης του φόβου στον πληθυσμό μέσα από το χτύπημα του πιο ζωντανού και αγωνιστικού κομματιού της κοινωνίας και την εγκαθίδρυση ενός “καθεστώτος εξαίρεσης”, που αναπαράγεται ανοιχτά από τα πλήρως ελεγχόμενα καθεστωτικά ΜΜΕ ώστε να λειτουργήσει παραδειγματικά για όλους. Σε αυτήν την κατεύθυνση κινούνται επίσης οι δηλώσεις του φασιστικού συρφετού των κρατικών αξιωματούχων περί “αναγκαστικότητας της κρατικής βίας” για την επιβολή του δόγματος “νόμος και τάξη” και η επίσημη κάλυψη της αστυνομικής κτηνωδίας από τον υπουργό Δημόσιας Τάξης που έδωσε το πράσινο φως για τη συνέχιση της δολοφονικής δράσης των σωμάτων ασφαλείας κατά όσων αντιστέκονται στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα προλειαίνοντας το έδαφος για έναν νέο Γιάννη, για έναν νέο Αλέξανδρο, στοχεύοντας και ευελπιστώντας πως αυτή τη φορά οι κοινωνικές αντιδράσεις θα πνιγούν στο φόβο της κρατικής τρομοκρατίας.

Από τη μεριά μας, ως ανοιχτή κινηματική διαδικασία αλληλεγγύης στις δομές του αγώνα και τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις, έχοντας βρεθεί στο δρόμο το τελευταίο διάστημα με χιλιάδες άλλους αγωνιστές ενώνουμε τη φωνή μας με όλους τους ανθρώπους που εξοργίζονται μπροστά στην αστυνομική κτηνωδία και απευθύνουμε κάλεσμα σε όλους τους εκμεταλλευόμενους και καταπιεσμένους να σταθούν με αξιοπρέπεια απέναντι στην ιδεολογική και κατασταλτική επίθεση του κράτους και των αφεντικών, να υπερασπιστούμε συλλογικά το δίκιο των κοινωνικών και ταξικών αγώνων, να σπάσουμε μαζικά και μαχητικά την τρομοκρατία του κράτους στον δρόμο, στη δουλειά, στο σχολείο, στις σχολές, στις γειτονιές, να θέσουμε φραγμό στη δολοφονική του βία.

Ας μην επαίρονται τα δεξιά ρετάλια της εξουσίας για την κατίσχυση της κοινωνίας και μην ξερογλείφονται τα αριστερά της δεκανίκια για την υποταγή, το φόβο, την ενσωμάτωση και την ανάθεση που μπορεί να παράξει η αστυνομική μπότα. Σε αυτήν την κοινωνία που λίγα χρόνια πριν ξέσπασε η εξέγερση του ‘08 και οι μεγάλες κινητοποιήσεις του 2010 – 12, σοβούν νέοι Δεκέμβρηδες. Στους πόθους των από κάτω για το δίκιο, στις μικρές και μεγάλες αντιστάσεις που αναπτύσσονται καθημερινά και στις αγωνιστικές εμπειρίες που κατακτιούνται πέρα από τα θεσμικά όρια της διαμαρτυρίας και τον εγκλωβισμό στον συσχετισμό των συστημικών πολιτικών δυνάμεων, στη συγκρότηση, συμμετοχή και κινητοποίηση αδιαμεσολάβητων κοινωνικών – ταξικών μετώπων αντίστασης, στις καρδιές και τα μυαλά των νέων αγωνιστών, των συντρόφων και συντροφισσών που κατά χιλιάδες κατεβαίνουν στους δρόμους συγκροτώντας τα αναρχικά και ριζοσπαστικά μπλοκ των διαδηλώσεων.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΟΡΕΙΑ

ενάντια στην κρατική καταστολή, στην αστυνομική κτηνωδία και στην κατοχή των Εξαρχείων

ΠΕΜΠΤΗ 19 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2019, ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ, 6 Μ.Μ.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ 6ης ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2019 ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΑΝ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΣΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

¡NO PASARAN!

Αναρχικό-Αντιεξουσιαστικό Στέκι «ΑΝΤΙΠΝΟΙΑ», Κατάληψη ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37, Κατάληψη Στέγης Προσφύγων/Μεταναστών ΝΟΤΑΡΑ 26, Squat for Refugees/Migrants SPIROU TRIKOUPI 17, TΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών), Αναρχική Φοιτητική Συνέλευση ΑΡΟΔΑΜΟΣ, Κ*ΒΟΞ Κατειλημμένο Κοινωνικό Κέντρο, Αντιφασιστική-Αντιεξουσιαστική συνέλευση Ν. Ιωνίας – Ηρακλείου, Σύντροφοι και Συντρόφισσες

 

Ρεμπέτικο γέντι 

εκτός τελεσίγραφου

είμαστε εδώ κι εδώ θα μείνουμε

με καλούς φίλους μουσικούς, συντρόφους, τραγούδια, χορούς και πολύ διάθεση για τον κόσμο που θέλουμε : την αναρχία και τον ελευθεριακό κομμουνισμό

για την κάλυψη δικαστικών εξόδων των συντρόφων που διώκονται στην Πάτρα για την διαδήλωση της 6ης Δεκέμβρη 2019

ΣΑΒΒΑΤΟ 14 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2019, 9μ.μ.

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37

Κυψέλη, πλατεία Αμερικής

 

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΛΕΗΛΑΤΟΥΝ ΤΗ ΓΗ 

ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΒΟΥΝΑ ΧΩΡΙΣ ΑΙΟΛΙΚΑ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΓΡΑΦΑ

αλληλεγγύη στους 4 διωκόμενους αγωνιστές στην Καρδίτσα

ΠΟΡΕΙΑ ΤΕΤΑΡΤΗ  11 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2019,

ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ 6 μ.μ.

 

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

(ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑ στις όχθες του Αχελώου)

http://squathost.com/strefis/

 

 

 

 

 

[huge_it_gallery id=”31″]

 

Φωτογραφιές απο την χθεσινή εκδήλωση για τα παιδιά

στον παιδότοπο “Άλλο σύννεφο” της κατάληψης ΛΚ37

 

 

5/12 ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ αλληλεγγύης στις καταλήψεις

ενάντια στην κατασταλτική εκστρατεία του κράτους, την αστυνομοκρατία, τις απειλές και τα τελεσίγραφα του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ!

10, 100, 1000 ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΟΙ Ή ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΙ

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΠΕΜΠΤΗ 5 ΔΕΚΕΜΒΡΗ,

ΑΘΗΝΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ, 6 Μ.Μ.

¡NO PASARAN!

