Archives

All posts for the month Ιούλιος, 2020

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΗΝ ΛΕΗΛΑΣΙΑ

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Προβολή βίντεο από τα 13 χρόνια κινητοποιήσεων της Αυτόνομης Συνάντησης Αγώνα ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του Αχελώου

Κυριακή 2 Αυγούστου 2020, 8:30 μ.μ.

στον κήπο της κατάληψης 

Λέλας Καραγιάννη 37

Πρωτοβουλία Αγώνα για τη Γή και την Ελευθερία 

Φωτογραφίες από την συγκέντρωση- μικροφωνική στις 29/7

στην Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

Μπροστά στην κρατική καταστολή

Καμία παράδοση- Καμία ανακωχή

iNO PASARAN!

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ!

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ-ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ!

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ

ΤΕΤΑΡΤΗ 29/7/2020 7 μ.μ. στην Κατάληψη ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37

ΠΕΜΠΤΗ 30/7/2020 7μ.μ. στην Κατάληψη Στέγης Προσφύγων/Μεταναστών ΝΟΤΑΡΑ 26

¡NO PASARAN!

Αναρχικό – Αντιεξουσιαστικό Στέκι «ΑΝΤΙΠΝΟΙΑ», Κατάληψη ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37, Κατάληψη Στέγης Προσφύγων /Μεταναστών ΝΟΤΑΡΑ 26, Squat for Refugees/Migrants SPIROU TRIKOUPI 17, ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών), Αναρχική Φοιτητική Συνέλευση ΑΡΟΔΑΜΟΣ, Αντιφασιστική – Αντιεξουσιαστική συνέλευση Ν. Ιωνίας – Ηρακλείου, Σύντροφοι και Συντρόφισσες

Για τον υποτιτλισμό και τη διάθεση του ντοκιμαντέρ Memoria Viva

Η ζωντανή μνήμη της κοινωνικής επανάστασης στην Ισπανία και της θρυλικής της οργάνωσης, της CNT.

Αποφασίσαμε να υποτιτλίσουμε το ντοκιμαντέρ Memoria Viva με αφορμή τη συμπλήρωση 84 χρόνων από το ξέσπασμα του κορυφαίου ιστορικού παραδείγματος της κοινωνικής επανάστασης στην Ισπανία. Το ντοκιμαντέρ δημιουργήθηκε το 2014 από την αναρχοσυνδικαλιστική οργάνωση CNT. Θεωρούμε το περιεχόμενο του ιδιαίτερα σημαντικό τόσο για την διάσωση της ιστορικής μνήμης σχετικά με το ισπανικό αναρχικό κίνημα και την Ισπανική Επανάσταση όσο και για τα θεωρητικά και πρακτικά ζητήματα που πραγματεύεται, τα οποία έχουν ιδιαίτερη αξία και μπορούν να μας φανούν πολύ χρήσιμα και στους αγώνες μας σήμερα.

Αφενός, το ίδιο το περιεχόμενο που πραγματεύεται, δηλαδή η ιστορία του ισπανικού αναρχικού κινήματος και η ισπανική επανάσταση συνιστούν σημαντικό λόγο για εμάς, ως αναρχικούς και αναρχικές, να καταπιαστούμε με τον υποτιτλισμό και τη διάδοση στον ελλαδικό χώρο του εν λόγω πολιτικού ντοκιμαντέρ.

Η κοινωνική επανάσταση του 1936 στην Ισπανία, δεν ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία, αλλά ήταν το αποτέλεσμα μιας μακράς προεπαναστατικής περιόδου, κατά την οποία τα ελευθεριακά προτάγματα και οι ελευθεριακές πρακτικές ζυμώθηκαν, διαχύθηκαν και αγκαλιάστηκαν από τα κατώτερα στρώματα της ισπανικής κοινωνίας, από το ισπανικό προλεταριάτο, τους εργάτες και τους αγρότες. Τα χρόνια πριν και κατά τη διάρκεια της επανάστασης, το ελευθεριακό κίνημα είχε αναπτύξει τέτοιες δομές που του επέτρεψαν να γιγαντωθεί και πάνω από όλα να παίξει κομβικό ρόλο στη δημιουργία μιας νέας επαναστατικής κουλτούρας στη βάση της ισπανικής κοινωνίας. Οι ισχυρές αναρχικές και εργατικές οργανώσεις, η FAI και η CNT, η Ελευθεριακή Νεολαία, οι Mujeres Libres, τα ελευθεριακά αθήναια και τα ελευθεριακά σχολεία, οι γενικές απεργίες και οι συχνές εξεγερτικές απόπειρες είναι μερικές μόνο από αυτές τις δομές και τις διεργασίες, μέσα στις οποίες ζυμώθηκε η ιδέα και η πρακτική της κοινωνικής επανάστασης.