6/12 συμμετοχή στη διαδήλωση αντίστασης και μνήμης έντεκα χρόνια μετά τη δολοφονία του Α.Γρηγορόπουλου και το ξέσπασμα της κοινωνικής εξέγερσης

Αναρχικό – Αντιεξουσιαστικό Στέκι «ΑΝΤΙΠΝΟΙΑ», Κατάληψη ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37, Κατάληψη Στέγης Προσφύγων /Μεταναστών ΝΟΤΑΡΑ 26, Squat for Refugees/Migrants SPIROU TRIKOUPI 17, ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών), Αναρχική Φοιτητική Συνέλευση ΑΡΟΔΑΜΟΣ, Κ*ΒΟΞ Κατειλημμένο Κοινωνικό Κέντρο, Αντιφασιστική – Αντιεξουσιαστική συνέλευση Ν. Ιωνίας – Ηρακλείου, Σύντροφοι και Συντρόφισσες

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΜΕΡΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

ΠΕΜΠΤΗ 5 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2019

Απέναντι στην κρατική κατασταλτική εκστρατεία και τα τελεσίγραφα της ακροδεξιάς πολιτικής διαχείρισης καλούμε όλους και όλες τους καταληψίες, τους αναρχικούς/ες, τους αντιεξουσιαστές/στριες, τους αγωνιστές της βάσης σε όλη την επικράτεια να κάνουν ένα βήμα μπροστά, να αναλάβουν αγωνιστικές πρωτοβουλίες συσπείρωσης και δράσης για τις 5 Δεκεμβρίου, ημέρα λήξης του τελεσίγραφου του υπουργείου δημόσιας τάξης. Απέναντι στη βαρβαρότητα της εξουσίας και τα κατασταλτικά επιτελεία της να ορθώσουμε οδοφράγματα αλληλεγγύης όλων των καταπιεσμένων, να αντιτάξουμε ένα πλήθος μαχητικών και μαζικών αντιστάσεων που θα κάνουν στην πράξη κουρέλια τα τελεσίγραφα. Γιατί έχουμε το δίκιο με το μέρος μας και θα νικήσουμε!

ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ – ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ

ΝΟ PASARAN!

ΑΘΗΝΑ 5 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ: ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ &

ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ,  6 μ.μ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

Συμμετοχή στη διαδήλωση της 6ης Δεκέμβρη, ημέρα αντίστασης και μνήμης έντεκα χρόνια μετά τη δολοφονία του Α.Γρηγορόπουλου και το ξέσπασμα της κοινωνικής εξέγερσης

NO PASARAN!

 

 

 

 

 

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ

ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΡΥΤΑΝΕΙΣ-ΟΥΡΑΓΟΥΣ ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ

Η ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37 ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΙΝΕΤΑΙ – ΜΑΧΕΤΑΙ!

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Η κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37 έχει συμπληρώσει 31 και πλέον χρόνια ζωής, αγώνα και δημιουργίας. Το εγκαταλειμμένο από το 1960 κτίριο καταλήφθηκε τον Απρίλη του 1988 από αναρχικούς και φοιτητές και έκτοτε στεγάζει τακτικά πολιτικές, κοινωνικές, πολιτιστικές δραστηριότητες λειτουργώντας τόσο ως αναπόσπαστο κομμάτι του αναρχικού αγώνα όσο και ως σημείο κινηματικής συσπείρωσης για την περιοχή της Κυψέλης και του ευρύτερου κέντρου της Αθήνας. Στους χώρους της κατάληψης πραγματοποιούνται βιβλιοπαρουσιάσεις και συναυλίες, μαθήματα και συλλογικές κουζίνες, πολιτικές εκδηλώσεις, προβολές και θεατρικές παραστάσεις.

Η κατάληψη είναι στεγαστική και πολιτική: Στο χώρο της ζουν και μεγαλώνουν άνθρωποι συλλογικά, κόντρα στη νόρμα της ιδιοκτησίας και τον εξοντωτικό για τους φτωχούς εκβιασμό των ενοικίων. Στο έδαφός της εδράζονται και αναπνέουν συλλογικότητες και συνελεύσεις του αναρχικού και αντιεξουσιαστικού κινήματος. Η κατάληψη, όπως και κάθε δομή του αγώνα, λειτουργεί προταγματικά και ανταγωνιστικά απέναντι στον κόσμο της κυριαρχίας, με την προσπάθεια της συλλογικής συνύπαρξης και δημιουργίας που αντιπαρατίθεται στον εξατομικευμένο τρόπο ζωής και την παραίτηση, και με το πολιτικό πρόταγμα της ελευθεριακής κοινωνίας και της πάλης για αυτή να αποτελεί την προμετωπίδα και την κινητήρια δύναμη της. Αυτή η διπλή της υπόσταση, είναι που την έφερε πάντα στο στόχαστρο των κατασταλτικών μηχανισμών. Ως κομμάτι του αναρχικού κινήματος και ως δομή που αψηφά τους νόμους της ιδιοκτησίας, η κατάληψη έχει δεχθεί πληθώρα επιθέσεων. Από τους «νόμιμους» ιδιοκτήτες του κτιρίου που το είχαν παραδώσει στην εγκατάλειψη μέχρι τα ΜΑΤ και τα ΕΚΑΜ που έχουν εισβάλλει σε αυτή, κι από τις συκοφαντίες ρουφιάνων των ΜΜΕ μέχρι τις δολοφονικές επιθέσεις των ταγμάτων εφόδου της Χρυσής Αυγής και άλλων παρακρατικών με μαχαίρια, μολότοφ και εμπρηστικούς μηχανισμούς.

Η κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37 άντεξε αυτές τις επιθέσεις γιατί αποτελεί ένα κόσμο ολόκληρο, που είναι μέρος ενός σύμπαντος αγώνα, έμπνευσης και αντίστασης. Άντεξε γιατί στις δύσκολες στιγμές δεν εγκατέλειψε ποτέ τη μάχη, γιατί σε αυτές τις στιγμές η αλληλεγγύη πολλών συντρόφων και αγωνιστών, μπήκε οδόφραγμα στα σχέδια της κρατικής καταστολής. Σήμερα όπως και ολόκληρο το αναρχικό-αντιεξουσιαστικό κίνημα αλλά και οι κοινωνικές αντιστάσεις, βρίσκεται μπροστά σε μία ιστορικά κρίσιμη καμπή, μπροστά σε μία επίθεση που απειλεί την ύπαρξη της κατάληψης αλλά και το κίνημα στο οποίο ανήκει και αναφέρεται. Βρισκόμαστε σε εκείνο το σημείο όπου σύσσωμο το καθεστώς, όπως προστάζει η συνθήκη του σύγχρονου ολοκληρωτισμού, επιτίθεται. Πανεπιστημιακοί που καταντούν ομάδα υποστήριξης των ΜΑΤ, κατασταλτικοί στρατοί σε εφόδους, διακομματική πολιτική συναίνεση στο χτύπημα των αναρχικών, ΜΜΕ σε γκαιμπελικό κρεσέντο, συναποτελούν την κατασταλτική εκστρατεία που θέλει να επιβάλλει τη σιγή του στρατοπέδου εργασίας στην κοινωνία και την φρίκη του στρατοπέδου συγκέντρωσης στους «σημαδεμένους» από την εξουσία, ανυπότακτους ή «περιττούς».

Από το καλοκαίρι βρίσκεται σε εξέλιξη αυτή η προαναγγελθείσα κατασταλτική εκστρατεία ενάντια στο αναρχικό κίνημα, στους κατειλημμένους χώρους αγώνα, στις αυτοοργανωμένες δομές στέγασης προσφύγων και μεταναστών, στον κόσμο της αλληλεγγύης, στις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις. Μια εκστρατεία που συνιστά την αιχμή του δόρατος της επίθεσης κράτους και αφεντικών στα πληβειακά στρώματα της κοινωνίας, αποσκοπώντας στην τρομοκράτηση και την πειθάρχησή τους, για την απρόσκοπτη επέλαση της κρατικής και καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Σκοπός της αποθρασυμμένης κρατικής βίας και της ιδεολογικής προπαγάνδας που τη συνοδεύει είναι αφενός να πάρει τη ρεβάνς για τους Νοέμβρηδες και τους Δεκέμβρηδες που κράτησαν ζωντανή την κοινωνία απέναντι στους νεκροθάφτες της. Είναι να χτυπήσει τα Εξάρχεια που αποτελούν ένα διαρκές οδόφραγμα απέναντι στους σχεδιασμούς εξουσίας, το πανεπιστημιακό άσυλο που λειτουργεί διαχρονικά ως σημείο συνάντησης των αγωνιζόμενων και τις καταλήψεις ως εστίες εξάπλωσης της κοινωνικής-ταξικής αυτοοργάνωσης, αντίστασης και αλληλεγγύης. Μέσα από αυτά τα χτυπήματα όμως, το κράτος θέλει κυρίως να ξεριζώσει τα σημεία αναφοράς, τους χώρους και τη σημερινή επικαιρότητα των προταγμάτων της εξέγερσης, για να ανακόψει τους αυριανούς ξεσηκωμούς· τους ξεσηκωμούς που κυοφορούνται μέσα σε μια πραγματικότητα όπου το χρεοκοπήμενο σύστημα δεν έχει να υποσχεθεί τίποτα άλλο παρά την εξαθλίωση και τον φόβο.

Οι εκλογές της 7ης Ιουλίου σηματοδοτούν τη συνέχεια της επιβολής ασφυκτικών συνθηκών διαβίωσης, φτώχειας και περιθωριοποίησης για εργαζόμενους και ανέργους, και έρχονται να ανανεώσουν τις πολιτικές καταστολής εργατικών και κοινωνικών αγώνων, εγκλεισμού προσφύγων και μεταναστών σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και των θανάτων στα σύνορα, την εμπέδωση του καθεστώτος εξαίρεσης και της παρανομοποίησής τους, με τον αποκλεισμό από την πρόσβαση στην υγεία, την παιδεία και την εργασία μέσω της μη δυνατότητα απόκτησης ΑΜΚΑ, και με την πριμαδότηση ρατσιστικών συγκεντρώσεων, με την επίταση της λεηλασίας του κοινωνικού πλούτου και του φυσικού κόσμου, με την επιχείρηση εδραίωσης του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης.

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, πατάει πάνω στην επιχείρηση απονεύρωσης των κοινωνικών και ταξικών αγώνων και στα δεκάδες κατασταλτικά χτυπήματα σε καταλήψεις κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης Σύριζα, υποσχόμενη το σαρωτικό χτύπημα στους αγωνιζόμενους, με την ενίσχυση και ενθάρρυνση των βασανιστών των σωμάτων ασφαλείας, με το στήσιμο «αντι»τρομοκρατικών σόου (με συλλήψεις, εφόδους σε σπίτια και κατασκευασμένα κατηγορητήρια) με την ποινικοποίηση των κοινωνικών αγώνων και τις παρακολουθήσεις αγωνιστών, με το δόγμα «νόμος και τάξη» να καλύπτει τη νεοφασιστική νεοφιλελεύθερη πολιτική της.

Ο νέος κύκλος των κατασταλτικών επιχειρήσεων ξεκίνησε στις 26 Αυγούστου με την εκκένωση τεσσάρων καταλήψεων στη γειτονιά των Εξαρχείων. Την ώρα που δεκάδες γυναίκες, άντρες και παιδιά πρόσφυγες στοιβάζονταν σε κλούβες από ένοπλους κουκουλοφόρους των ΕΚΑΜ για να οδηγηθούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, εκεί που παραμονεύει ο θάνατος, όπως του μικρού παιδιού μέσα σε χαρτόκουτο ή της Φεριντέ Ταγίκ που κάηκε ζωντανή πίσω από τα συρματοπλέγματα της Μόριας, ο θεσμικός φασισμός εξαπέλυε μιντιακά την ιδεολογική του προπαγάνδα: Εκπρόσωπος της ΕΛΑΣ παρομοίαζε τα σώματα ασφαλείας με «ηλεκτρική σκούπα» που θα εξαφανίσει «ενοχλητική σκόνη», τους φτωχούς, αποκαλώντας σκουπίδια τους αγωνιζόμενους.

Ακολούθησε η μόνιμη εγκατάσταση αστυνομικού στρατού κατοχής στα Εξάρχεια, με διμοιρίες ΜΑΤ να ακροβολίζονται στον δημόσιο χώρο, επιχειρώντας να σπείρουν την τρομοκρατία στη γειτονιά, παρενοχλώντας συστηματικά τους κατοίκους και εκτοξεύοντας σεξιστικές και ομοφοβικές απειλές. Ανάμεσα στις δεκάδες επιθέσεις τους είναι η ρίψη χημικών στο εσωτερικό της κατάληψης Βοξ και οι ξυλοδαρμοί στην είσοδό της, η σεξιστική βία σε διαδηλώτριες μετά την πορεία της 14ης Σεπτέμβρη, τα ναζιστικά συνθήματα που φωνάζουν περνώντας έξω από την κατάληψη Νοταρά και η απόπειρα εισβολής στο Καφενείο της πλατείας Εξαρχείων. Εκεί, ενώ τα ΜΑΤ αποχωρούσαν, επιτέθηκαν στους αλληλέγγυους που είχαν συγκεντρωθεί και συνέλαβαν τον σύντροφο Λάμπρο Γούλα, τον οποίο χτύπησαν και βασάνισαν.