Οι επαναστατικές κατακτήσεις της 19ης Ιούλη του 1936 αντανακλούν όλη αυτή την επαναστατική προεργασία και αποτελούν τις μεγαλύτερες και πιο βαθιές επαναστατικές κατακτήσεις που έχουν επιτευχθεί ποτέ. Οι κολλεκτιβοποιήσεις των εργοστασίων και η αυτοδιαχείρησή τους από τους ίδιους του εργαζομένους, η δημιουργία αγροτικών κολλετίβων, οι κομμούνες, οι επαναστατικές πολιτοφυλακές, η κοινωνικοποίηση των αγαθών και των υπηρεσιών, η κατάργηση του χρήματος και το βίωμα του ελευθεριακού κομμουνισμού σε πολλές περιοχές, καθιστούν την ισπανική επανάσταση την κορυφαία επαναστατική στιγμή στην ιστορία, την μεγαλύτερη απόπειρα για την χειραφέτηση του ανθρώπου και την δημιουργία ενός νέου κόσμου ισότητας και αλληλεγγύης. Σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η επανάσταση αυτή αποτελεί την μοναδική στιγμή κατά την οποία το ελευθεριακό κίνημα αποτελούσε την κυριότερη και μαζικότερη επαναστατική δύναμη, καθιστούν για εμάς την μελέτη της ισπανικής επανάστασης απόλυτα αναγκαία, καθώς μέσω αυτής μπορούμε να αντλήσουμε ιδέες και πρακτικές και, κυρίως, χρήσιμα συμπεράσματα για τον αγώνα που διεξάγουμε στο σήμερα, σε αυτή τη γωνιά του πλανήτη, ο οποίος είναι και το ζητούμενο για εμάς, καθώς δεν θεωρούμε τους εαυτούς μας γενικά και αόριστα ιστοριοδίφεις, αλλά δρώντα πολιτικά και επαναστατικά υποκείμενα.

Αφετέρου, ένας ακόμα λόγος που θεωρούμε το συγκεκριμέντο ντοκιμαντέρ εξαιρετικά χρήσιμο είναι ότι η χρονική περίοδος που καλύπτει το καθιστά μοναδικό για το κίνημα στον ελλαδικό χώρο. Ενώ υπάρχουν κάποια ντοκιμαντέρ για το συγκεκριμένο ζήτημα στα ελληνικά, τα περισσότερα αναφέρονται είτε μόνο στα προεπαναστατικά χρόνια και στην περίοδο της επανάστασης, είτε μόνο στα χρόνια που ακολούθησαν την επανάσταση. Αντίθετα, το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ αναφέρεται σε όλη αυτή την χρονική περίοδο, καθώς ξεκινάει με την ίδρυση της CNT το 1910, μιλάει για την προεπαναστατική και επαναστατική περίοδο, για τα χρόνια της εξορίας και της αντίστασης στο φρανκικό καθεστώς και κλείνει με την περίοδο της μετάβασης από την δικτατορία στη δημοκρατία και τη διάσπαση της CNT, στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Φυσικά, καθώς αποτελεί παραγωγή του 2014, στην πραγματικότητα το ντοκιμαντέρ φτάνει μέχρι και της μέρες μας, προσπαθεί να σκιαγραφήσει την σημερινή πραγματικότητα και να δώσει απαντήσεις για την συνέχιση και την ενδυνάμωση του αγώνα.