Όλο αυτό το διάστημα συνεχίζονταν οι εισβολές σε καταλήψεις στέγασης προσφύγων (Αχαρνών, Πέμπτο, Μπουμπουλίνας), με την καταστροφή της αυτοοργανωμένης ζωής ξεριζωμένων ανθρώπων, τον διασκορπισμό τους σε άθλια καμπ και την απομάκρυνση των προσφυγόπουλων από τα σχολεία τους. Ακολουθώντας τον σχεδιασμό επιβολής του κοινωνικού κανιβαλισμού και συνεργασίας με τις ναρκομαφίες, έστησαν επίσης μια γιγαντίαια επιχείρηση απομάκρυνσης του πολιτικού περιπτέρου της Συνέλευσης για την Επανοικειοποίηση των Εξαρχείων, που λειτουργούσε ως σημείο αναφοράς της αντίστασης στους ναρκέμπορους και τους αστυνομικούς προστάτες τους. Ακολούθησε η εκκένωση της κατάληψης Βανκούβερ Απαρτμάν στην Αθήνα και η σύλληψη τεσσάρων καταληψιών, η εκκένωση της κατάληψης Palmares στη Λάρισα, με έξι συλλήψεις, και η αστυνομική εισβολή στην κατάληψη LIBERTATIA στη Θεσσαλονίκη, με την προσαγωγή οχτώ συντρόφων και τη σύλληψη τεσσάρων, την ώρα που πραγματοποιούσαν εργασίες ανακατασκευής του κτηρίου μετά την καταστροφή που υπέστη από τον εμπρησμό του από φασίστες τον Γενάρη του 2018. Τέλος, εφαρμόζοντας στην πράξη την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, αστυνομικές δυνάμεις εισβάλλουν στο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι της ΑΣΟΕΕ, προαναγγέλλοντας ταυτόχρονα παρόμοιες επεμβάσεις σε πανεπιστημιακούς χώρους. Οι πρυτανικές αρχές της σχολής κηρύσσουν λοκ άουτ και όταν εκατοντάδες φοιτητές και φοιτήτριες σπάνε στην πράξη τον αποκλεισμό, βρίσκονται αντιμέτωποι με πάνοπλες αστυνομικές δυνάμεις που εισέρχονται στο προαύλιο της ΑΣΟΕΕ, τραυματίζοντας κόσμο μέσα και έξω από τη σχολή και απειλώντας με τη σύλληψη όλων.

Ηλίθιοι δήμιοι! Η «τάξη» σας είναι χτισμένη πάνω στην άμμο…

Απέναντι σε αυτή τη διαρκώς εξελισσόμενη κατασταλτική εκστρατεία, να υπερασπιστούμε συλλογικά και μαχητικά τις καταλήψεις και τις δομές του αγώνα. Στους δρόμους, τα σχολεία, τις σχολές, τους χώρους εργασίας να δημιουργήσουμε αναχώματα στην κρατική καταστολή και να υψώσουμε οδόφραγμα αλληλεγγύης.

Η διαδήλωση που διοργάνωσε η συνέλευση No Pasaran στις 14 Σεπτέμβρη με τη μαζική παρουσία πάνω από 7 χιλιάδων ανθρώπων και τη συμμετοχή πληθώρας πολιτικών, κοινωνικών και ταξικών συλλογικοτήτων, σωματείων και συνελεύσεων, οι εκατοντάδες κινητοποιήσεις στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο, οι πράξεις αντίστασης ενάντια στους κατασταλτικούς στρατούς, η συντροφικότητα και η αλληλεγγύη κρατούν ανοιχτό έναν δρόμο αγώνα για μια κοινωνία ισότητας και ελευθερίας· έναν αγώνα που η καταστολή δεν θα καταφέρει να καταπνίξει ποτέ.

Από το κατειλημμένο έδαφος της Λέλας Καραγιάννη 37, καλούμε στις εκδηλώσεις, τις κινητοποιήσεις και τις περιφρουρήσεις της κατάληψης για την υπεράσπισή της, και στεκόμαστε αλληλέγγυοι στο πλευρό όλων όσοι παλεύουν ενάντια στο καθεστώς του φόβου και της υποταγής. Κανένα κατασταλτικό χτύπημα, καμιά εκστρατεία δεν μπορεί να «τελειώσει» το δίκιο του αγώνα..

ΑΚΟΥΣΑΤΕ;

Είναι ο ήχος του κόσμου σας που γκρεμίζεται

Είναι ο ήχος του δικού μας που ξαναγεννιέται

Αυτό που ήταν μέρα, ήταν νύχτα.

Και νύχτα θα γίνει η μέρα που θα είναι μέρα.

Είναι τα λόγια των ιθαγενών ζαπατίστας που σήμερα σπάνε την στρατιωτική πολιορκία χτίζοντας νέες κοινότητες. Είναι το διαπεραστικό τραγούδι μιας γυναίκας στην εξεγερμένη Χιλή που σκίζει το σκοτάδι και τη σιωπή του στρατιωτικού νόμου. Είναι το χαμόγελο των μαχητών στη Ροτζάβα. Είναι τα παιδιά της κατάληψης προσφύγων Νοταρά 26 που διαδηλώνουν στους δρόμους των Εξαρχείων χορεύοντας και φωνάζοντας NO PASARAN! Είναι οι φοιτητές που σπάνε το λοκ άουτ της ΑΣΟΕΕ. Είναι οι υψωμένες γροθιές και τα συνθήματα στις ταράτσες των καταλήψεων. Είναι οι μαυροκόκκινες σημαίες, από το κατειλημμένο έδαφος της Λέλας Καραγιάννη 37 ως την ανακατάληψη της Σπύρου Τρικούπη, από τους δρόμους της Αθήνας ως του Σαντιάγο…

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ – ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ!

NO PASARAN!

Μικροφωνική – Παρέμβαση στα Προπύλαια,

Παρασκευή 29 Νοέμβρη, 12 μ.μ.

Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

 

 

κι όπου έχει λίγο χ(ρ)ώμα για να λερωθώ ακόμα

πάντοτε ακούω “πρόσεχε” και “μηηη”

με θέλουν μαντρωμένο tv και καναπέ

μα εγώ δεν τρώω κουτόχορτο ούτε και κάνω μπεεε*

*ραπ του Ρίκη, ο Μορμόλης, Συντενία του γέλιου

Μικρά και μεγάλα παιδιά, ο παιδότοπος “‘Άλλο σύννεφο” από την κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37, σας προσκαλεί να βάψουμε τους τοίχους του με χρώμα και ελευθερία! Βάλτε ρούχα που δεν πειράζει να λερωθούν, φέρτε μια αλλαξιά και το μεσημεριανό που σας αρέσει για να φάμε μετά όλοι μαζί.

Θα χρησιμοποιήσουμε χρώματα μη τοξικά, αλλά μη βρώσιμα.

Κυριακή 1η Δεκέμβρη 2019, 11:30 π.μ.,

στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37 (πλ. Αμερικής)

2 ημέρες λατινοαμερικάνικου ντοκιμαντέρ

29-30 Νοέμβρη 2019

για τους αγώνες των τοπικών κοινοτήτων για την υπεράσπιση της γης

και του φυσικού κόσμου από τη λεηλασία και την καταστροφή τους

Μετάφραση, υποτιτλισμός

από Tierra y Libertad

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 29 ΝΟΕΜΒΡΗ 2019,  20:00

Γη και Αίμα (Κολομβία, 48′)

Ο αγώνας του λαού Νάσα ενάντια στην αγροτοβιομηχανία

*Εισήγηση από Tierra y Libertad

ΣΑΒΒΑΤΟ 30 ΝΟΕΜΒΡΗ 2019,  18:00

Switch off (Χιλή, 80′)

Ο αγώνας των ιθαγενών Μαπούτσε ενάντια στα υδροηλεκτρικά έργα της ισπανικής Endesa και μαρτυρίες πολιτικών κρατούμενων Μαπούτσε

στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37 

 

Φωτογραφίες από την χθεσινή ξεκαρδιστική θεατρική παράσταση Πονάει το μυαλό μου, με τις Τσιριτσάντσουλες

στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

Σάββατο 23 Νοέμβρη 2019 Μοναστηράκι 

Συγκέντρωση – πορεία αλληλεγγύης

στον αναρχικό Χριστόφορο Κορτέση

 

[huge_it_gallery id=”34″]

Φωτογραφίες από το χθεσινό live στην ΛΚ37,

dtaeys, Πένθιμος/clown, Νεκροί από κούνια. Μαγεία..

 

[Η συνέλευση του No Pasaran καλεί σε έκτακτη ανοιχτή συνέλευση στο κτήριο Γκίνη, το Σάββατο 23 Νοεμβρίου, στις 20:00. Παρακαλούμε να τηρηθεί αυστηρά η ώρα προσέλευσης. Ούτε ώρα χαμένη στη μάχη απέναντι στις απειλές τους.]

«Καλούνται όσοι παρανόμως έχουν καταλάβει κτήρια, δημόσια ή ιδιωτικά, να τα εκκενώσουν. Εάν σε αυτά στεγάζονται αιτούντες άσυλο ή υπήκοοι τρίτων χωρών, να ενημερωθούν ότι θα μεταφερθούν σε δομές παραμονής της ενδοχώρας. Για τον σκοπό της μετακίνησης, θα επικοινωνήσουν μαζί τους, οι αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη. Εάν τα κτήρια είναι ιδιωτικά, για να παραμείνουν οι σημερινοί καταληψίες χρειάζεται να έρθουν σε επαφή με τους ιδιοκτήτες και να συμφωνήσουν σε όρους μίσθωσης. Η προθεσμία για την εκκένωση είναι 15 ημέρες από τη δημοσίευση της παρούσης στον Τύπο». Αυτή ήταν η ανακοίνωση του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη που δημοσιεύτηκε χθες 20 Νοεμβρίου 2019.

Μια ανακοίνωση που έρχεται σαν συνέχεια στην κατασταλτική εκστρατεία που έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό, ένα deadline που μόνο σκοπό έχει να εκβιάσει τον κόσμο που αγωνίζεται μέσα στα πολιτικά εγχειρήματα και να ποινικοποιήσει την αλληλεγγύη, να εξαφανίσει και να αποτελειώσει μαζικά τις καταλήψεις στις οποίες στεγάζονται είτε σύντροφοι και συναγωνιστές μας, είτε πρόσφυγες και μετανάστες. Αυτή η προθεσμία δεν ήρθε τυχαία. Έχει πολλαπλούς στόχους και είναι εκτός των άλλων συμβολική για εκείνους αφού λήγει μια ημέρα πριν την επέτειο της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Είναι όμως συμβολική και για εμάς. Σ’ αυτό τον αδίστακτο πόλεμο που έχουν κηρύξει κανείς δεν μένει ανέγγιχτος, κανείς δεν θα μείνει ανέγγιχτος. Όλοι βάλλονται, και τα πρόσφατα περιστατικά ωμής αστυνομικής βίας το απέδειξαν με τον πιο σκληρό τρόπο. Σκοπός τους ήταν και είναι η διασπορά του φόβου, η μόνιμη σκέψη πως θα ζήσουμε με τις μπότες των ΜΑΤατζήδων στις πλάτες μας απ’ όποιο μετερίζι και αν αγωνιζόμαστε. Γι’ αυτό και καλούμε όλο τον κόσμο του αγώνα να συσπειρωθεί και να δημιουργήσει το ανάχωμα που θεωρούν πως δεν υπάρχει, να αντισταθούν στην κτηνωδία και τη βαρβαρότητα που θέλουν να επιβάλλουν. Φοιτητές, σωματεία βάσης, συλλογικότητες, προσφύγισσες/ες και μετανάστριες/ες, όλο αυτόν τον κόσμο που αψήφησε το φόβο και έδωσε τη δική του απάντηση πλημμυρίζοντας τους δρόμους στην τελευταία μαζική συγκέντρωση στην επέτειο του Πολυτεχνείου.

Εκδήλωση – Βιβλιοπαρουσίαση

MARCO CAPOCCETTI BOCCIA

ΟΔΟΜΑΧΙΕΣ

ΑΥΤΟΝΟΜΟΙ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

από τις εκδόσεις red n’ noir

Με τη συμμετοχή του συγγραφέα

Σάββατο 30/11/2019 στις 20:30

στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37 

κινηματικό εκδοτικό εγχείρημα Los Solidarios

 

 

 

Κάλεσμα στη διαδήλωση του Πολυτεχνείου

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΜΕΝΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΖΩΝΤΑΝΗ – ¡NO PASARAN!

Κυριακή 17 Νοέμβρη, πλατεία Κλαυθμώνος 3 μ.μ.

ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ – ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ

αλληλεγγύη στις καταλήψεις

¡NO PASARAN!