Τέλος, ένας ακόμα λόγος για τον οποίο θεωρούμε σημαντικό το εν λόγω ντοκιμαντέρ είναι το γεγονός ότι μεταδίδει με ξεκάθαρο τρόπο το πνεύμα και την σημασία της στράτευσης στον αγώνα για την κοινωνική επανάσταση. Οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες που εξιστορούν τα γεγονότα και μεταφέρουν τις εμπειρίες τους είναι κατά βάση άνθρωποι που αγωνίστηκαν στην επανάσταση, βίωσαν την ήττα και την απογοήτευση, φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν και εξορίστηκαν, παρόλ’ αυτά δεν εγκατέλειψαν ποτέ την Ιδέα, δεν εγκατέλειψαν ποτέ τον αγώνα για την κοινωνική επανάσταση αλλά παρέμειναν (κάποιοι παραμένουν ακόμα όντας σχεδόν 100 χρονών) μέχρι τα βαθειά γεράματα στο πλευρό των καταπιεσμένων και αγωνίζονται για την δημιουργία ενός νέου κόσμου ισότητας και ελευθερίας.

Αυτό το τελευταίο σημείο είναι ιδιαίτερα σημαντικό για εμάς στο σήμερα, όπου μέσα σε πολύ αντίξοες συνθήκες καλούμαστε να πιάσουμε το νήμα από τους παλαιότερους συντρόφους και συντρόφισσες, να συνεχίσουμε και να οξύνουμε τον αγώνα για την κοινωνική επανάσταση. Προς αυτή την κατεύθυνση θεωρούμε ότι η οργάνωση, η συλλογικοποίηση, η πίστη στην υπόθεση και η στράτευσή μας στον αγώνα είναι αναγκαίες και απαραίτητες προϋποθέσεις προκειμένου να μπορέσουμε να βιώσουμε την μόνη ζωή που αξίζει αληθινά να βιωθεί, τη ζωή της ισότητας και της ελευθερίας στον κόσμο της αναρχίας και του ελευθεριακού κομμουνισμού. Αν κάτι είναι αλήθεια σχετικά με το καλοκαίρι του 1936, το σύντομο καλοκαίρι της αναρχίας όπως το αποκαλούν, αυτό είναι ότι φανέρωσε με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο ότι είναι δυνατό να ζήσουμε σε μια άλλη κοινωνία, σε μια κοινωνία που δεν θα έχει ανάγκη το κράτος, την αστυνομία και τους καπιταλιστές, σε μια κοινωνία που λειτουργεί χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και σε αρμονία με τη φύση. Μια κοινωνία που θα οργανώνεται με βάση τις ελεύθερες κομμούνες και τις ομοσπονδίες τους, την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και την κολλεκτιβοποίηση της Γής και των εργοστασίων. Μια κοινωνία στον πυρήνα της οποίας θα τοποθετείται το επαναστατικό πρόταγμα «από τον καθένα σύμφωνα με τις δυνατότητές του – στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του».

Η κοινωνική και ταξική χειραφέτηση, η κοινωνία των ομόσπονδων κοινοτήτων, ο κόσμος του ελευθεριακού κομμουνισμού, δεν είναι απλώς η ομορφότερη ιδέα, είναι μια πραγματικότητα που έζησε στην επαναστατημένη Ισπανία.

Αυτή την ιδέα κρατάμε στις καρδιές μας οι αναρχικοί σε όλο τον κόσμο, αυτή την πραγματικότητα κρατάμε στα χέρια μας κάθε φορά που ερχόμαστε σε σύγκρουση με τον κόσμο της εξουσίας. Τιμούμε και εμπνεόμαστε από εκείνους τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που έγραψαν μία από τις ομορφότερες σελίδες στην ιστορία της ανθρωπότητας, στην ιστορία του αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση.

Ο αγώνας συνεχίζεται…

A LAS BARRICADAS!

 

19 Ιούλη 2020

Αυτοδιαχειριζόμενος χώρος «Επί τα Πρόσω»

Πατρέως 87, Πάτρα

Υ.Γ. Όποια συλλογικότητα, κοινωνικός/πολιτικός χώρος ενδιαφέρεται να προβάλει το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας στο epitaprosw@gmail.com για να το στείλουμε. Μετά από κάποιο καιρό το ντοκιμαντέρ θα ανέβει μαζί με τους ελληνικούς υπότιτλους στο Youtube προκειμένου να υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση σε όποιον/α θέλει.

https://epitaprosw.espivblogs.net/2020/07/19/gia-ton-ypotitlismo-kai-ti-diathesi-toy-ntokimanter-memoria-viva-2/

84 χρονια  από την κοινωνική επανάσταση στην Ισπανία…

ΠΡΟΒΟΛΗ:

“memoria viva” (ζωντανη μνήμη)

Ένα ντοκιμαντέρ της CNT για την ιστορία των Ισπανών αναρχικών 

Κυριακή 26 Ιούλη 2020, 8:30 μ.μ. 

στον κήπο της κατάληψης 

Λελας Καραγιάννη 37                   

Το Ντοκιμαντέρ δημιουργήθηκε το 2014 από τη CNT και αναφέρεται στην ιστορία της οργάνωσης και του ισπανικού αναρχικού κινήματος από το 1910 έως την δεκαετία του ’70, φτάνοντας μέχρι και στο σήμερα..

Υποτιτλισμός – Επιμέλεια: Αυτοδιαχειριζόμενος Χώρος “Επί τα Πρόσω”

ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΞΕΝΟΙ

Αλληλεγγύη στους πρόσφυγες/ισσες και στους μετανάστες/στριες

Ο απροκάλυπτος εκφασισμός του κόσμου του κράτους και των αφεντικών οδηγεί στην επιβολή ενός καθεστώτος εξαθλίωσης και διαρκούς κυνηγητού ενάντια στους μετανάστες και τους πρόσφυγες.Με εξώσεις από τους χώρους όπου διαμένουν, με τον εγκλεισμό τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, με τον αποκλεισμό τους από τα στοιχειώδη για μία αξιοπρεπή διαβίωση, με την καταστολή και την εκκένωση των καταλήψεων στέγης, με επιθέσεις από τις κατασταλτικές και τις φασιστικές συμμορίες, το κράτος και τα αφεντικά χτίζουν πάνω στο πιο ευάλωτο κοινωνικά κομμάτι, μία απάνθρωπη συνθήκη που επιδιώκουν να γενικευτεί για τα πληβειακά στρώματα συνολικά.

Την προσπάθεια διάχυσης του κατασταλτικού φόβου, θα την σπάσουμε στο δρόμο με όπλα μας την αλληλεγγύη, τη συντροφικότητα και τη συλλογικοποίηση τον αγώνα.

Να αγωνιστούμε συλλογικά για ζωή και αξιοπρέπεια Ενάντια στον πόλεμο, στην Ευρώπη – Φρούριο και στις διακρατικές αντιμεταναστευτικές συμφωνίες, στη φασιστική πολιτική του ελληνικού κράτους, στο ρατσισμό, στον εθνικισμό και στη μισαλλοδοξία

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 17 ΙΟΥΛΙΟΥ 18:30, ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ

Αναρχικό – Αντιεξουσιαστικό Στέκι «ΑΝΤΙΠΝΟΙΑ», Κατάληψη ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37, Κατάληψη Στέγης Προσφύγων /Μεταναστών ΝΟΤΑΡΑ 26, Squat for Refugees/Migrants SPIROU TRIKOUPI 17, ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών), Αναρχική Φοιτητική Συνέλευση ΑΡΟΔΑΜΟΣ, Αντιφασιστική – Αντιεξουσιαστική συνέλευση Ν. Ιωνίας – Ηρακλείου, Σύντροφοι και Συντρόφισσες

 

Κάλεσμα του ¡NO PASARAN! στη διαδήλωση της Πέμπτης 16/7

ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝΤΑΙ ΣΤΑ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΩΝ

Ο ΜΟΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Κλείνοντας έναν χρόνο διακυβέρνησης η ΝΔ εντείνει τον κατασταλτικό σχεδιασμό προς τον κόσμο του αγώνα και συνολικότερα απέναντι στην κοινωνία, με το νέο χουντικό νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις, το οποίο επί της ουσίας έχει σαν στόχο του την ποινικοποίηση και την απαγόρευση των πορειών και των συγκεντρώσεων.