ΝΑ ΥΨΩΣΟΥΜΕ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ

στον πόλεμο στην καπιταλιστική περιφέρεια και στις ρατσιστικές πολιτικές της Ευρώπης – Φρούριο, στις χιλιάδες δολοφονίες στα σύνορα, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, στις εκκενώσεις των κατειλημμένων δομών προσφύγων και μεταναστριών

στις συνεχείς αντικοινωνικές πολιτικές αναδιάρθρωσης προς όφελος των αφεντικών, στην επίθεση στο άσυλο των πανεπιστημίων, στην προσπάθεια καταστολής του ταξικού συνδικαλισμού βάσης και του όπλου της απεργίας

στην αστυνομική κατοχή της γειτονιάς των Εξαρχείων, στις εισβολές σε κατειλημμένους χώρους αγώνα και στις δομές του κινήματος, στη συνεχή ενίσχυση του νομικού οπλοστασίου του κράτους, στην προσπάθεια εξουδετέρωσης των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων και στην τρομοκράτηση όλης της κοινωνίας

Αναρχικό – Αντιεξουσιαστικό Στέκι «ΑΝΤΙΠΝΟΙΑ», Κατάληψη ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37, Κατάληψη Στέγης Προσφύγων /Μεταναστών ΝΟΤΑΡΑ 26, Squat for Refugees/Migrants SPIROU TRIKOUPI 17, ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών), Αναρχική Φοιτητική Συνέλευση ΑΡΟΔΑΜΟΣ, Αντιφασιστική – Αντιεξουσιαστική συνέλευση Ν. Ιωνίας – Ηρακλείου, Σύντροφοι και Συντρόφισσες

Φωτογραφίες και το κείμενο που μοιράστηκε στην διαδήλωση υπεράσπισης

της κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37

Η ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37

ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΙΝΕΤΑΙ – – ΜΑΧΕΤΑΙ!

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Η κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37 έχει συμπληρώσει 31 και πλέον χρόνια ζωής, αγώνα και δημιουργίας. Το εγκαταλειμμένο επί δεκαετίες κτίριο καταλήφθηκε τον Απρίλη του 1988 από αναρχικούς και φοιτητές και έκτοτε στεγάζει τακτικά πολιτικές, κοινωνικές, πολιτιστικές δραστηριότητες λειτουργώντας τόσο ως αναπόσπαστο κομμάτι του αναρχικού αγώνα όσο και ως σημείο κινηματικής συσπείρωσης για την περιοχή της Κυψέλης και του ευρύτερου κέντρου της Αθήνας. Στους χώρους της κατάληψης πραγματοποιούνται βιβλιοπαρουσιάσεις και συναυλίες, μαθήματα και συλλογικές κουζίνες, πολιτικές εκδηλώσεις, προβολές και θεατρικές παραστάσεις.

Η κατάληψη είναι στεγαστική και πολιτική: Στο χώρο της ζουν και μεγαλώνουν άνθρωποι συλλογικά, κόντρα στη νόρμα της ιδιοκτησίας και τον εξοντωτικό για τους φτωχούς εκβιασμό των ενοικίων. Στο έδαφός της εδράζονται και αναπνέουν συλλογικότητες και συνελεύσεις του αναρχικού και αντιεξουσιαστικού κινήματος. Η κατάληψη, όπως και κάθε δομή του αγώνα, λειτουργεί προταγματικά και ανταγωνιστικά απέναντι στον κόσμο της κυριαρχίας, με την προσπάθεια της συλλογικής συνύπαρξης και δημιουργίας που αντιπαρατίθεται στον εξατομικευμένο τρόπο ζωής και την παραίτηση, και με το πολιτικό πρόταγμα της ελευθεριακής κοινωνίας και της πάλης για αυτή να αποτελεί την προμετωπίδα και την κινητήρια δύναμη της. Αυτή η διπλή της υπόσταση, είναι που την έφερε πάντα στο στόχαστρο των κατασταλτικών μηχανισμών. Ως κομμάτι του αναρχικού κινήματος και ως δομή που αψηφά τους νόμους της ιδιοκτησίας, η κατάληψη έχει δεχθεί πληθώρα επιθέσεων. Από τους «νόμιμους» ιδιοκτήτες του κτιρίου που το είχαν παραδώσει στην εγκατάλειψη μέχρι τα ΜΑΤ και τα ΕΚΑΜ που έχουν εισβάλλει σε αυτή, κι από τις συκοφαντίες ρουφιάνων των ΜΜΕ μέχρι τις δολοφονικές επιθέσεις των ταγμάτων εφόδου της Χρυσής Αυγής και άλλων παρακρατικών με μαχαίρια, μολότοφ και εμπρηστικούς μηχανισμούς.

Η κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37 άντεξε αυτές τις επιθέσεις γιατί αποτελεί ένα κόσμο ολόκληρο, που είναι μέρος ενός σύμπαντος αγώνα, έμπνευσης και αντίστασης. Άντεξε γιατί στις δύσκολες στιγμές δεν εγκατέλειψε ποτέ τη μάχη, γιατί σε αυτές τις στιγμές η αλληλεγγύη πολλών συντρόφων και αγωνιστών, μπήκε οδόφραγμα στα σχέδια της κρατικής καταστολής. Σήμερα όπως και ολόκληρο το αναρχικό-αντιεξουσιαστικό κίνημα αλλά και οι κοινωνικές αντιστάσεις, βρίσκεται μπροστά σε μία ιστορικά κρίσιμη καμπή, μπροστά σε μία επίθεση που απειλεί την ύπαρξη της κατάληψης αλλά και το κίνημα στο οποίο ανήκει και αναφέρεται. Βρισκόμαστε σε εκείνο το σημείο όπου σύσσωμο το καθεστώς, όπως προστάζει η συνθήκη του σύγχρονου ολοκληρωτισμού, επιτίθεται. Πανεπιστημιακοί που καταντούν ομάδα υποστήριξης των ΜΑΤ, κατασταλτικοί στρατοί σε εφόδους, διακομματική πολιτική συναίνεση στο χτύπημα των αναρχικών, ΜΜΕ σε γκαιμπελικό κρεσέντο, συναποτελούν την κατασταλτική εκστρατεία που θέλει να επιβάλλει τη σιγή του στρατοπέδου εργασίας στην κοινωνία και την φρίκη του στρατοπέδου συγκέντρωσης στους «σημαδεμένους» από την εξουσία, ανυπότακτους ή «περιττούς».