Σύμφωνα με αυτό το νομοσχέδιο για τις «δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις» το οποίο έχει δανειστεί την φρασεολογία και το πνεύμα παλιότερων χουντικών νομοσχεδίων, η πραγματοποίηση διαδηλώσεων επαφίεται στη βούληση των ιθυνόντων της κρατικής καταστολής. Σύμφωνα με τις διατάξεις του, θα απαιτείται πριν την οποιαδήποτε κινητοποίηση το φακέλωμα των διοργανωτών της διαδήλωσης, μέσω του ορισμού του «υπεύθυνου διοργανωτή», ο οποίος θα πρέπει να δημοσιοποιεί στις αρχές τα στοιχεία ταυτότητας του, καθώς και την ημερομηνία, την ώρα, το δρομολόγιο και το περιεχόμενο της διαδήλωσης.

Τόσο η ίδια η δυνατότητα διεξαγωγής των κινητοποιήσεων όσο και ο χαρακτήρας της θα πρέπει να παίρνουν την άδεια των αρχών ενάντια στις οποίες στρέφεται αυτή η κινητοποίηση, με πρόβλεψη για τη βίαιη διάλυση τους είτε σε περίπτωση που κριθεί επικίνδυνη για την «δημόσια ασφάλεια» είτε με αιτιολόγηση της «διατάραξης της κοινωνικοοικονομικής ζωής» και της άρνησης για το φακέλωμα των διοργανωτών της διαδήλωσης. Οι κινητοποιήσεις ταξικών σωματείων βάσης, πολιτικών συλλογικοτήτων, κοινωνικών πρωτοβουλιών που δεν συνεργάζονται με τους θεσμούς μπαίνουν στο στόχαστρο του σύγχρονου ολοκληρωτισμού. Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο απειλεί ευθέως την δυνατότητα μας ως εργαζόμενων, ανέργων, μαθητών και φοιτητών να κινητοποιούμαστε απέναντι στην επιβολή συνθηκών ακραίας εκμετάλλευσης και υποτίμησης της ζωής μας. Επιδιώκει να επιβάλει τη σιγή και το φόβο προκειμένου να συνεχίσει απρόσκοπτα την λεηλασία της κοινωνίας και της φύσης.

Από την συνεχιζόμενη επίθεση στις καταλήψεις, το πολύμηνο lock-out του Κάτω Πολυτεχνείου, το σφράγισμα του κτηρίου Γκίνη, τα βασανιστήρια και τις δολοφονικές επιθέσεις των κατασταλτικών σωμάτων και την αστυνομική κατοχή των Εξαρχείων, μέχρι το τσάκισμα των εργασιακών δικαιωμάτων, την απελευθέρωση των πλειστηριασμών, τα πογκρόμ ενάντια σε μετανάστες και πρόσφυγες ως την επίθεση στις τοπικές κοινωνίες που αντιστέκονται στη λεηλασία της φύσης, την υποβάθμιση της δημόσιας υγείας και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, το κράτος συνεχίζει να οξύνει την επίθεση του στην κοινωνική βάση. Το κοινωνικό και ταξικό κίνημα χτυπιέται προκειμένου να μην μπορέσει να αντεπιτεθεί η μεγάλη κοινωνική και ταξική πλειοψηφία που πλήττεται σφοδρά από τις συνθήκες που επιβάλλουν το κράτος και τα αφεντικά. Η ψήφιση του συγκεκριμένου νομοσχεδίου για τις διαδηλώσεις, είναι μία κίνηση προληπτικού εκφοβισμού από την πλευρά του κράτους που σπεύδει να θωρακιστεί απέναντι στην οργή των καταπιεσμένων. Ένα εργαλείο για την ποινικοποίηση και την αντιμετώπιση των μελλοντικών ταξικών αντιστάσεων, με στόχο, εν τέλει, το οριστικό ξερίζωμα της ίδιας της κουλτούρας της αντίστασης που πηγάζει από τα κάτω ορθώνοντας αναχώματα ενάντια στην πολύπλευρη επίθεση του συστήματος. Από την πλευρά μας, συνεχίζουμε να βρισκόμαστε στο δρόμο με τους δικούς μας όρους και να αντιστεκόμαστε στην εκστρατεία διάχυσης του φόβου. Ο δρόμος ανήκει στους ανθρώπους της τάξης μας, σε όλους και όλες εμάς που βρισκόμαστε αντιμέτωποι/ες με τη φτώχεια, την εκμετάλλευση, την καταστολή σε όλους εκείνες και εκείνες που ασφυκτιούν από ένα καθεστώς που το μόνο που προσφέρει είναι περισσότερη εξαθλίωση. Να συναντηθούμε μαζικά και μαχητικά στο δρόμο του αγώνα, των κοινωνικών και ταξικών κινημάτων, εκεί όπου χτίζονται συνειδήσεις και ανθίζουν εξεγέρσεις, μέχρι να οικοδομήσουμε έναν κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας.