Από το καλοκαίρι βρίσκεται σε εξέλιξη αυτή η προαναγγελθείσα κατασταλτική εκστρατεία ενάντια στο αναρχικό κίνημα, στους κατειλημμένους χώρους αγώνα, στις αυτοοργανωμένες δομές στέγασης προσφύγων και μεταναστών, στον κόσμο της αλληλεγγύης, στις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις. Μια εκστρατεία που συνιστά την αιχμή του δόρατος της επίθεσης κράτους και αφεντικών στα πληβειακά στρώματα της κοινωνίας, αποσκοπώντας στην τρομοκράτηση και την πειθάρχησή τους, για την απρόσκοπτη επέλαση της κρατικής και καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Σκοπός της αποθρασυμμένης κρατικής βίας και της ιδεολογικής προπαγάνδας που τη συνοδεύει είναι αφενός να πάρει τη ρεβάνς για τους Νοέμβρηδες και τους Δεκέμβρηδες που κράτησαν ζωντανή την κοινωνία απέναντι στους νεκροθάφτες της. Είναι να χτυπήσει τα Εξάρχεια που αποτελούν ένα διαρκές οδόφραγμα απέναντι στους σχεδιασμούς εξουσίας, το πανεπιστημιακό άσυλο που λειτουργεί διαχρονικά ως σημείο συνάντησης των αγωνιζόμενων και τις καταλήψεις ως εστίες εξάπλωσης της κοινωνικής-ταξικής αυτοοργάνωσης, αντίστασης και αλληλεγγύης. Μέσα από αυτά τα χτυπήματα όμως, το κράτος θέλει κυρίως να ξεριζώσει τα σημεία αναφοράς, τους χώρους και τη σημερινή επικαιρότητα των προταγμάτων της εξέγερσης, για να ανακόψει τους αυριανούς ξεσηκωμούς· τους ξεσηκωμούς που κυοφορούνται μέσα σε μια πραγματικότητα όπου το χρεοκοπήμενο σύστημα δεν έχει να υποσχεθεί τίποτα άλλο παρά την εξαθλίωση και τον φόβο.

Οι εκλογές της 7ης Ιουλίου σηματοδοτούν τη συνέχεια της επιβολής ασφυκτικών συνθηκών διαβίωσης, φτώχειας και περιθωριοποίησης για εργαζόμενους και ανέργους, και έρχονται να ανανεώσουν τις πολιτικές καταστολής εργατικών και κοινωνικών αγώνων, εγκλεισμού προσφύγων και μεταναστών σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και των θανάτων στα σύνορα, την εμπέδωση του καθεστώτος εξαίρεσης και της παρανομοποίησής τους, με τον αποκλεισμό από την πρόσβαση στην υγεία, την παιδεία και την εργασία μέσω της μη δυνατότητα απόκτησης ΑΜΚΑ, και με την πριμαδότηση ρατσιστικών συγκεντρώσεων, με την επίταση της λεηλασίας του κοινωνικού πλούτου και του φυσικού κόσμου, με την επιχείρηση εδραίωσης του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης.

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, πατάει πάνω στην επιχείρηση απονεύρωσης των κοινωνικών και ταξικών αγώνων και στα δεκάδες κατασταλτικά χτυπήματα σε καταλήψεις κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης Σύριζα, υποσχόμενη το σαρωτικό χτύπημα στους αγωνιζόμενους, με την ενίσχυση και ενθάρρυνση των βασανιστών των σωμάτων ασφαλείας, με το στήσιμο «αντι»τρομοκρατικών σόου (με συλλήψεις, εφόδους σε σπίτια και κατασκευασμένα κατηγορητήρια) με την ποινικοποίηση των κοινωνικών αγώνων και τις παρακολουθήσεις αγωνιστών, με το δόγμα «νόμος και τάξη» να καλύπτει τη νεοφασιστική νεοφιλελεύθερη πολιτική της.

Ο νέος κύκλος των κατασταλτικών επιχειρήσεων ξεκίνησε στις 26 Αυγούστου με την εκκένωση τεσσάρων καταλήψεων στη γειτονιά των Εξαρχείων. Την ώρα που δεκάδες γυναίκες, άντρες και παιδιά πρόσφυγες στοιβάζονταν σε κλούβες από ένοπλους κουκουλοφόρους των ΕΚΑΜ για να οδηγηθούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, εκεί που παραμονεύει ο θάνατος, όπως του μικρού παιδιού μέσα σε χαρτόκουτο ή της Φεριντέ Ταγίκ που κάηκε ζωντανή πίσω από τα συρματοπλέγματα της Μόριας, ο θεσμικός φασισμός εξαπέλυε μιντιακά την ιδεολογική του προπαγάνδα: Εκπρόσωπος της ΕΛΑΣ παρομοίαζε τα σώματα ασφαλείας με «ηλεκτρική σκούπα» που θα εξαφανίσει «ενοχλητική σκόνη», τους φτωχούς, αποκαλώντας σκουπίδια τους αγωνιζόμενους.

Ακολούθησε η μόνιμη εγκατάσταση αστυνομικού στρατού κατοχής στα Εξάρχεια, με διμοιρίες ΜΑΤ να ακροβολίζονται στον δημόσιο χώρο, επιχειρώντας να σπείρουν την τρομοκρατία στη γειτονιά, παρενοχλώντας συστηματικά τους κατοίκους και εκτοξεύοντας σεξιστικές και ομοφοβικές απειλές. Ανάμεσα στις δεκάδες επιθέσεις τους είναι η ρίψη χημικών στο εσωτερικό της κατάληψης Βοξ και οι ξυλοδαρμοί στην είσοδό της, η σεξιστική βία σε διαδηλώτριες μετά την πορεία της 14ης Σεπτέμβρη, τα ναζιστικά συνθήματα που φωνάζουν περνώντας έξω από την κατάληψη Νοταρά και η απόπειρα εισβολής στο Καφενείο της πλατείας Εξαρχείων. Εκεί, ενώ τα ΜΑΤ αποχωρούσαν, επιτέθηκαν στους αλληλέγγυους που είχαν συγκεντρωθεί και συνέλαβαν τον σύντροφο Λάμπρο Γούλα, τον οποίο χτύπησαν και βασάνισαν.