Καλούμε στην διαδήλωση Πέμπτη 16 Ιουλίου 2020, Προπύλαια στις 19:00.

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

ΟΤΑΝ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΠΛΗΜΜΥΡΙΖΟΥΝ ΜΕ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ, Ο ΦΟΒΟΣ ΑΛΛΑΖΕΙ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ

ΚΑΝΕΝΑ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΔΕΝ ΜΑΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

¡No Pasaran!

Αναρχικό-Αντιεξουσιαστικό Στέκι «ΑΝΤΙΠΝΟΙΑ», Κατάληψη ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37, Κατάληψη Στέγης Προσφύγων/Μεταναστών ΝΟΤΑΡΑ 26, Squat for Refugees/Migrants SPIROU TRIKOUPI 17, TΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών), Αναρχική Φοιτητική Συνέλευση ΑΡΟΔΑΜΟΣ, Αντιφασιστική-Αντιεξουσιαστική συνέλευση Ν. Ιωνίας – Ηρακλείου, Σύντροφοι και Συντρόφισσες

 

carlo Vive !

Προβολή βίντεο από τις συγκεντρώσεις, τις πορείες και τις συγκρούσεις στους δρόμους της Γένοβας τον Ιούλη του 2001 ενάντια στην σύνοδο κορυφής των κυρίαρχων G8

Κυριακή 19 Ιούλη 2020, 8:30 μ.μ.

Στον κήπο της Κατάληψης

Λέλας Καραγιάννη 37

 

Συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης

στην Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

Απέναντι στην πανδημία – Απέναντι στην κρατική

και καπιταλιστική βαρβαρότητα

H ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΕ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

Όλα για όλους!

Κανένας – ντόπιος, πρόσφυγας ή μετανάστης – απολυμένος, κανένας άστεγος, κανένας πεινασμένος, κανένας θυσιασμένος, κανένας εγκαταλελειμμένος μόνος στην πανδημία

Παρασκευή 17/7/2020, 4-6 μ.μ.

στην είσοδο της κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37 τηρώντας όλα τα μέτρα ατομικής και συλλογικής αυτοπροστασίας, συλλέγουμε τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης για δομές αλληλεγγύης σε όσες και όσους έχουν ανάγκη:

-Αλεύρι, ζάχαρη, μέλι, αλάτι, ζυμαρικά, ρύζι, τοματοπολτό, λάδι, όσπρια, γάλα εβαπορέ, μπισκότα, καφέ, τσάι, φρούτα, λαχανικά

-Μωρομάντιλα, σαμπουάν, σαπούνι, οδοντόκρεμα, πάνες (μεγέθη 3-5), χαρτί υγείας

-Γάντια, μάσκες, παυσίπονα και γάλα για μωρά έως 6 μηνών