Όλο αυτό το διάστημα συνεχίζονταν οι εισβολές σε καταλήψεις στέγασης προσφύγων (Αχαρνών, Πέμπτο, Μπουμπουλίνας), με την καταστροφή της αυτοοργανωμένης ζωής ξεριζωμένων ανθρώπων, τον διασκορπισμό τους σε άθλια καμπ και την απομάκρυνση των προσφυγόπουλων από τα σχολεία τους. Ακολουθώντας τον σχεδιασμό επιβολής του κοινωνικού κανιβαλισμού και συνεργασίας με τις ναρκομαφίες, έστησαν επίσης μια γιγαντίαια επιχείρηση απομάκρυνσης του πολιτικού περιπτέρου της Συνέλευσης για την Επανοικειοποίηση των Εξαρχείων, που λειτουργούσε ως σημείο αναφοράς της αντίστασης στους ναρκέμπορους και τους αστυνομικούς προστάτες τους. Ακολούθησε η εκκένωση της κατάληψης Βανκούβερ Απαρτμάν στην Αθήνα και η σύλληψη τεσσάρων καταληψιών, η εκκένωση της κατάληψης Palmares στη Λάρισα, με έξι συλλήψεις, και η αστυνομική εισβολή στην κατάληψη LIBERTATIA στη Θεσσαλονίκη, με την προσαγωγή οχτώ συντρόφων και τη σύλληψη τεσσάρων, την ώρα που πραγματοποιούσαν εργασίες ανακατασκευής του κτηρίου μετά την καταστροφή που υπέστη από τον εμπρησμό του από φασίστες τον Γενάρη του 2018. Τέλος, εφαρμόζοντας στην πράξη την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, αστυνομικές δυνάμεις εισβάλλουν στο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι της ΑΣΟΕΕ, προαναγγέλλοντας ταυτόχρονα παρόμοιες επεμβάσεις σε πανεπιστημιακούς χώρους. Οι πρυτανικές αρχές της σχολής κηρύσσουν λοκ άουτ και όταν εκατοντάδες φοιτητές και φοιτήτριες σπάνε στην πράξη τον αποκλεισμό, βρίσκονται αντιμέτωποι με πάνοπλες αστυνομικές δυνάμεις που εισέρχονται στο προαύλιο της ΑΣΟΕΕ, τραυματίζοντας κόσμο μέσα και έξω από τη σχολή και απειλώντας με τη σύλληψη όλων.

Ηλίθιοι δήμιοι! Η «τάξη» σας είναι χτισμένη πάνω στην άμμο…

Απέναντι σε αυτή τη διαρκώς εξελισσόμενη κατασταλτική εκστρατεία, να υπερασπιστούμε συλλογικά και μαχητικά τις καταλήψεις και τις δομές του αγώνα. Στους δρόμους, τα σχολεία, τις σχολές, τους χώρους εργασίας να δημιουργήσουμε αναχώματα στην κρατική καταστολή και να υψώσουμε οδόφραγμα αλληλεγγύης.

Η διαδήλωση που διοργάνωσε η συνέλευση No Pasaran στις 14 Σεπτέμβρη με τη μαζική παρουσία πάνω από 7 χιλιάδων ανθρώπων και τη συμμετοχή πληθώρας πολιτικών, κοινωνικών και ταξικών συλλογικοτήτων, σωματείων και συνελεύσεων, οι εκατοντάδες κινητοποιήσεις στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο, οι πράξεις αντίστασης ενάντια στους κατασταλτικούς στρατούς, η συντροφικότητα και η αλληλεγγύη κρατούν ανοιχτό έναν δρόμο αγώνα για μια κοινωνία ισότητας και ελευθερίας· έναν αγώνα που η καταστολή δεν θα καταφέρει να καταπνίξει ποτέ.

Από το κατειλημμένο έδαφος της Λέλας Καραγιάννη 37, καλούμε στις εκδηλώσεις, τις κινητοποιήσεις και τις περιφρουρήσεις της κατάληψης για την υπεράσπισή της, και στεκόμαστε αλληλέγγυοι στο πλευρό όλων όσοι παλεύουν ενάντια στο καθεστώς του φόβου και της υποταγής. Κανένα κατασταλτικό χτύπημα, καμιά εκστρατεία δεν μπορεί να «τελειώσει» το δίκιο του αγώνα..

ΑΚΟΥΣΑΤΕ;

Είναι ο ήχος του κόσμου σας που γκρεμίζεται

Είναι ο ήχος του δικού μας που ξαναγεννιέται

Αυτό που ήταν μέρα, ήταν νύχτα.

Και νύχτα θα γίνει η μέρα που θα είναι μέρα.

Είναι τα λόγια των ιθαγενών ζαπατίστας που σήμερα σπάνε την στρατιωτική πολιορκία χτίζοντας νέες κοινότητες. Είναι το διαπεραστικό τραγούδι μιας γυναίκας στην εξεγερμένη Χιλή που σκίζει το σκοτάδι και τη σιωπή του στρατιωτικού νόμου. Είναι το χαμόγελο των μαχητών στη Ροτζάβα. Είναι τα παιδιά της κατάληψης προσφύγων Νοταρά 26 που διαδηλώνουν στους δρόμους των Εξαρχείων χορεύοντας και φωνάζοντας NO PASARAN! Είναι οι φοιτητές που σπάνε το λοκ άουτ της ΑΣΟΕΕ. Είναι οι υψωμένες γροθιές και τα συνθήματα στις ταράτσες των καταλήψεων. Είναι οι μαυροκόκκινες σημαίες, από το κατειλημμένο έδαφος της Λέλας Καραγιάννη 37 ως την ανακατάληψη της Σπύρου Τρικούπη, από τους δρόμους της Αθήνας ως του Σαντιάγο…

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ – ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ!

NO PASARAN!

Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

[huge_it_gallery id=”30″]

Against State Repression

NO SURRENDER – NO TRUCE

Solidarity with squats

¡NO PASARAN!

DEMONSTRATION

Saturday, November 9th, 2019, Monastiraki, Athens, 12:00

LET’S RAISE A BARRICADE OF SOLIDARITY

AGAINST

• wars in the capitalist periphery and the racist policies of Europe-Fortress, the thousands murders in the borders, the concentration camps, the evictions of squats for refugees and immigrants.

• the anti-social policies of restructuring in favor of the bosses, the attack to the university asylum, the effort to repress class struggle from below and the weapon of strike

• the police occupation of the neighborhood of Exarcheia, the invasions to squatted spaces of the struggle and structures of the movement, the constant fortification of the legal arsenal of the state, the attempt to neutralize social and class resistance and terrorize the whole of society.

Anarchist -Antiauthoritarian space “ANTIPNOIA”, Squat LELAS KARAGIANNI 37, Squat for Refugees & Immigrants NOTARA 26, Squat for Refugees/Migrants SPIROU TRIKOUPI 17, CLASS COUNTERATTACK (Anarchists and Communists group), Anarchist Students’ Assembly ARODAMOS, K*VOX Squatted Social center, ANTIFASCIST-ANTIAUTHORITARIAN ASSEMBLY OF N. IONIA-HERAKLEIO, Comrades

 

AGAINST STATE REPRESSION

AND THE IMMINENT POLICE INVASIONS IN SQUATS

iNO PASARAN!

LELAS KARAGIANNI 37 SQUAT

DOES NOT SURRENDER – FIGHTS!

DEMONSTRATION in solidarity with squats, self-organized spaces of struggle and social and class resistance

SATURDAY NOVEMBER 9TH, 2019, MONASTIRAKI, 12:00

DEMONSTRATION

IN DEFENSE OF LELAS KARAGIANNI 37 SQUAT

Tuesday, November 12th, 2019, LK37 squat, 18:00